Ο διάσημος βιολιστής Nigel Kennedy για μια βραδιά στο Ηρώδειο

Οι Τέσσερις Εποχές του Αντόνιο Βιβάλντι, σε μια αξέχαστη βραδιά, κάτω από την Ακρόπολη στην πιο κλασσική συναυλία της χρονιάς!

Ο σούπερσταρ του βιολιού Nigel Kennedy, μετά την θερμή υποδοχή που του επιφύλαξε πέρυσι το ελληνικό κοινό, έρχεται ξανά στο Ηρώδειο με 30μελή Ορχήστρα και το πιο εμβληματικό του έργο.

Τριάντα χρόνια πριν, ο Nigel Kennedy με την ηχογράφηση του Four Seasons (Τέσσερις Εποχές), του Vivaldi, έφερε την επανάσταση στην κλασσική μουσική. Η ηχογράφηση του 1989 κέρδισε μια θέση στο βιβλίο Guinness ως το καλύτερο κλασικό έργο όλων των εποχών. Έχει πουλήσει πάνω από τέσσερα εκατομμύρια αντίτυπα (!!!) και παραμένει ως σήμερα ο κλασσικός δίσκος με τις περισσότερες πωλήσεις παγκοσμίως.

Ο Nigel Kennedy δεν έχει μόνο αναγνωριστεί ως ένας από τους κορυφαίους βιρτουόζους βιολιού στον κόσμο, αλλά είναι ο πρώτος σε πωλήσεις κλασικός βιολιστής όλων των εποχών. Η τεχνική του, το μοναδικό ταλέντο και η πληθωρική σκηνική του παρουσία, έφεραν νέες προοπτικές τόσο στο κλασσικό όσο και στο σύγχρονο ρεπερτόριο. Ο Kennedy έχει παίξει με τις κορυφαίες ορχήστρες σε όλο τον κόσμο.

Αυτό που με συνεπαίρνει περισσότερο από όλα στις Τέσσερις εποχές, είναι το πώς ο Vivaldi συμπυκνώνει τόσο δυνατές εικόνες, με έναν τόσο ευθύ τρόπο. Τα γρήγορα «περάσματα» γεμάτα ενέργεια, οι μελωδίες που επικοινωνούν ευθέως με την ομορφιά και την απλότητα. Και οι τεράστιες αντιθέσεις στην μουσική που επιδρούν κατευθείαν στα αυτιά του ακροατή. Από την στιγμή που έχω κατακτήσει μια ενστικτώδη σχέση με την μουσική μου, χρειάζεται να χρησιμοποιήσω κάθε πιθανό μέσο τεχνικής για να επικοινωνήσω με τον ακροατή, προλαβαίνοντας και αποκλείοντας κάθε πιθανό εμπόδιο που μπορεί να φέρει σε αυτή την επικοινωνία, η εποχή που γράφτηκε η μουσική. Κατά την γνώμη μου, αν ένα μουσικό κομμάτι «ανήκε» μόνο στην εποχή κατά την οποία γράφτηκε, δεν θα έπρεπε να παίζεται στις μέρες μας. Οι Τέσσερις Εποχές του Βιβάλντι έχουν να μας προσφέρουν πολύ περισσότερα από μία ιστορική αναζήτηση. Φυσικά, στο τέλος, αυτό που μετράει είναι πάντα η μουσική και ο ακροατής είναι ο μόνος που θα αποφασίσει για την αξίας της. Οπότε, ελπίζω απλά να το απολαύσετε.

Nigel Kennedy

Οι Τέσσερις Εποχές κυκλοφόρησαν σε LP, κασέτα και CD. Η δομή των συναυλιών για τον νέο δίσκο του Nigel Kennedy ήταν ιδανική για το εμπορικό ραδιόφωνο. Ήταν η πρώτη φορά που οι τεχνικές προώθησης της ποπ χρησιμοποιήθηκαν για έναν κλασσική δίσκο. Μεγάλες γιγαντοαφίσες στον δρόμο και διαφημίσεις κατέκλισαν το ραδιόφωνο και την τηλεόραση - κάτι ασυνήθιστο για την κλασσική μουσική.

Μετά από μια εβδομάδα, το άλμπουμ εκτοξεύτηκε στο Νο.1 του Classical Charts του Ηνωμένου Βασιλείου και μπήκε στην λίστα με τους Top 75 πιο εμπορικούς δίσκους της χώρας. Η ταινία για την ηχογράφηση του Four Seasons και η τηλεοπτική προβολή της την περίοδο των Χριστουγέννων ανέβασε το άλμπουμ στο Top 30 της ίδιας λίστας και τελικά, μετά από μερικές εβδομάδες, έφτασε μέχρι το No.3! Τα δισκοπωλεία πουλούσαν 2 αντίτυπα του άλμπουμ ανά λεπτό! Η περιοδεία του Nigel Kennedy σε όλη τη Βρετανία έδωσε στο κοινό την ευκαιρία να δει τον Nigel αυτοπροσώπως, συνοδευόμενο από την English Chamber Orchestra. Αυτές δεν ήταν συνήθεις κλασικές συναυλίες. Ο Nigel μίλησε σε ένα νεότερο κοινό και το συνέδεσε με την κλασσική μουσική, απλά κλείνοντας τα μάτια και παίζοντας.

Ο συνδυασμός μεγαλοφυΐας, καινοτομίας, ενέργειας και χαράς του Nigel ήταν πρωτοφανής. Αποθεώθηκε από πολύ διαφορετικά μεταξύ τους ακροατήρια στην Αυστραλία, την Γερμανία, την Ιαπωνία κ.α. Έσπασε τους φραγμούς της κλασσικής μουσικής. Μερικές φορές φαινόταν ακόμη και πεισματάρης ή δύσκολος, πάντα όμως ήταν προκλητικός. Ο Nigel γνώρισε την ευχαρίστηση της κλασικής μουσικής σε όλους, όχι μόνο στην ελίτ.

Τον Απρίλιο του 1990, ο Nigel έφτασε στο τέλος μιας θριαμβευτικής περιοδείας στη Βρετανία με μια συναυλία στο Royal Albert Hall. Μιλώντας στο ακροατήριο είπε:

"Γεια σας! Ξέρετε, απλά ήθελα να πω ευχαριστώ, γιατί όλοι εσείς κάνατε αυτή την βραδιά τόσο σημαντική. Ήταν για μένα σπουδαία αυτή η περιοδεία. Γι 'αυτό σας ευχαριστώ όλους. Αλλιώς ποιόν θα μπορούσα να ευχαριστήσω; Τη μαμά μου, ας πούμε, που με έφερε στη ζωή. Ποιόν άλλον; Την EMI, που με βοήθησε να κάνω την ηχογράφηση αυτού του άλμπουμ και όποιον το αγόρασε, για να μας επιτρέψει να κάνουμε με την μουσική, πράγματα που ως τώρα δεν επιτρέπονταν. Ευχαριστώ πολύ!”