5 άλυτα μυστήρια της αρχαίας Ελλάδας

Η Αρχαία Ελλάδα έδωσε τα φώτα στον δυτικό πολιτισμό, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως δεν είχε και κάποια σκοτεινά σημεία. Κι όταν λέμε σκοτεινά δεν εννοούμε αρνητικά, αλλά μερικά άλυτα μυστήρια που δεν έχουν βρει απάντηση μέχρι και σήμερα. Αν και είναι αρκετά περισσότερα, τα παρακάτω 5 είναι μάλλον τα σημαντικότερα.

Τα Ελευσίνια Μυστήρια

@ancient-origins.net

Η τελετή αυτή που γινόταν από μια μυστική «αδελφότητα», όχι μόνο δεν έχει έρθει στο φως μέχρι τώρα, αλλά έδωσε και την έννοια στην λέξη «μυστήριο» όπως την ξέρουμε σήμερα. Τα Ελευσίνια Μυστήρια ήταν μια θρησκευτική γιορτή και μυστηριακή τελετή προς τιμήν της Θεάς Δήμητρας και της Περσεφόνης. Συνοδευόταν από μια σειρά κρυφών τελετών, με τις περισσότερες από αυτές να μας είναι άγνωστες.

Κι αυτό γιατί τα Μυστήρια ήταν έτσι σχεδιασμένα ώστε να παραμένουν μυστικά και οι συμμετέχοντες απαγορευόταν να αποκαλύψουν τι γινόταν σε αυτά. Μάλιστα λέγεται, πως όποιος αποκάλυψε έστω και κάτι, ρίσκαρε την ζωή του. Οι πήγες που αναφέρονται στα μυστήρια είναι ελάχιστες, οπότε μάλλον δεν θα μάθουμε ποτέ τι ακριβώς γινόταν σε αυτά.

Η ποίηση του Ομήρου

@thoughtco.com

Ως γνωστόν, στον Όμηρο πιστώνονται η «Ιλιάδα» και η «Οδύσσεια», με τον ίδιο να θεωρείται ο αρχαιότερο γνωστός συγγραφέας. Παρολ’ αυτά παραμένει μια μυστήρια μορφή της ιστορίας, με το κύριο μυστήριο να περιστρέφεται γύρω από το αν ήταν ο μοναδικός συγγραφέας των δυο αυτών βιβλίων. Κάποιοι υποστηρίζουν πως δεν είναι ο συγγραφέας και της «Ιλιάδας» και της «Οδύσσειας», λόγω των διαφορών στο ύφος και τη γραφή των δυο έργων. Υποστηρίζουν δηλαδή πως ανήκουν σε διαφορετικούς συγγραφείς.

Έχει επίσης υποστηριχθεί, πως ακόμα και αν τα δυο έργα προήλθαν από τον Όμηρο, μάλλον προέκυψαν ως συλλογικές προσπάθειες, επειδή αρχικά είχαν συντεθεί μέσω της ομιλίας διάφορων ανθρώπων, με πιθανές επεξεργασίας κατά την διάρκεια της διαδικασίας.

Η χαμένη «Θεωρία της Κωμωδίας» του Αριστοτέλη

@workandleisure.org

Η «Ποιητική» του Αριστοτέλη είναι το πρώτο έργο στην ιστορία που μιλάει για την ίδια τη γραφή. Ωστόσο ένα κομμάτι του παραμένει μυστήριο. Υπάρχει ο θρύλος ενός δεύτερου βιβλίου, το οποίο λέγεται ότι επικεντρωνόταν στην «θεωρία της κωμωδίας» του Αριστοτέλη, ως συνέχεια της «θεωρίας της Τραγωδίας» που αναφέρει στο πρώτο του βιβλίο.

Πρόκειται για ένα μεγάλο διάλογο μεταξύ των επιστημόνων για το αν αποτελεί αυθεντική δουλειά του ή όχι. Αν και αναφέρεται στη λίστα των έργων του σε μια πρώιμη βιογραφία του, δεν υπάρχουν άλλα στοιχεία για την ύπαρξή του. Εντούτοις, υπήρξε ή όχι, έχει αποτελέσει ένα μεγάλο κεφάλαιο πολλών υποθέσεων, ενώ αναφέρεται στο βιβλίο του Ουμπερτο Έκο «Το Όνομα του Ρόδου», στο οποίο η υποτιθέμενη ανακάλυψη αυτού του βιβλίου είναι ένα από τα πιο σημαντικά κομμάτια της πλοκής του.

Ο Θέσπις και η ζωή του

@tes.com

Ο Θέσπις πιστεύεται πως ήταν ο πρώτος που υποδύθηκε έναν άλλον άνθρωπο, άρα και ο πρώτος ηθοποιός της ιστορίας. Η επίδραση του στην ιστορία είναι τόσο μεγάλη, που στα αγγλικα η λέξη «thespian» σημαίνει «ηθοποιός». Ωστόσο λίγα γνωρίζουμε για την ζωή και την καριέρα του. Το «Θέσπις» ήταν το αληθινό του όνομα; Υπήρξε;

Όλες οι πηγές που αναφέρονται σε αυτόν, συμπεριλαμβανομένης κι εκείνης του ποιητή Οράτιου, είναι μεταγενέστερες, οπότε δεν υπάρχουν κάποιες αναφορές την εποχή που έπαιζε στο θέατρο. Έτσι κάποιοι υποστηρίζουν πως ήταν ένας μύθος, για να συμβολίσει την αρχή της υποκριτικής στην θεατρική παράδοση της αρχαίας Ελλάδας, και όχι ένα υπαρκτό πρόσωπο.

Η καταστροφή του χρυσελεφάντινου αγάλματος του Δία

@ancient-origins.net

Το άγαλμα του Δία στην Ολυμπία ήταν ένα από τα 7 θαύματα του αρχαίου κόσμου. Από αυτά μόνο η Μεγάλη Πυραμίδα του Χέοπα στέκεται ακόμα όρθια σήμερα. Τα υπόλοιπα 6 έχουν χαθεί μέσα στον χρόνο. Το άγαλμα του Δία δημιουργήθηκε από τον Φειδία, τον διασημότερο γλύπτη της αρχαίας Αθήνας και η καταστροφή του παραμένει το μεγαλύτερο μυστήριο απ’ όλες τις καταστροφές των υπολοίπων.

Βρισκόταν στον Ναό του Δία στην Ολυμπία, ο οποίος καταστράφηκε από φωτιά. Κάποιοι υποστηρίζουν πως το άγαλμα χάθηκε τότε, αλλά υπάρχουν και εκείνοι που διαφωνούν, λέγοντας πως το άγαλμα αφαιρέθηκε από τον ναό πριν την πυρκαγιά και μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη, όπου και καταστράφηκε σε μια διαφορετική πυρκαγιά.