Μύθος ή αλήθεια: Μήπως το αλκοόλ δεν ελαττώνει την επίδραση της αντιβίωσης;

ο ταξίδι για την ανακάλυψη της αλήθειας ξεκίνησε χθες το βράδυ, μετά από περιστατικό φίλου που ισχυρίστηκε πως «η αντιβίωση δεν έπιασε επειδή ήπιε ένα ποτήρι κρασί».

Ψάχνοντας λοιπόν στο διαδίκτυο, βρήκα δύο διαφορετικά δημοσιεύματα, με την ίδια λογική, που εξηγούν, πως ο ισχυρισμός-κλισέ, δεν ευσταθεί και πολύ, όπως το νομίζαμε.

Συγκεκριμένα, το πρώτο άρθρο είναι από την ΜΚΟ Mayo Clinic:

Τα αποτελέσματα του συνδυασμού αντιβιοτικών με αλκοόλ μπορεί να ποικίλλουν, ανάλογα με το συγκεκριμένο αντιβιοτικό.

• Το αλκοόλ δεν ελαττώνει την αποτελεσματικότητα των περισσότερων αντιβιοτικών. Όμως, προκαλεί παρόμοιες ανεπιθύμητες ενέργειες με τα αντιβιοτικά, όπως πόνο στο στομάχι, αίσθημα ζάλης και ξηροστομία. Αυτές οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να αυξηθούν με την ταυτόχρονη λήψη αντιβιοτικών και αλκοόλ
• Μερικά αντιβιοτικά –όπως η μετρονιδαζόλη (Flagyl), η τινιδαζόλη (Fasigyn) και η τριμεθοπρίμη-σουλφαμεθοξαζόλη (Bactrimel, Septrin) — δεν πρέπει να συνδυάζονται με αλκοόλ, επειδή αυτό μπορεί να προκαλέσει μία πιο σοβαρή αντίδραση. Η κατανάλωση ακόμη και μικρής ποσότητας αλκοόλ με αυτά τα φάρμακά μπορεί να προκαλέσει έντονο ερύθημα στο πρόσωπο, κεφαλαλγία, ναυτία και εμετό, ταχυπαλμία, και δύσπνοια. Θυμηθείτε ότι μερικά φάρμακα για το απλό κρυολόγημα και στοματικά διαλύματα επίσης περιέχουν αλκοόλ. Επομένως, ελέγξτε την ετικέτα και αποφύγετε τέτοια προϊόντα όταν παίρνετε αυτά τα αντιβιοτικά
• Σπάνια, το αλκοόλ μπορεί να ελαττώσει την αποτελεσματικότητα ορισμένων αντιβιοτικών- όπως της δοξυκυκλίνης (Vibramycin) — το οποίο σημαίνει ότι η δόση που παίρνετε μπορεί να μην είναι αποτελεσματική
• Μη ξεχνάτε ότι το αλκοόλ μπορεί να καθυστερήσει την ανάρρωση σας από την ασθένεια. Έτσι, είναι καλύτερο να το αποφεύγετε μέχρι να ολοκληρώσετε την αγωγή με τα αντιβιοτικά και να αισθανθείτε καλύτερα

Ενώ ακόμα πιο πλήρες είναι το άρθρο από το από το antichainletter.wordpress.com, ίσως το πιο έγκυρο site του ελληνικού διαδικτύου. Να δούμε πως προσεγγίζει το θέμα:

Αλκοόλ σε συνδυασμό με αντιβιοτικά; Μπορεί η πλειοψηφία να θεωρεί πως το αλκοόλ μπορεί σε μια τέτοια περίπτωση να μειώσει τη δράση του φαρμάκου ή να προκαλέσει δυσάρεστες παρενέργειες… αλλά νέες μελέτες μιλούν απλά για ένα μύθο! Γιατροί κλινικής στο Λονδίνο ρώτησαν πάνω από 300 ασθενείς για το συνδυασμό «αντιβίωση και αλκοόλ», με το 81% να πιστεύει ότι ένα-δυο ποτά καταργούν τη δράση της αντιβίωσης, ενώ το 71% να κλίνει προς τις παρενέργειες. Ωστόσο, η αλήθεια «κρύβεται» πίσω από το γεγονός… ότι πέρα από κάποιες εξαιρέσεις, τα περισσότερα αντιβιοτικά δεν επηρεάζονται από το αλκοόλ.

Ο μύθος φαίνεται να προέρχεται από το 1950, αφού όπως ισχυρίζεται ο δρ. Karl Kruszelnicki, εκείνη την εποχή η πενικιλίνη αποτελούσε την πρώτη αποτελεσματική θεραπεία για τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα, όπως είναι η γονόρροια και η σύφιλη. Οι γιατροί προφανώς ανησυχούσαν ότι μέσα από το ποτό οι ασθενείς θα έχαναν τον έλεγχο και τις αναστολές τους… με αποτέλεσμα να «απαγορεύουν» το αλκοόλ για μερικές ημέρες.

Αρκετοί γιατροί στο Ηνωμένο Βασίλειο προβληματίζονται για τη διάδοση της άποψης, αφού οδηγεί τους ασθενείς να παραλείπουν τα φάρμακα τους, ακόμα και εάν πιούν μόνο ένα ποτήρι κρασί! Με άλλα λόγια, ενθαρρύνει κάποιους να χάσουν την επόμενη δόση, γεγονός που οδηγεί στην ανθεκτικότητα στα αντιβιοτικά.

Σύμφωνα με το BBC, η πλειονότητα των συνταγογραφούμενων φαρμάκων, όχι μόνο δεν επηρεάζεται από την αλκοόλη, αλλά δεν «ανοίγει» και την πόρτα προς τις αλληλεπιδράσεις. Φυσικά, εάν είστε άρρωστοι και πιείτε πάνω από τρία ποτά ή ποτήρια κρασί, τότε μπορεί να νιώσετε περισσότερο κουρασμένοι και αφυδατωμένοι. Έτσι, γιατί να καθυστερήσετε την ανάρρωση σας;

Οι επιστήμονες, όμως, δηλώνουν ότι υπάρχουν φάρμακα όπως η Κεφαλοσπορίνη, η Κεφοτετάνη και η Κεφτριαξόνη, που άμα συνδυαστούν με αλκοόλ πιθανό να οδηγήσουν σε ναυτία, έμετο, πονοκέφαλο, δύσπνοια και πόνο στο στήθος. Παρόμοια συμπτώματα δημιουργούνται και από τη Δισουλφιράμη, η οποία μερικές φορές χρησιμοποιείται σε θεραπείες εξάρτησης από το αλκοόλ και τα εξής αντιβιοτικά: Ερυθρομυκίνη, Τινιδαζόλη και Λινηζολίδη.