Η πιο τρελή μορφή των ελληνικών γηπέδων την δεκαετία του `90 ήταν παίκτης του ΟΦΗ

Στις 29 Οκτωβρίου του 1969, γεννήθηκε στο Νίκσιτς της τότε Ενωμένης Γιουγκοσλαβίας (σήμερα Μαυροβούνιο), ένας ποδοσφαιριστής που 23 χρόνια μετά, αγαπήθηκε πολύ από το ελληνικό κοινό. Και κυρίως από τους οπαδούς του ΟΦΗ. Δεν ήταν μόνο ένας πολύ καλός παίκτης και εξαιρετικός γκολτζής, αλλά είχε μια τρέλα, την οποία οι Έλληνες φίλαθλοι στην πλειονότητά τους αγαπάνε.

Ο Ντράγκαν Τζουγκάνοβιτς ξεκίνησε την καριέρα του από την OFK Beograd και το 1992 πήγε στο Ηράκλειο. Με ύψος 1.91, μακρύ μαλλί, λίγο σκυφτός, δεν σου γέμιζε το μάτι. Αλλά στο γήπεδο τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Την πρώτη του χρονιά στον ΟΦΗ, πέτυχε 13 γκολ. Μπορεί να μην ήταν τεχνίτης, αλλά μυριζόταν το γκολ. Ήταν εκεί που έπρεπε για να σπρώξει την μπάλα στα δίχτυα. Οι Κρητικοί άρχισαν να τον λατρεύουν.

Όχι τόσο για τα γκολ του. Αλλά για την τρέλα του μέσα στο γήπεδο. Γιατί ο πανηγυρισμός του Τζουγκάνοβιτς ήταν μια, αν όχι παγκόσμια, τουλάχιστον ευρωπαϊκή πρωτοτυπία. Ήταν ο πρώτος παίκτης που πανηγύριζε έτσι. Σκέπαζε με την φανέλα του το κεφάλι και χόρευε, κουνώντας το σώμα του δεξιά και αριστερά. Το παρουσιαστικό του μαζί με τον πανηγυρισμό έγιναν σήμα κατατεθέν του. Κάθε φορά που σκόραρε, όλοι περίμεναν να κάνει αυτόν τον ασυνήθιστό πανηγυρισμό.

Δείτε τον χαρακτηριστικό πανηγυρισμό στο 5:06

Αργότερα τον μιμήθηκαν πολλοί, με κυριότερο παράδειγμα τον Φαμπρίτσιο Ραβανέλι. Στην Κρήτη τον φώναζαν «Τζουγκανοβάκη» και απέκτησε δεσμούς και με το νησί αλλά και με τους ανθρώπους του. Έμεινε για τρία χρόνια στον ΟΦΗ, πετυχαίνοντας αρκετά γκολ. Ίσως αυτό που θυμούνται οι περισσότεροι είναι το ανάποδο ψαλίδι σε ένα ματς απέναντι στον Εδεσσαϊκό.

Ήταν μέλος της ομάδας του ΟΦΗ που τον Νοέμβριο του 1993 απέκλεισε την Ατλέτικο Μαδρίτης. Λάτρευε τα μπουζούκια και λάτρεψε την Ελλάδα. Η καριέρα του τελείωσε άδοξα στον ΟΦΗ και μετά την Κρήτη άλλαξε 8 ομάδες σε 10 χρόνια. Η καριέρα του μετά τον ΟΦΗ δεν είχε την ίδια τρέλα και λάμψη.

Γύρισε στην Ελλάδα για έναν χρόνο, όπου έπαιξε στην Καισαριανή και τον Εθνικό Αστέρα. Δεν σκόραρε και έφυγε στα 34. Σήμερα είναι προπονητής στην Pusamania Borneo, στην πρώτη κατηγορία της Ινδονησίας. Πάντα θέλει όμως να έρθει ξανά στα μέρη μας. Στις 20 Νοεμβρίου του 2017, πήγε για ακόμα μια φορά στην Κρήτη, στην βραδιά που ήταν αφιερωμένη στον Ευγένιο Γκέραρντ.

Αυτό που πάντα θα θυμόμαστε από τον «Τζούγκα» θα είναι βέβαια ο πανηγυρισμός του. Αλλά και την αγάπη του για την Ελλάδα, που δεν θα σταματήσει ποτέ. Και μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα, ότι ο Τζουγκάνβιτς ήταν η πιο τρελή αλλά και μια από τις αγαπημένες μορφές των ελληνικών γηπέδων την δεκαετία του ’90.