Σαν σήμερα: Πέθανε ο άνθρωπος συνώνυμο του πλούτου, Αριστοτέλης Ωνάσης

Ακόμα και δεκαετίες μετά τον θάνατό του, ο Αριστοτέλης Ωνάσης παραμένει συνώνυμο του πλούτου. «Ποιος είσαι; Ο Ωνάσης;», συνηθίζει να λέει καόμα ο ελληνικός λαός.

Σίγουρα έχετε ξεστομίσει κι εσείς αυτή την φράση έστω και μια φορά στην ζωή σας. Τα πλούτη του Έλληνα μεγιστάνα ήταν αμύθητα. Το επιχειρηματικό του δαιμόνιο αξεπέραστο. Το ένστικτό του μοναδικό. Ένας άνδρας που έχτισε μια τεράστια περιουσία μόνος του, με την πονηριά του και την γοητεία του. Πάντα σίγουρος για τον εαυτό του, ήταν ο μεγάλος έpωτας γυναικών που έχουν γράψει ιστορία. Ο Αριστοτέλης Ωνάσης, έζησε περισσότερες από μια ζωές, με ένα τέλος που ήταν τόσο τραγικό όσο πλούσια ήταν η ζωή του...

Η πλούσια ζωή στην Σμύρνη και η Μικρασιατική καταστροφή

Γεννήθηκε στην Σμύρνη το 1906. Η οικογένειά του ήταν εύπορη, αφού ο πατέρας του ήταν ένας από τους πιο πλούσιους καπνεμπόρους στην πόλη. Η μητέρα του παντρεύτηκε νέα, έγινε μάνα νέα και πέθανε νέα. Στα 33 της. Ο πατέρας του παντρεύτηκε αμέσως την δεύτερή του γυναίκα, την Ελένη, από την οποία ο Ωνάσης απέκτησε άλλες δυο αδερφές (είχε και μια μεγαλύτερη).

Η γιαγιά του ήταν ιδιαίτερα θρήσκα και ονειρευόταν να τον δει παπά. Αργότερα αποδείχθηκε ότι δεν έκανε καθόλου για παπάς. Όμως στα «μικράτα» του ήταν παπαδοπαίδι, μέχρι που ο ατίθασος χαρακτήρας τον οδήγησε αλλού. Ήταν πλούσιος, γοητευτικός και με δυνατό κορμί. Πείραζε τις κοπέλες και δωροδοκούσε τους υπαλλήλους του σχολείου του. Πήγαινε συχνά σε οίκους ανοχής, ενώ οι πρώτες του «φορές» ήταν με την δασκάλα των γαλλικών του, την πλύστρα του σπιτιού και μια παντρεμένη Τουρκάλα.

Το 1922 ήρθε η καταστροφή της Σμύρνης. Ο πατέρας του μπήκε φυλακή, η δουλειά του πέρασε σε τουρκικά χέρια και η αποθήκη καπνού κάηκε. Ο Αριστοτέλης Ωνάσης αναγκάστηκε να φύγει, πάμπτωχος πια, για την Ελλάδα.

Στην Αργεντινή

Έφτασε σε ηλικία 16 ετών. Δεν έκατσε όμως πολύ. Γύρισε στην Κωνσταντινούπολη και τον Αύγουστο του 1923 ξεκίνησε με 250 δολάρια στην τσέπη για την χώρα που τότε ήταν η χαρά του επιχειρηματία: την Αργεντινή.

Μόλις έφτασε στο Μπουένος Άιρες έκανε διάφορες χαμαλοδουλειές. Λαντζιέρης, εφημεριδοπώλης, νυχτοφύλακας, υπάλληλος σε πλυντήριο. Βρήκε ευκαιρία και τρύπωσε στην βρετανική τηλεφωνική εταιρεία, στην νυχτερινή βάρδια. Εκεί άρχισε να φαίνεται το δαιμόνιό του και τα μεγαλεπήβολα σχέδιά του. Άρχισε να ακούει κρυφά συνομιλίες, αποσπώντας χρήσιμές πληροφορίες τις οποίες μπορούσε να αξιοποιήσει. Λίγο αργότερα, ιδρύει μια μικρή εταιρεία εισαγωγής καπνού και κατασκευής τσιγάρων.

