Γιατί χαμογελάμε όλο και λιγότερο όσο μεγαλώνουμε;

Το χαμόγελο είναι ότι πιο όμορφο μπορείς να δεις να σχηματίζεται στο πρόσωπο ενός ανθρώπου. Όχι μόνο μπορεί να σε κάνει να αισθανθείς καλύτερα, αλλά από μόνο του είναι ικανό να σε κάνει να ερωτευτείς ή να αγαπήσεις έναν άνθρωπο, μέσα σε μια στιγμή. Δεν αποκαλείται τυχαία άλλωστε ως το παράθυρό της ψυχής. Αυτός που χαμογελά περισσότερο, έχει δίπλα του και περισσότερο κόσμο, αφού το χαμόγελο είναι ίσως ο ισχυρότερος μαγνήτης της ανθρωπότητας. Άλλωστε πρόκειται για κάτι οικουμενικό, κάτι που μπορεί να φέρει κοντά ακόμα και ανθρώπους που δεν μιλούν την ίδια γλώσσα.

Οι έρευνες έχουν συνδέσει το χαμόγελο με την αυτοπεποίθηση, την ασφάλεια οικονομική και συναισθηματική, αλλά και την υγεία. Οι ίδιες έρευνες έχουν δείξει πως ένα μωρό χαμογελάει κατά μέσο όρο 200 φορές την ημέρα, ενώ στην ενήλικη ζωή, οι γυναίκες χαμογελούν κατά μέσο όρο 62 φορές ενώ οι άνδρες 8 φορές την ημέρα. Τι συμβαίνει λοιπόν και χάνουμε το χαμόγελο μας όσο μεγαλώνουμε;

Η πιο εύκολη απάντηση είναι πως κάθε χρόνο της ζωής σου κάτι καινούργιο προστίθεται για το οποίο είσαι υπεύθυνος ή τουλάχιστον το έχεις έγνοια και ανησυχείς γι’ αυτό. Αυτομάτως, τα χαμόγελα μειώνονται αφού το μυαλό σκέφτεται πολλά περισσότερα πράγματα, την ίδια στιγμή που ένα μωρό δεν ανησυχεί για πολλά πράγματα.

Ωστόσο, δεν είναι μόνο αυτή η απάντηση. Όταν επικοινωνούμε με ένα μωρό, κάνουμε κι εμείς διάφορα πράγματα που γενικά δεν θα κάναμε σε άλλες περιπτώσεις. Γκριμάτσες, ήχους και ολόκληρα σκετς. Καθ’ όλη αυτή διάρκεια, πιάνουμε τον εαυτό μας να χαμογελά ασταμάτητα. Κι αυτό ίσως γιατί αισθανόμαστε μια ελευθερία στην αλληλεπίδραση με ένα μωρό, μια ελευθερία που δεν μπορούμε να αισθανθούμε εύκολα στις υπόλοιπες κοινωνικές μας υποχρεώσεις.

Κάτι τέτοιο φυσικά δεν απαγορεύεται. Οι υποχρεώσεις, οι έγνοιες και οι απογοητεύσεις μπορεί να αυξάνονται, αλλά ίσως όσο νωρίτερα καταλάβουμε πως έτσι είναι η ζωή, τόσο πιο εύκολα θα αντιμετωπίζουμε τα πράγματα πιο ψύχραιμα και με χαμόγελο, που θα δείχνει ότι η ζωή μπορεί να είναι δύσκολη αλλά εγώ είμαι εδώ, ακλόνητος και ακέραιος, δεν έχω λυγίσει και χαμογελάω γεμάτος αυτοπεποίθηση πως θα τα καταφέρω όποιες δυσκολίες κι αν εμφανιστούν. Με αυτόν τον τρόπο σίγουρα θα έχετε περισσότερους ανθρώπους γύρω σας.

Υπάρχουν και εκείνοι που πιστεύουν ότι η ζωή δεν μπορεί είναι γεμάτη χαμόγελα. Φυσικά και δεν μπορεί. Αλλά όσο περισσότερο χαμογελάς τόσο πιο ευχάριστη θα είναι. Γιατί άλλωστε η ζωή η ίδια έχει διαφορά με την αντίληψη που έχουμε εμείς για τη ζωή. Και αυτή η διαφορά μπορεί να γεφυρωθεί με ένα χαμόγελο. Αν όχι πάντα, σε πολλές περιπτώσεις.

Αν το χαμόγελο λοιπόν μας κάνει να αισθανόμαστε πιο ελεύθεροι, κι αν είναι όντως αυτό που επιζητάμε, η περισσότερη ελευθερία να εκφραστούμε, να επικοινωνήσουμε και να αισθανθούμε, τότε είναι απαραίτητο σε όλους. Και ίσως σιγά σιγά, πρέπει ο παραπάνω μέσος όρος να αλλάξει. Δεν είναι εύκολο, αλλά όπως είπαμε και παραπάνω, τίποτα στην ζωή δεν είναι εύκολο. Το θέμα είναι πως θέλουμε να το αντιμετωπίσουμε.