Γιατί δεν θυμόμαστε σχεδόν τίποτα από την παιδική μας ηλικία;

Έχετε προσπαθήσει, να θυμηθείτε, κάτι από τα πρώτα παιδικά σας χρόνια;

Σίγουρα, έχει δοκιμάσει να φέρετε στο μυαλό σας, σκηνές, από τότε που ήσασταν μηνών, ακόμα και μερικών ετών.

Οι επιστήμονες, επιμένουν, ότι πολύ δύσκολα, μπορούμε να ανακτήσουμε μνήμες, πριν από τα 5 μας έτη.

Η θεωρία είναι γνωστή ως «βρεφική αμνησία» και μαζί της ασχολήθηκε εκτενώς ο Ζίγκμουντ Φρόιντ πριν από 100 χρόνια. 

Αν σκεφτούμε πως ο εγκέφαλος των μωρών μοιάζει με ένα είδος σπόγγου που απορροφά τα πάντα: ήχους, λέξεις, εικόνες, διαμορφώνοντας περίπου 700 νευρολογικές συνδέσεις κάθε δευτερόλεπτο και κατασκευάζοντας ένα ευρύ δίκτυο εκμάθησης λέξεων, ίσως καταλήξουμε σε κάποια συμπεράσματα.

Η εξήγηση είναι απλή. Εμείς, ως ενήλικες, προσπαθούμε για να φέρουμε στη μνήμη μας, κάποια γεγονότα. Απαιτείται ενέργεια, και θέληση.

Τα μικρά παιδία όμως, δεν έχουν αναπτύξει ακόμα τον εγκέφαλό τους, για να προσπαθούν να κάνουν κάτι, με απότελεσμα αυτές οι μνήμες να χάνονται.

Σημαντικό ρόλο, επίσης στη συγκράτηση πραγμάτων από το παρελθόν, παίζει και η ομιλία. Τα μικρά παιδιά αργούν, να αναπτύξουν το λεξιλόγιο τους, και για αυτό ξεχνάνε γρηγορότερα.