«Μετρούσαμε και το γάλα που θα δώσουμε στο παιδί μας»

Η Έλενα Τσαβαλιά μίλησε για τη σχέση της με το σύζυγό της Μάρκο Σεφερλή στο περιοδικό ΕΓΩ.

Η ίδια εξομολογήθηκε τις δύσκολες στιγμές που πέρασε με τον αγαπημένο της από τη στιγμή που εκείνος αποφάσισε να αγοράσει το Δελφινάριο.

Όπως παραδέχτηκε, ενώ πέρασαν πολύ δύσκολες ώρες με τα οικονομικά τους, η σχέση τους δεν πέρασε ποτέ κρίση.

«Ήταν ένα τεράστιο άνοιγμα. Έκανε ένα τρελό σάλτο ο Μάρκος και κάναμε το σταυρό μας να μας βγει. Περάσαμε πολύ δύσκολα για να τα φέρουμε εις πέρας. Υπήρξε μεγάλο διάστημα που μετρούσα πόσο γάλα θα δώσω στον Χάρη. Όμως με τη βοήθεια του κουμπάρου μας, που είναι σαν αδελφός μας, αλλά και με πολύ σκληρή δουλειά τα βγάλαμε πέρα. Δεν περάσαμε ποτέ κρίση στη σχέση. Δεν έχουμε τσακωθεί ποτέ για κάτι σημαντικό. Ο Μάρκος είναι το άλλο μου μισό και το κατάλαβα από την πρώτη στιγμή», εξομολογήθηκε η Τσαβαλιά.

Πάντως το ίδιο είχε δηλώσει και ο ίδιος ο Μάρκος Σεφερλής: «Το θέατρο μόνο είχε φτάσει γύρω στις εξακόσιες χιλιάδες ευρώ που ήταν μοιρασμένα σε επιταγές - ξέχωρα από τα μετρητά, γιατί ό,τι είχα στην άκρη τα είχα βάλει μέσα. Έτρεχα να καλύψω χρέη εξακοσίων χιλιάδων ευρώ...! Ναι. Δεν είχα ούτε ένα ευρώ. Υπήρχαν ημέρες που δεν είχα χρήματα σχεδόν ούτε για το γάλα του Χάρη. Ήταν φοβερό, ήταν δύσκολο και γι' αυτό και καταλαβαίνω τις ακραίες κινήσεις ανθρώπων. Όταν δεν έχεις ούτε για το γάλα του παιδιού σου και μπροστά σου και δεν υπάρχει κάποιο φως, μπορείς να κάνεις ακόμα και κάτι ακραίο εις βάρος σου, είτε εις βάρος κάποιων άλλων».

Η ηθοποιός δήλωσε πως έχει μάθει πολλά από το σύζυγό της, όπως να σκέφτεται θετικά και να βλέπει την όμορφη πλευρά της ζωής ακόμη και στις πιο δύσκολες ώρες.

«Έπειτα από τον ερχομό του Χάρη, έχουν συμβεί πραγματικά δύσκολα γεγονότα. Έφυγαν από τη ζωή, τόσο ο μπαμπάς μου όσο και ο πατέρας του Μάρκου», δηλώνει.

Και συνεχίζει: «Δεν είχαμε όμως την πολυτέλεια να είμαστε στεναχωρημένοι ούτε στο σπίτι μας, γιατί εκεί είναι το παιδί μας, ούτε στο θέατρο, γιατί στη δουλειά πρέπει να είσαι χαρούμενος. Δεν μπορείς να βγεις στη σκηνή και να κουβαλάς το πρόβλημά σου. Πρέπει να το αφήσεις στο καμαρίνι σου και να βγεις για να κάνεις τον κόσμο να διασκεδάσει».