5 περιπτώσεις που το ελληνικό ποδόσφαιρο έδειξε ότι υπάρχει ελπίδα

Το ελληνικό ποδόσφαιρο μαστίζεται από πολλά πράγματα. Οι Έλληνες το αγαπούν με όλο τους το είναι, αλλά τις περισσότερες φορές με τον λάθος τρόπο. Μιλάνε για την «αρρώστια» τους που οι άλλοι δεν καταλαβαίνουν, μπλέκονται σε συζητήσεις κατά τις οποίες χρησιμοποιούν χυδαία γλώσσα για να υποστηρίξουν την ομάδα τους πάντα εις βάρος του άλλου. Μερικές φορές αυτές οι συζητήσεις μπορεί να καταλήξουν και σε τσακωμό και μάλιστα μεταξύ φίλων.

Δεν θα μπούμε στον κόπο να εξετάσουμε τα επιχειρήματα τους. Κάθε απόλυτο αίσθημα και γνώμη, δεν μπορεί παρά να έχει και δίκιο και άδικο. Όμως κανένας δεν το παραδέχεται. Μια ομάδα, σε οποιοδήποτε άθλημα, δεν θα έπρεπε να είναι είναι «αρρώστια». Μια σχέση, γιατί κι αυτή σχέση είναι και μάλιστα ζωής, όταν είναι άρρωστη, συνήθως δεν βγάζει πουθενά. Η ζήλεια και το ασύμμετρο πάθος δεν θα έπρεπε να έχουν θέση στον αθλητισμό.

Η ομάδα θα έπρεπε να είναι «έρωτας». Αγνός, χωρίς εντάσεις. Η νίκη δεν είναι πάντα το ζητούμενο. Το ζητούμενο είναι να βλέπεις την ομάδα σου να αγωνίζεται, να προσπαθεί. Και αν δεν τα καταφέρει, αυτό δεν πρέπει να επηρεάζει την αγάπη σου για αυτήν. Ακούγονται ρομαντικά, αλλά έτσι θα έπρεπε να είναι.

Υπάρχουν φορές που το ελληνικό ποδόσφαιρο ξέφυγε από τον κανόνα της βίας και της εμμονικής ασχολίας με ο,τιδήποτε άλλο εκτός από το ίδιο το άθλημα. Αλλά είναι λίγες. Μόνο που αυτό δείχνει ότι υπάρχει ελπίδα. Να θυμηθούμε πέντε περιπτώσεις;

Μετά την ήττα από τον ΠΑΟΚ στο κύπελλο, στο ματς της χρονιάς για τον Πανιώνιο, οι οπαδοί του Πανιωνίου μένουν στις εξέδρες και τραγουδούν για την ομάδα τους παρά την την ήττα.

Σε αγώνα του Β’ Τοπικού Αιτωλοκαρνανίας, ένας παίκτης βρέθηκε στο έδαφος. Ο αντίπαλος έπιασε την μπάλα με τα χέρια εντός περιοχής για να σταματήσει το παιχνίδι και ο διαιτητής έδωσε πέναλτι. Ο αρχηγός ανέλαβε την εκτέλεση, στέλνοντας την μπάλα άουτ.

Ο Πλατέλλας εκμεταλλεύεται το λάθος του Κούρου και ο Ατρόμητος σκοράρει στην καθυστερήσεις. Ο Κούρος ξεσπάει σε κλάματα και ο πρώτος που πήγε να τον αγκαλιάσει είναι αντίπαλός του.

Το 2000, ο Παναθηναϊκός του Γιάννη Κυράστα αποδίδοντας όμορφο ποδόσφαιρο, πέρασε από την καuτη πάντα Τούμπα με σκορ 1-3. Οι οπαδοί του ΠΑΟΚ, χειροκρότησαν με θέρμη τους παίκτες της αντίπαλης ομάδας.

Τους οπαδούς του Πανιωνίου και του Απόλλωνα τους συνδέει μια κοινή καταγωγή. Οι φίλαθλοι τους δεν το ξεχνούν ποτέ. Είδαν κα τους δυο φετινούς αγώνες μαζί από τις εξέδρες με απόλυτο σεβασμό.

Ίσως τα παραπάνω θα έπρεπε να γίνονται πιο συχνά...