Πέθανε ο αθλητικός συντάκτης Ανδρέας Μπόμης

Θλίψη προκάλεσε στον χώρο της αθλητικής δημοσιογραφίας ο θάνατος του Ανδρέα Μπόμη, σε ηλικία 80 ετών. Ο Ανδρέας Μπόμης διέγραψε μια μεγάλη επαγγελματική διαδρομή, ξεκινώντας από το ρεπορτάζ, για να αναλάβει διευθυντικές θέσεις, ενώ είχε και πλούσιο συγγραφικό έργο.

Διατέλεσε μέλος του δσ του Μορφωτικού Ιδρύματος της ΕΣΗΕΑ, με την πιο πρόσφατη θητεία του να ξεκινά τον Σεπτέμβριο του 2017, ενώ ως μέλος του Πανελλήνιου Συνδέσμου Αθλητικού Τύπου (ΠΣΑΤ) τα τελευταία χρόνια εκλεγόταν ομόφωνα πρόεδρος σε όλες τις γενικές συνελεύσεις.

Στη συλλυπητήρια ανακοίνωσή του ο ΠΣΑΤ αναφέρει:

«Ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Αθλητικού Τύπου εκφράζει τη μεγάλη του θλίψη για την απώλεια του σπουδαίου δημοσιογράφου και κορυφαίου μέλους του ΠΣΑΤ Ανδρέα Μπόμη που έφυγε σήμερα από τη ζωή σε ηλικία 80 ετών!

Ο Ανδρέας Μπόμης γεννήθηκε στις 3 Ιουλίου του 1938, στην Καστέλα του Πειραιά.

Τη δημοσιογραφική του καριέρα ξεκίνησε σε ηλικία 20 ετών, από το περιοδικό Αυτοδιοίκηση, εκδότης του οποίου ήταν ο πατέρας του, Παναγιώτης, για να συνεχίσει στην εφημερίδα Ακρόπολις το 1959 και το περιοδικό Πρώτο.

Το 1960 προσελήφθη στην Απογευματινή, ως βοηθός του Χάρη Λυμπερόπουλου, ο οποίος ήταν διευθυντής του αθλητικού τμήματος. Στη συνέχεια ανέλαβε αρχισυντάκτης του αθλητικού και αργότερα όλης της εφημερίδας, στην οποία και παρέμεινε μέχρι το 1983 όταν και μεταπήδησε στον Ελεύθερο Τύπο ως διευθυντής έκδοσης για έξι μήνες και το 1984 συνέχισε στο Έθνος. Αρχισυντάκτης, Διευθυντής Σύνταξης και Γενικός Διευθυντής του περιοδικού Εικόνες, από τις οποίες αποχώρησε 18 μήνες πριν από τη διακοπή της έκδοσης τους.

Δούλεψε με πάθος την εποχή εκείνη, όπως πάντα βέβαια, αλλά η ιδέα του «Εθνοσπόρ», ο σχεδιασμός και η έκδοση υπό την διεύθυνση του σηματοδότησαν και μια άκρως δημιουργική περίοδο. Ολοκλήρωσε τη δημοσιογραφική του διαδρομή στον ΔΟΛ, ως επικεφαλής του τμήματος ειδικών εκδόσεων, έχοντας συμπληρώσει επίσης 300 τηλεοπτικές παρουσίες.

Ο Ανδρέας Μπόμης είχε σημαντικό συγγραφικό έργο. Κυκλοφόρησε 11 αθλητικά βιβλία, μεταξύ των οποίων: «Ετήσια Αλμανάκ ελληνικού και ξένου ποδοσφαίρου» (1980-1983), Επίτομη έκδοση για το Παγκόσμιο Κύπελλο (1990), Τρίτομο Αλμανάκ του ποδοσφαίρου (1991), «Γκολ 2000, ένας αιώνας ποδόσφαιρο» (1999), «Αυτή είναι η ιστορία της Εθνικής Ελλάδας και πως φθάσαμε στην Αφρική» (2009).

Αναλυτικά, το 1980 εξέδωσε το πρώτο Αλμανάκ του ελληνικού και ξένου ποδοσφαίρου. Έκδοση που επαναλήφθηκε για τέσσερα χρόνια και επανήλθε το 1999 με το «Γκολ 2000-Ένας αιώνας ποδόσφαιρο».

Ως Διευθυντής του περιοδικού Εικόνες και με τους εξαιρετικούς συνεργάτες του στο αθλητικό τμήμα του «Έθνους», έβγαλε το τρίτομο Αλμανάκ του ποδοσφαίρου και το επίτομο έργο για το Παγκόσμιο Κύπελλο με αφορμή τα τελικά της Ιταλίας. Οι εκδόσεις αυτές διατέθηκαν δωρεάν μαζί με τα αντίστοιχα τεύχη του περιοδικού. Τα δέκα τελευταία χρόνια πριν από την συνταξιοδότηση του, συνεργάστηκε με τον «Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη».

Στην τηλεόραση είχε τις εκπομπές «Αθλόραμα», όπου παρουσίασε το πρώτο αθλητικό τηλεοπτικό παιχνίδι «1-Χ-2», ενώ για πολλά χρόνια ήταν ο σχολιαστής στον «Κόσμο των Σπορ».

Ο Ανδρέας Μπόμης, δεν έφερε τον τίτλο του δασκάλου μόνο τιμητικά, καθώς δίδαξε τις νέες γενιές δημοσιογράφων και έξω από τις αίθουσες σύνταξης, σε σχολές δημοσιογραφίας, με τελευταία εκείνη του ΑΝΤ1.

Το 2017, τιμήθηκε στα 33α Δημοσιογραφικά Βραβεία του Ιδρύματος Μπότση για το ήθος του στην ελληνική δημοσιογραφία, ως ένας εκ των κορυφαίων αθλητικών συντακτών. Το 2018, το Μορφωτικό Ίδρυμα της ΕΣΗΕΑ τίμησε τον Ανδρέα Μπόμη, μαζί με άλλους 15 βετεράνους του αθλητικού ρεπορτάζ.

Ο Ανδρέας Μπόμης όλα τα χρόνια της καριέρας στάθηκε συνεχώς δίπλα στον ΠΣΑΤ και βοηθούσε το Σύνδεσμο με κάθε τρόπο. Είναι χαρακτηριστικό ότι εκλεγόταν ομόφωνα Πρόεδρος σε όλες τις τελευταίες Γενικές Συνελεύσεις.

Ο ΠΣΑΤ εκφράζει τα ειλικρινή συλλυπητήρια του στη σύζυγό του Μίνα, τον γιο του Παναγιώτη, εκλεκτό μέλος του ΠΣΑΤ, τη νύφη του Πένυ – επίσης μέλος του ΠΣΑT – και τον εγγονό του Ανδρέα.

Η επιμνημόσυνος δέηση θα γίνει την Δευτέρα στις 15:00 στη Ζωοδόχο Πηγή Μελισσίων και η κηδεία στη συνέχεια στο νεκροταφείο των Μελισσίων».