Το φάρμακο που κοστίζει 2 ευρώ στην Ελλάδα και 204 λίρες στην Αγγλία

Ενώ έχουμε συνηθίσει να διαβάζουμε στην ειδησεογραφία για τις υψηλές τιμές των φαρμάκων στην Ελλάδα σε σχέση με τον υπόλοιπο κόσμο, η ιστορία της Mary Saunders έρχεται να αποδείξει ότι μπορεί να ισχύει και το αντίθετο.

Η 63χρονη Βρετανίδα διαγνώσθηκε με υποθυρεοειδισμό πριν 11 χρόνια. Η φαρμακευτική αγωγή που της χορηγήθηκε ήταν η L-τριιωδοθυρονίνη (Τ3), η οποία είναι πολύ σημαντική για τους πάσχοντες καθώς καταστέλλει την συμπτωματολογία της πάθησης, όπως η υπερβολική κόπωση, η αύξηση σωματικού βάρους και η μελαγχολία.

Υπεύθυνο για τη χορήγηση του σκευάσματος στους ασθενείς ήταν το τοπικό σύστημα υγείας μέχρι που οι παραγωγοί του σκευάσματος αύξησαν την τιμή του κατά 4.600% (!) και από 4,46 λίρες που κόστιζε το 2007, κάποια χρόνια μετά, η τιμή έφτασε τις 204,39 λίρες. Το υψηλό κόστος ανάγκασε τους Βρετανικούς παρόχους υγείας να μην το καλύπτουν στους ασθενείς αναγκάζοντάς τους να αναζητήσουν εναλλακτικές λύσεις καθώς η απευθείας αγορά του από τα φαρμακεία, λόγω της υψηλής τιμής ήταν απαγορευτική.

Η λύση που βρήκε η Mary Saunders φαίνεται πως της είναι απόλυτα συμφέρουσα και περιλαμβάνει και την Ελλάδα. Η Βρετανίδα επισκέπτεται κάθε χρόνο τη χώρα μας και αγοράζει το φάρμακο που χρειάζεται από τα ελληνικά φαρμακεία. Ο λόγος; Στην Ελλάδα ένα κουτί 30 δισκίων κοστίζει μόλις 2,13 ευρώ.

Στις διακοπές που κάνει στην Ελλάδα η 63χρονη γυναίκα με τον σύζυγό της πηγαίνει από φαρμακείο σε φαρμακείο και συλλέγει τις προμήθειες που της είναι απαραίτητες για όλο την επόμενη χρονιά.

«Είναι μια απαίσια κατάσταση, αλλά δεν έχω άλλη επιλογή. Την τελευταία φορά πήρα μαζί μου προμήθειες 15 μηνών», δηλώνει η Mary Saunders προσθέτοντας πως μέχρι να μειωθεί η τιμή επισκέπτεται μία φορά το χρόνο τη χώρα μας και αγοράζει όσα πακέτα χρειάζεται.

«Η Τ3 είναι φτηνή εκεί (στην Ελλάδα) και είναι διαθέσιμη προς αγορά σε όλη τη χώρα χωρίς συνταγή. Είναι αστείο. Με παρακολουθεί ένας γιατρός του βρετανικού συστήματος υγείας ο οποίος μου προτείνει φάρμακα τα οποία δε μπορώ να πάρω στο Ηνωμένο Βασίλειο», καταλήγει η Mary Saunders.