«Οι Ιστορίες του παππού Αριστοφάνη» τον Οκτώβριο στο «ΘΕΑΤΡΟΝ»

Το διαχρονικό έργο του Δημήτρη Ποταμίτη ανεβαίνει τον Οκτώβριο στο «ΘΕΑΤΡΟΝ» του Κέντρου Πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος» σε απόδοση και σκηνοθεσία Νανάς Νικολάου, από το Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού. Πρωταγωνιστές σε έναν θίασο 11 εξαιρετικών ηθοποιών είναι ο Μέμος Μπεγνής και ο Νίκος Ορφανός.

Το έργο ανέβηκε για πρώτη φορά το 1978 από την παιδική σκηνή του «Θεάτρου Έρευνας» και από τότε έχει κατακτήσει τις καρδιές μικρών και μεγάλων. Χαρακτηρίζεται από την ευστροφία του, την απλότητα και το χιούμορ του. Τέσσερα έργα του Αριστοφάνη -«Ειρήνη», «Αχαρνείς», «Πλούτος», «Όρνιθες»- συνδιαλέγονται μεταξύ τους παρουσιάζοντας στα ματιά των θεατών τα αιώνια και τόσο σύγχρονα θέματα που απασχολούν τις κοινωνίες και αφορούν: την κοινωνική δικαιοσύνη, τη δίκαιη κατανομή του πλούτου, τον ρόλο των συκοφαντών και των κολάκων στους κυβερνώντες, τον πόλεμο και την αγωνιώδη αναζήτηση των ανθρώπων για την ειρήνη και τέλος τον καταλυτικό ρόλο της κάθε μορφής εξουσίας στη διαμόρφωση των κοινωνιών και κατ’ επέκταση στη ζωή των ανθρώπων, με τη συνήθη «αριστοφανική προσέγγιση» της διακωμώδησης των κακώς κειμένων. Ο Δημήτρης Ποταμίτης δεν επέλεξε τυχαία αυτά τα τέσσερα έργα και κατάφερε στη διάρκεια μίας μόνο παράστασης να αναδείξει όλα αυτά τα καίρια και σύγχρονα ζητήματα με τα οποία καταπιάνεται ο Αριστοφάνης.

Η μουσική και τα τραγούδια της παράστασης είναι του Γιάννη Ζουγανέλη και θεωρούνται πια «κλασικά» στο χώρο της παιδικής δισκογραφίας. Η παράσταση είναι διαδραστική και τα παιδιά έχουν ισχυρό λόγο και συμμετοχή. Το έργο έχει παρουσιαστεί σε πάνω από 12 χώρες και διδάσκεται στο Ανθολόγιο Λογοτεχνικών Κειμένων της Ε’ και ΣΤ’ Δημοτικού.

Το Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού, μετά την εξαιρετικά επιτυχημένη συνεργασία του με τη Νανά Νικολάου στην παράσταση «Μέγας Αλέξανδρος», ετοιμάζει μια νέα υπερπαραγωγή με πλούσια σκηνικά, κοστούμια, πρωτότυπη μουσική και video art εφαρμογές.

Λίγα λόγια για το έργο

Οι στόχοι του Αριστοφάνη είναι κατανοητοί και ξεκάθαροι σε θεατές κάθε ηλικίας και οι ήρωες των έργων του είναι πρόσωπα-σύμβολα και αναγνωρίσιμα για περισσότερα από 2.500 χρόνια τώρα.