Ήρθε για λίγο στην Ελλάδα και γνώρισε τον υπουργό Ανδρέα Μιχαλακόπουλο. Τον κατάφερε ώστε να του δώσει ελληνικό διαβατήριο και τον τίτλο του Eιδικού Ακολούθου. Μαζί με τα νέα του πειστήρια, επέστρεψε στο Μπουένος Άιρες, με τις πόρτες των μεγάλων σαλονιών να είναι πλέον ανοικτές. Στα 25 του έγινε αναπληρωματικός πρόξενος και ένα χρόνο αργότερα είχε έρθει η ώρα για την μεγάλη άνοδό του. Αγοράζει ένα διαλυμένο εμπορικό πλοίο 7.000 τόνων και 6 καναδέζικα πλοία. Ο εφοπλιστής Αριστοτέλης Ωνάσης μόλις γεννήθηκε...

Η «κατάκτηση» του κόσμου

Το επιχειρηματικό του ένστικτό είχε τεθεί σε λειτουργία. Οι επενδύσεις του ήταν θέμα μιας «όσφρησης» που φαίνεται να έχουν μερικοί άνθρωποι. Δεν εξηγείται αλλιώς ότι έπιασε στον αέρα την βιομηχανική επανάσταση και τον μελλοντικό ρόλο του πετρελαίου στον πλανήτη. Αγόρασε το πρώτο του τάνκερ λίγο πριν η ναυτιλία γίνει ό,τι πιο σημαντικό υπάρχει στο εμπόριο.

Αγόρασε κι άλλα. ‘Οταν ξέσπασε ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος έφυγε για την Νέα Υόρκη.
Υπέγραφε μεταφορές κάρβουνου με ανύπαρκτα πλοία και μεταφορές πετρελαίου με πλοία που ακόμα δεν είχαν ναυπηγηθεί. Ναι, μπορεί να ακούγεται σαν κομπίνα αλλά οι πετρελαϊκές εταιρείες, όπως η Texaco, η Mobil και η Socony το ήξεραν. Και προτιμούσαν να κάνουν δουλειές μαζί του, που μπορεί να τραβούσαν και μήνες, παρά να υπογράψουν συμφωνία με κάποιον άλλον. Δεν ήταν μόνο ικανότατος businessman, ήταν και ένας συνομιλητής που σε κέρδιζε, σε έπειθε να πέσεις μαζί του στην φωτιά.

Βλέπει πριν απ’ όλους το «θαύμα της Γερμανίας». Η συμφωνία του Potsdam απαγόρευε στους Γερμανούς να χρησιμοποιούν πλοία μεγαλύτερα των 15.000 τόνων. Όμως ο Ωνάσης βρήκε την λύση. Αγόρασε φαλαινοθηρικά και τα μετέτρεψε.

Την ίδια εποχή θα μεταβεί στο Μόντε Κάρλο. Η φορολογία είχε κάνει από τότε το κρατίδιο του Μονακό, έναν παράδεισο για τους πλούσιους. Το 1953, είναι ο βασιλιάς του Πριγκιπάτου! Του ανήκουν σχεδόν τα πάντα.

Τέσσερα χρόνια αργότερα με προτροπή του Κωνσταντίνου Καραμανλή, αναλαμβάνει την ελαφρώς ζημιογόνα αεροπορική εταιρεία Τ.Α.Ε, για την οποία ξοδεύει 2 εκατ. δολάρια. Την μετατρέπει σε «Ολυμπιακή Αεροπορία», μια αεροπορική εταιρεία «πέντε ηπείρων». Διαθέτει επισήμως πλέον 70 εταιρείες, με την περιουσία του να είναι αμύθητη. Εκείνη την περίοδο θα αγοράσει και τον Σκορπιό, που θα γίνει η θερινή του κατοικία και το ησυχαστήριό του.

