«Ήθελε να πάρει το μωρό από τον ακάλυπτο όταν θα έφευγε η μητέρα της»

Ελεύθερη με περιοριστικούς όρους αφέθηκε η 22χρονη που πέταξε το μωρό της από το παράθυρο του σπιτιού της στη Νέα Σμύρνη, με κοινή απόφαση ανακριτή και εισαγγελέα.

Αναλυτικότερα, η 22χρονη παίρνει εξιτήριο από το Νοσοκομείο “Αλεξάνδρα” και της έχει συστηθεί ψυχιατρική εξέταση, η οποία είναι στην επιλογή της οικογένειας το αν θα υποβληθεί ή όχι.

Εμφανίζεται μετανιωμένη: Ήθελα να πάω στο νοσοκομείο αλλά τα έχασα

«Ήθελα να κρατήσω το παιδί. Δεν ήθελα να κάνω έκτρωση και να το σκοτώσω», υποστηρίζει η 22χρονη φοιτήτρια από τη Νέα Σμύρνη, αποδίδοντας τα όσα έκανε μετά τη γέννησή του στον πανικό, την ντροπή και τον φόβο της.

Όπως ανέφερε στην προανακριτική της απολογία ενώπιον των αστυνομικών και σύμφωνα με το real.gr, όταν κατάλαβε ότι ήταν έγκυος αποφάσισε να το κρατήσει μυστικό και να το πει μόνο στον φίλο της.

«Τον πήρα τηλέφωνο και όταν του το είπα μου έκλεισε το τηλέφωνο. Τον ξαναπήρα κι άλλες φορές αλλά δε μου το σήκωσε. Ήθελα να κρατήσω το παιδί και δεν ήθελα να κάνω έκτρωση και να το σκοτώσω. Σκέφτηκα λοιπόν να το κρατήσω μυστικό μέχρι την ημέρα που θα γεννήσω. Σκεφτόμουν να γεννήσω σε κάποιο δημόσιο νοσοκομείο επειδή δεν είχα λεφτά να πάω σε γιατρό, υπολόγιζα μόνη μου τους μήνες και πίστευα ότι θα γεννήσω το Μάιο. Από τη μητέρα μου κατάφερα να το κρύψω γιατί δεν είχα φουσκώσει πολύ και άρχισα να φοράω πιο φαρδιά ρούχα. Άλλωστε ποτέ μου δεν ήμουν αδύνατη οπότε και τα κιλά που πήρα δεν μου φαίνονταν τόσο».

Στην συνέχεια αναφέρει «την Παρασκευή 20-04-18 ξύπνησα κανονικά το πρωί για να πάω στη σχολή. Η μητέρα μου είχε φύγει από το σπίτι νωρίτερα όπως κάνει κάθε μέρα. Εγώ έφυγα περίπου στις 8.30. Στο δρόμο για τη σχολή άρχισα να μην αισθάνομαι καλά, ενώ ξεκίνησε να με πονάει και η κοιλιά . Γύρισα λοιπόν σπίτι για να ξαπλώσω. Επειδή όμως άρχισα να πονάω όλο και πιο συχνά, περίπου κάθε πέντε λεπτά δηλαδή , κατάλαβα πως ήρθε η ώρα να γεννήσω. Δεν είχα όμως χρήματα για να πάω στο νοσοκομείο. Πανικοβλήθηκα όταν γύρισε η μητέρα μου στο σπίτι. Ντρεπόμουν και φοβόμουν όπως κάνω και τώρα. Δεν ξέρω τι να πω για αυτό που συνέβη, εκείνη τη στιγμή τα έχασα».