Ο αλιγάτορας που αδυνατεί να ζευγαρώσει εδώ και 50 χρόνια λόγω μεγέθους γεννητικών οργάνων

Σε ένα αναπάντεχο συμπέρασμα κατέληξαν οι κτηνίατροι που προσπαθούσαν να καταλάβουν τους λόγους αδυναμίας αναπαραγωγής δύο αλιγατόρων στο ζωολογικό πάρκο της πόλης Πόζναν στην Πολωνία.

Τα δύο ερπετά, ένα θηλυκό κι ένα αρσενικό, βρίσκονται μαζί στον ίδιο χώρο για περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες, ωστόσο παρά τις συνεχείς εpωτικές του επαφές δεν κατέστη εφικτή η αναπαραγωγή τους, γεγονός που γέμισε με θλίψη τους επιστήμονες και τους ιθύνοντες του πάρκου, που ευελπιστούσαν για την έλευση ενός μικρού.

Η αδυναμία αναπαραγωγής των δύο κροκοδείλων μπήκε στο μικροσκόπιο των επιστημόνων, που πίστευαν εξ αρχής ότι αφού η σεξουαλική πράξη έμοιαζε να γίνεται ομαλά, ήταν εξαιρετικά πιθανό ένα από τα δύο ερπετά να αντιμετωπίζει προβλήματα με το αναπαραγωγικό του σύστημα.

Μετά από ενδελεχείς εξετάσεις των δύο κάιμαν, οι Πολωνοί κτηνίατροι κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το πρόβλημα το είχε ο αρσενικός κροκόδειλος με το όνομα Έκτορ, καθώς το αναπαραγωγικό του σύστημα ήταν αρκετά μικρότερο, από όσο θα έπρεπε για να γονιμοποιήσει την παρτενέρ του.

Πιο συγκεκριμένα, η αναπαραγωγή αρκετών ειδών ερπετών εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το μέγεθος του μορίου των αρσενικών, καθώς σε διαφορετική περίπτωση τα σπερματοζωάρια δεν μπορούν να γονιμοποιήσουν τα ωάρια του θηλυκού.

Μάλιστα, η διάγνωση ήρθε κατά τύχη, καθώς οι κτηνίατροι αρχικά ανησυχούσαν για την μείωση της όρεξης του αρσενικού αλιγάτορα. Μετά από έρευνες στο γαστρικό σύστημα του Έκτορ διαπιστώθηκε πως ναι μεν η όρεξή του ήταν η φυσιολογική, ωστόσο το αναπαραγωγικό του σύστημα παρέμενε σε μεγάλο ποσοστό στο εσωτερικό του σώματός του, με αποτέλεσμα το μήκος του να μην επιτρέπει την πλήρη επαφή με το θηλυκό.

Πλέον, οι ιθύνοντες του ζωολογικού πάρκου προσανατολίζονται στην εξεύρεση άλλου αρσενικού αλιγάτορα που να είναι σε θέση να γονιμοποιήσει τον θηλυκό, ενώ ο Έκτορ θα παραμείνει στο Πόζναν μέχρι και το τέλος της ζωής του.

Τέλος, αξίζει να σημειωθεί πως οι αλιγάτορες ζουν σε μεγάλους πληθυσμούς σε γλυκά αλλά κι αλμυρά νερά της αμερικανικής ηπείρου, μετα περισσότρεα μέλη του είδους να εντοπίζονται στις περιοχές που βρέχονται από το κόλπο του Μεξικό και την Καραϊβική θάλασσα.