Η ΠΓΔΜ θα δεχόταν από το 2008 το «Βόρεια Μακεδονία»

Η ΠΓΔΜ ήταν διατεθειμένη να δεχτεί το όνομα «Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας» υπό την προϋπόθεση ότι θα εξασφάλιζε την αναγνώριση της «μακεδονικής» ταυτότητας και γλώσσας ήδη από το 2008, όπως προκύπτει από τηλεγράφημα της πρεσβείας των Ηνωμένων Πολιτειών στα Σκόπια που έδωσε στη δημοσιότητα ο ιστότοπος WikiLeaks.

Το τηλεγράφημα ουσιαστικά αποκαλύπτει ως οι κύριοι διαπραγματευτικοί στόχοι της ΠΓΔΜ δεν άλλαξαν ιδιαίτερα την τελευταία δεκαετία και επιτεύχθηκαν σε κάποιο βαθμό με την υπογραφή της συμφωνίας των Πρεσπών.

Ειδικότερα, το εμπιστευτικό έγγραφο της πρέσβειρας των ΗΠΑ στα Σκόπια Τζίλιαν Μιλοβάνοβιτς, με ημερομηνία 29 Ιουλίου 2008 παρουσιάζει τα συμπεράσματά της από τις επαφές με τη σκοπιανή ηγεσία, τον πρόεδρο Τσερβενκόφσκι και τον πρωθυπουργό Γκρουέφσκι.

Το τηλεγράφημα τιτλοφορείται «Μακεδονία/Ελλάδα: Τι χρειάζονται οι Μακεδόνες για την επίλυση του προβλήματος της ονομασίας».

Η κ. Μιλοβάνοβιτς στην εισαγωγή του τηλεγραφήματός της αναφέρει τα «Στοιχεία της Συμφωνίας»:

Η πρεσβεία στα Σκόπια εκτιμά ότι στο πλαίσιο μιας συμφωνίας που ανοίγει το δρόμο για συμμετοχή στο ΝΑΤΟ και έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων στην ΕΕ η “μακεδονική” κυβέρνηση θα αποδεχόταν τελικά τους ακόλουθους όρους:

Όνομα: Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας

-Εύρος εφαρμογής: σε όλους τους διεθνείς οργανισμούς και διμερώς με κάθε χώρα που δεν θέλει να κάνει χρήση του συνταγματικού ονόματος. (Αν και δεν το έχουμε συζητήσει ρητώς, πιθανώς οι διεθνείς συμφωνίες να ακολουθούσαν το ίδιο μοτίβο, με τις πολυμερείς να χρησιμοποιούν το νέο όνομα και στις διμερείς να αφήνεται η επιλογή).

Η Μακεδονία θα χρησιμοποιούσε το συνταγματικό της όνομα αναφερόμενη στον εαυτό της, σε διαβατήρια, ετικέτες προϊόντων, στα ΜΜΕ, κτλ.

-Ταυτότητα: Η γλώσσα και η εθνικότητα θα αποκαλούνταν μακεδονική, αλλά αυτό θα μπορούσε να γίνει με σιωπηρούς χειρισμούς, ίσως ως ένα συμπληρωματικό παράρτημα σε ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, ή σε κάποιο εσωτερικό έγγραφο των Ηνωμένων Εθνών που δεν θα χρειάζεται ελληνική έγκριση.

Το τελικό συμπέρασμα είναι ότι η Μακεδονία χρειάζεται διαβεβαίωση ότι η γλώσσα και η εθνικότητά τους θα εξακολουθούσαν να ονομάζονται μακεδονική και όχι βορειομακεδονική».