«Θα θυσίαζα τα πάντα για να έχω τον πατέρα μου έστω για 10 λεπτά»

Η μεγάλη συνέντευξη της ζωής και της καριέρας του Γιώργου Πρίντεζη στο Eurohoops (τον Απρίλη), μόνο για λίγο καιρό ξαποσταίνει και μετά ξανά προς τη δόξα τραβάει! Ήρθε η ώρα για το 4ο μέρος, που “τα σπάει” και έχει ως περιεχόμενο πολύ σημαντικά πράγματα…

Η ιστορία με τον μπαμπά του Ιωσήφ που τον έχασε την εποχή που έκαναν μαζί όνειρα για το μέλλον, το πως νιώθει τώρα για την απώλεια και πως την διαχειρίζεται. Η συγκλονιστική, αυθόρμητη ατάκα του για όσα θα θυσίαζε, προκειμένου να τον έχει για… 15 λεπτά μαζί και να μπορεί να του μιλήσει, να τον αγκαλιάσει.

Οπως χαρακτηριστικά, λέει ο Πρι: “Θα ήθελα πάρα πολύ να ήταν εδώ ο πατέρας μου και να έβλεπε την κορούλα του που του μοιάζει κιόλας. Είμαι τυχερός που γνώρισα ένα άνθρωπο σαν τη Στέλλα και με βοήθησε πολύ. Ποτέ δεν ξεπερνάς τέτοια πράγματα, μαθαίνεις να ζεις με αυτά και τα “παγώνεις” στο μυαλό σου.

Τι θα θυσίαζε για να τον είχε έστω για 15 λεπτά δίπλα του ξανά; Τα… πάντα. Ακόμα και αν χρειαζόταν να μείνει στα… παγκάκια όλη την υπόλοιπη ζωή του!

“Θα θυσίαζα τα πάντα για να τον έχω μαζί μου για 15 λεπτά, για ένα φαγητό. Θα θυσίαζα όχι μόνο τη καριέρα μου, αλλά τα πάντα για να τον έχω εδώ έστω για 10 λεπτά. Ακόμα και αν χρειαζόταν μετά να είμαι στα παγκάκια. Δυστυχώς, δεν γίνεται”.
Για την σχέση του με τον Ολυμπιακό και τι δεν θέλει να συμβεί, έχει μεγάλο ενδιαφέρον η άποψη του Γιώργου. Όπως ξεκαθαρίζει, αυτό που δεν θέλει είναι να εξελιχθεί σε βαρίδι για την ομάδα του. Αν νιώσει πως δεν μπορεί να είναι όπως πραγματικά θέλει, θα σταματήσει! Για να δώσει χώρο στα νιάτα και για να τον θυμάται ο κόσμος, όπως θα ήθελε.

Για την παραδοχή από όλο το κόσμο και τους οπαδούς του μεγάλου αντιπάλου του Ολυμπιακού, του Παναθηναϊκού, σχολιάζει: “Ίσως να έχει να κάνει σχέση λίγο και με τον Βασίλη (σ.σ. Σπανούλης). Μπορεί να με συμπαθούν επειδή με θεωρούν πάντα πιστό στην ομάδα που αγαπάω. Που για μένα στον επαγγελματικό αθλητισμό, πάντα πρέπει να αποφασίζεις και να φέρεσαι επαγγελματικά. Αυτό που κάνω εγώ δεν πιστεύω ότι είναι σωστό. Για παράδειγμα, ο Βασίλης έχει δικαιωθεί 100% για την απόφασή του. Αν ήμουν στον Παναθηναϊκό από τα 15 μου, πάλι μπορεί να λειτουργούσα με τον ίδιο τρόπο”.