Σαν σήμερα: Ο ξυλοδαρμός του Ρόντνεϊ Κινγκ από αστυνομικούς

Ήταν 3 Μαρτίου του 1991, όταν ο Ρόντνεϊ Κινγκ οδηγούσε το αυτοκίνητό του στο Λος Άντζελες. Παραβίασε το όριο ταχύτητας και τέσσερις αστυνομικοί τον σταμάτησαν για να του κόψουν κλήση. Όπως κανονικά θα φανταζόμασταν όλοι.

Αντ’ αυτού, οι αστυνομικοί απομακρύνουν βίαια τον Κινγκ από αυτοκίνητό του και αρχίζουν να τον χτυπούν αλύπητα με τα γκλοπ. Τον χτυπούσαν χωρίς σταματημό για αρκετή ώρα, ενώ ο Κινγκ βρισκόταν στο έδαφος αιμόφυρτος. Για κακή τους τύχη, ο αργεντίνικης καταγωγής Τζόρτζ Χόλιντεϊ, κατέγραψε το περιστατικό με κάμερα. Το βίντεο δεν άργησε να κάνει το γύρο του κόσμου. Οι αστυνομικοί, χωρίς να το περιμένουν, συνελήφθησαν και βρέθηκαν κατηγορούμενοι.

Κατηγορήθηκαν για «Police Brutality», δηλαδή για υπερβολική χρήση βίας, έναντι ενός πολίτη. Με τη σειρά τους όμως, κατηγόρησαν τον Ρόντνεϊ Κινγκ, ότι αντιστάθηκε στη σύλληψη και πως είχε κάνει χρήση ναρκωτικών ουσιών. Τίποτα από αυτά δεν αποδείχτηκε ποτέ. Ο Κινγκ παραδέχτηκε ότι προσπάθησε να ξεφύγει, γιατί φοβήθηκε πως θα μπλέξει, αφού ήταν έξω με αναστολή, έχοντας καταδικαστεί για ληστεία.

Το βίντεο του ξυλοδαρμού

Ένα χρόνο και κάτι αργότερα, οι τέσσερις αστυνομικοί αθωώθηκαν. Ο Κίνγκ από ένας μικροαπατεώνας, μεταμορφώθηκε σε σύμβολο αντίστασης για την ισότητα και τις φυλετικές διακρίσεις. Στις 29 Απριλίου του 1992, το Λος Άντζελές μετατρέπεται σε πεδίο εξεγέρσεων. Το σύνθημα είναι γενικότερο: «LA LA, f*** the USA». Οι εξεγέρσεις εξαπλώνονται σε ολόκληρη τη μεγαλούπολη. Για περίπου 150 ώρες, το Λος Άντζελες δεν θυμίζει πόλη της αναπτυγμένης δύσης. Και τότε είναι που αποδείχτηκε ότι δεν είναι. Δίπλα στο λαμπερό Χόλυγουντ, υπήρχαν τα προτζεκτ, οι ανατολικές συνοικίες και τα γκέτο, όπου η εγκληματικότητα, όπως λένε μερικοί, δεν είναι επιλογή αλλά ανάγκη. Για πολλούς μαύρους, ισπανόφωνους και λοιπές μειονότητες, το μεροκάματο είχε ταβάνι και η παρανομία φάνταζε ως ο μοναδικός τρόπος να βγάλεις περισσότερα χρήματα.

Αυτή η ομάδα ανθρώπων υπήρχε. Αλλά κανείς δεν της έδινε σημασία. Μέχρι τις εξεγέρσεις του 1992. Η πόλη παραδόθηκε στις φλόγες, οι λεηλασίες εξαπλώθηκαν σε όλα τα μήκη και τα πλάτη, με τις αρχές να μοιάζουν ανίκανες να σταματήσουν την «επανάσταση». Οι εξεγέρσεις προβάλλονται σε όλα τα εθνικά τηλεοπτικά δίκτυα των ΗΠΑ. Η οργή των διαδηλωτών ήταν αποτέλεσμα χρόνων καταπίεσης. Ήταν το ξέσπασμα ενάντια σε μια Αμερική των Λευκών και των Άλλων.

Αποτέλεσμα: 55 νεκροί, πάνω από 2.000 τραυματίες και ζημιές δισεκατομμυρίων. Ο Κινγκ από τις πρώτες μέρες είχε βγει στην τηλεόραση ζητώντας ειρήνη. Όμως οι συμμορίες, η ανεργία, η φτώχεια, είχαν προετοιμάσει το έδαφος από καιρό. Η συζήτηση για τον ρόλο των ΜΜΕ, σε όλα αυτά ανοίγει...

Βίντεο από τις εξεγέρσεις

Οι εξεγέρσεις βγήκαν από τα όρια του Λος Άντζελές. Έφτασαν σε κάθε πόλη με παρόμοια προβλήματα. Ένα χρόνο αργότερα μετά τη βίαιη καταστολή των εξεγέρσεων, ο Ρόντνεϊ Κινγκ θα λάβει αποζημίωση 3,8 εκατομμυρίων δολαρίων. Όμως η αστυνομική βία, αλλά και η βία των δρόμων δεν σταμάτησαν ποτέ. Μπορεί οι εξεγέρσεις να μοιάζουν ότι δικαιώθηκαν 16 χρόνια μετά με την εκλογή Ομπάμα, ωστόσο οι περιπτώσεις της «Police Brutality» παραμένουν συχνό φαινόμενο. Με πιο τρανό παράδειγμα την πρόσφατη δολοφονία του Τζορτζ Φλόιντ από αστυνομικούς, που πυροδότησε ξανά εξεγέρσεις και πορείες διαμαρτυρίας. 

Ο ήρωας των εξεγέρσεων του 1992, ένας άνδρας που άθελα του έγινε σύμβολο, πέθανε το 2012. Σε ηλικία μόλις 47 ετών. Βρέθηκε νεκρός στον πάτο της πισίνας του σπιτιού του. Δεν βρέθηκαν στοιχεία εγκληματικής ενέργειας. Ο Κινγκ ύστερα από τον ξυλοδαρμό του είχε συλληφθεί αρκετές φορές υπό την επήρεια αλκοόλ και μαριχουάνας. Πολλοί είπαν πως αυτό ήταν η αιτία του θανάτου του. Μερικοί τον κατηγορούν, μερικοί όχι. Θα συμφωνήσουμε απόλυτα μαζί του στο πιο διάσημο ερώτημα του: Μπορούμε να είμαστε όλοι καλά μεταξύ μας;