ΤΕΤΑΡΤΗ 18 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ
Με αφορμή την παράσταση του «Lower με C», μιλά για το πως είναι να είσαι κωμικός, αλλά και ο τελευταίος μαθητής στην τάξη!

Με αφορμή τις εμφανίσεις του στη Θεσσαλονίκη, στο θέατρο Αθήναιον ο χαρισματικός stand up κωμικός μας μιλά για την παράστασή του «Lower με C», για τους μαθητές του τελευταίου θρανίου, για την απέχθεια του στα μπεγλέρια αλλά και για τα επόμενα σχέδιά του.
Δεν υπάρχει κάποια συγκεκριμένη ιδέα. Υπάρχει μια οπτική που αποκαλύπτεται μέσα από ετερόκλητα θέματα και αυτή είναι η αίσθηση μετριότητας και ανασφάλειας που διακατέχει πρωτίστως τον ίδιο τον κωμικό και κατά συνέπεια, όλους όσοι ταυτιστούν με τα κείμενα του.
Γράφω σποραδικά και με αρκετή συνέπεια και συχνότητα, ώστε να ανανεώνεται το υλικό μου και έπειτα τα καλύτερα των κειμένων, δημιουργούν μια ξεχωριστή παράσταση.

Όχι, καθόλου. Το κοινό ενδιαφέρεται να γελάσει και όχι να σε μάθει. Ο κάθε κωμικός έχει το στυλ του όμως.
Ένας καλός κωμικός θα πρέπει να είναι, επίσης, ένας πολύ παρατηρητικός άνθρωπος. Ποιο ήταν το τελευταίο πράγμα/κατάσταση/γεγονός που παρατήρησες και θα ήθελες να το εντάξεις σε κάποια μελλοντική σου παράσταση;
Τα μπεγλέρια/κομπολόγια. Μου διαλύουν το νευροφυτικό. Όπως και αυτοί που τα κρατάνε.
Όταν ξεκίνησα ήταν πολύ έντονο το άγχος. Έχει τύχει να ανεβάσω και πυρετό από την ένταση, πριν βγω στη σκηνή. Βέβαια με τα χρόνια αυτό φεύγει καθώς επαγγελματικοποιείσαι σαν κωμικός.

Η αίσθηση ότι είναι οι παρίες την τάξης. Αυτό τους κάνει αυτομάτως πιο ενδιαφέροντες. Βγαίνουν από τα μονοπάτια του φυσιολογικού και αναδεικνύουν τη διαφορετικότητά τους με εκπληκτικούς τρόπους που σε γοητεύουν.
Θα συνεχίσω Ξάνθη στις 18 Μαρτίου στο Νόστος και ακολουθούν και άλλες πόλεις που σύντομα θα ανακοινωθούν.
Σε βάθος ρεπορτάζ, συνεντεύξεις και longreads. Ιστορίες με οπτική και τους ανθρώπους πίσω από τα γεγονότα, στο e-radio.gr.
Τα θέματα που ξεχώρισε σήμερα η ομάδα του E-Daily.
STORIES
STORIES
PAPER
ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ
FAMILY
ΙΣΤΟΡΙΚΑ
ΤΑΞΙΔΙΑ
ΤΑΞΙΔΙΑ