Οι γυναίκες

Όταν μετακόμισε στην Νέα Υόρκη κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, γνώρισε την 16χρονη κόρη του μεγαλοεφοπλιστή Σταύρου Λιβανού. Την ερωτεύτηκε και την παντρεύτηκε. Δεν έλεγες άλλωστε εύκολα «όχι» στον Αριστοτέλη Ωνάση.

Το 1946 έγινε ο γάμος τους και το ζεύγος εγκαταστάθηκε στο Παρίσι. Δυο χρόνια αργότερα γεννήθηκε ο Αλέξανδρος ενώ το 1950, γεννήθηκε και η Χριστίνα. Ο γάμος του όμως τα επόμενα χρόνια δεν πήγε καθόλου καλά.

Το 1958 θα γνωρίσει την διεθνούς φήμης ντίβα, Μαρία Κάλλας. Η θυελλώδης σχέση τους κράτησε περίπου 10 χρόνια. Δεν παντρεύτηκαν ποτέ. Φήμες κάνουν λόγο και για ένα παιδί που γέννησε η Κάλλας το 1960 και ονομάστηκε Όμηρος Λενγκρίνι. Το παιδί πέθανε από αναπνευστικά προβλήματα λίγες ώρες μετά την γέννησή του.

Το 1968 παντρεύεται την χήρα του Τζον Κένεντι, Τζάκυ. Ο γάμος αυτός οδήγησε την Κάλλας σε κατάρρευση. Ο Ωνάσης φαίνεται πως την είχε γνωρίσει πολλά χρόνια πριν, όταν γνώρισε τον τότε γερουσιαστή της Μασαχουσέτης στον Ουίνστον Τσόρτσιλ, λέγοντας του πως αυτός ο άνδρας μπορεί μια μέρα να γίνει πρόεδρος των ΗΠΑ.

Πολλές ακόμα γυναίκες φημολογείται πως πέρασαν από το κρεβάτι του. Μέριλιν Μονρόε, Γκρέτα Γκάρμπο, Εβίτα Περόν, είναι μόνο λίγες από αυτές.

Ο θάνατος του Αλέξανδρου και η κατάρρευση

Στις 22 Ιανουαρίου του 1973, ο Αλέξανδρος Ωνάσης θα σκοτωθεί σε αεροπορικό δυστύχημα. Ο Ωνάσης δεν πίστεψε ότι επρόκειτο για ατύχημα (και μάλλον ούτε εδώ έπεσε έξω), προσφέροντας 1 εκατ. δολάρια σε όποιον του φέρει αποδείξεις. Από τότε δεν ήταν ποτέ πια ο ίδιος.

Την ίδια χρονιά, με το μυαλό του στον θάνατο του γιου του, οι δουλειές του πάνε από το κακό στο χειρότερο. Το 1975 δωρίζει την «Ολυμπιακή Αεροπορία» στο ελληνικό κράτος. Αποσύρεται στον Σκορπιό, με μυασθένεια. Οι καλύτεροι γιατροί επιστρατεύονται, αλλά φαίνεται πως ο Ωνάσης δεν έχει πια όρεξη για ζωή. Πέθανε στις 15 Μαρτίου του 1975, σε ηλικία 69 ετών.

Η πρώτη του γυναίκα πέθανε στο κρεβάτι της από υπερβολική δόση βαρβιτουρικών. Η δεύτερη το 1994, από καρκίνο. Η κόρη του βρέθηκε νεκρή στο μπάνιο της το 1988, κάτω από μυστήριες συνθήκες. Η φήμη για μια «κατάρα της οικογένειας Ωνάση», φούντωνε. Μόνη του κληρονόμος η Αθηνά Ωνάση, που σήμερα είναι 33 ετών.

Η άνοδος του Ωνάση ήταν σχεδόν το ίδιο απότομη με την πτώση του. Έτσι συμβαίνει συνήθως σε ενθουσιώδεις και παθιασμένους ανθρώπους. Ο Ωνάσης μεγαλούργησε και κατέκτησε τον κόσμο. Όχι πάντα με θεμιτά μέσα. Δεν παύει να είναι ωστόσο μέχρι και σήμερα, ένας από τους ικανότερους (αν όχι ο ικανότερος) Έλληνες επιχειρηματίες στην ιστορία.