Στο πρώτο μέρος της παράστασης παρουσιάζονται τα έργα «Η Ειρήνη» και οι «Αχαρνείς», τα οποία αναφέρονται στην «ειρήνη» και τον «πόλεμο», θέματα επίκαιρα και καθοριστικά για τον κόσμο μας. Στην «Ειρήνη» ο καλοκάγαθος Τρυγαίος προσπαθεί να απελευθερώσει την Ειρήνη από τη σπηλιά, όπου την έχει φυλακίσει ο Πόλεμος, ενώ στους «Αχαρνείς» ο ειρηνόφιλος Δικαιόπολις δίνει μάχη ενάντια στον πολεμοχαρή στρατηγό Λάμαχο. Στο δεύτερο μέρος, παρουσιάζεται «Ο Πλούτος», όπου ο Αριστοφάνης παραδίδει μαθήματα πολιτικής οικονομίας, καθώς ο ομώνυμος ήρωας είναι τυφλός και δεν βλέπει πού δίνει τα αγαθά του, με αποτέλεσμα να χαρίζει πλούτη στους κακούς. Όμως, όταν ξαναβρίσκει το φως του, γίνεται δίκαιος, κάνοντας μόνο τους καλούς να πλουτίσουν. Τέλος, παρουσιάζονται οι «Όρνιθες»: Δύο Αθηναίοι, ο Ευελπίδης και ο Πεισθέταιρος, απογοητευμένοι από τη ζωή της πόλης, ψάχνουν έναν ήσυχο τόπο. Πηγαίνουν στη χώρα των πουλιών, ιδρύουν μαζί μ' αυτά μια φανταστική πολιτεία, την Ουρανούπολη, μια κοινωνία ελεύθερη, δίκαιη, με φαντασία, ανοιχτή για όλους στο όνειρο και τις ευκαιρίες.

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα και τη σκηνοθέτη

Δημήτρης Ποταμίτης

«Θα πρέπει να μιλήσουμε επιτέλους στα παιδιά, με το χαμόγελο του παλιάτσου και όχι με τη μάσκα της τραγωδίας για τα προβλήματα που θα αντιμετωπίσουν όταν μπουν στη ζωή».

«Με το θέατρο για παιδιά, προετοιμάζεται ο αυριανός καλός θεατής, ο αυριανός ευσυνείδητος πολίτης, αλλά, κυρίως, ο αυριανός πρωθυπουργός της Ελλάδας.».

Ο Δημήτρης Ποταμίτης υπήρξε σκηνοθέτης, ηθοποιός, συγγραφέας και ποιητής. Το 1972 δημιούργησε το «Θέατρο Έρευνας», πρωτοπόρο στην αναζήτηση νέων έργων, νέων τρόπων έκφρασης και νέων δημιουργών. Πρωτοπόρος επίσης, μαζί με την Ξένια Καλογεροπούλου στο θέατρο για παιδιά, όπου έγραψε και σκηνοθέτησε μέχρι το 2003 πολλά έργα που έθιγαν σύγχρονα προβλήματα. Υπήρξε μέντορας της Νανάς Νικολάου στο θέατρο για παιδιά, το οποίο υπηρετεί και η ίδια από το 1981. Άλλα έργα του: «Το λουρί του Σωκράτη», «Ένα δέντρο που το λένε Νικόλα», τα οποία αναφέρονται στο οικολογικό πρόβλημα και σε άλλα σύγχρονα ζητήματα. Επίσης, «Τα ανάποδα παραμύθια», όπου δίνει διαφορετικές εκδοχές σε γνωστές ιστορίες.

Νανά Νικολάου

Η Νανά Νικολάου ασχολείται με το παιδικό θέατρο από το 1981, όταν ίδρυσε μαζί και με άλλους νέους συναδέλφους την ομάδα «Θίασος ‘81». Υπήρξε από τους βασικούς συνεργάτες του Ποταμίτη, είτε ως ηθοποιός, είτε ως βοηθός σκηνοθέτη. Όπως αναφέρει η ίδια: «Τριάντα επτά χρόνια μετά εξακολουθώ να πιστεύω πως το θέατρο για παιδιά -όταν γίνεται σωστά και σοβαρά- έχει μέγιστη χρησιμότητα, καθώς χαράζεις πάνω σε άγραφο χαρτί. Στις παραστάσεις έρχονται και πολύ μικρές ηλικίες παιδιών, κάποια ίσως για πρώτη φορά. Είναι μεγάλη ευθύνη, λοιπόν, να τα κάνεις να θέλουν να ξαναπάνε θέατρο. Πρέπει να βρεις τον τρόπο να τα κερδίσεις και να τα γοητεύσεις. Άλλωστε, πιστεύω ότι το θέατρο είναι η μόνη τέχνη που περιέχει όλες τις τέχνες. Και γι’ αυτό στις παραστάσεις μου η μουσική, το τραγούδι και ο χορός παίζουν καθοριστικό ρόλο».