Τα Μεσαιωνικά Μοναστήρια των Μετεώρων

Τα μεσαιωνικά ελληνορθόδοξα μοναστήρια, χτισμένα πάνω σε εκπληκτικές κορυφές ψαμμίτη.

Τα Μετέωρα είναι στον Κατάλογο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO: "" Αναρτημένα στον αέρα "(η έννοια των Μετεώρων στα ελληνικά), αυτά τα μοναστήρια αντιπροσωπεύουν ένα μοναδικό καλλιτεχνικό επίτευγμα και είναι ένα από τα πιο ισχυρά παραδείγματα της αρχιτεκτονικής μετατροπής ενός τόπου σε τόπο της υποχώρησης, του διαλογισμού και της προσευχής ».

Η ίδρυση της Μονής Μεγάλου Μετεώρου αποτελεί το σημείο εκκίνησης της οργανωμένης μοναστικής ζωής στα Μετέωρα. Χτισμένο στον πιο επιβλητικό βράχο, καταλαμβάνει μια περίοπτη θέση ανάμεσα στο μοναστικό συγκρότημα των Μετεώρων. Είναι το μεγαλύτερο και το πιο επίσημο από τα υπάρχοντα μοναστήρια των Μετεώρων, όπως υποδηλώνει και το όνομά του.

Το Μεγάλο Μετέωρο ιδρύθηκε λίγο πριν τα μέσα του 14ου αιώνα από τον Αθανάσιο τον Μετεωρίτη, ο οποίος ήταν ο πρώτος ιδρυτής του και ο πρώτος ο οποίος ίδρυσε μια συστηματική μοναστική κοινότητα. Διάδοχος του και δεύτερος κτίτορας υπήρξε ο μοναχός όσιος Ιωάσαφ πρώην βασιλεύς Ούρεσης Ιωάννης. Ο Ιωάσαφ ήταν γιος του Έλληνοσέρβου βασιλιά της Θεσσαλίας και της Ηπείρου Συμεών Ούρεση Παλαιολόγου, του οποίου η έδρα ήταν τα Τρίκαλα. Ο Συμεών Ούρεσης Παλαιολόγος , ο πατέρας του Ιωάσαφ , πέθανε γύρω στο 1370 και ο γιος του, τον διαδέχθηκε στο θρόνο.

Ωστόσο, ο νεαρός βασιλιάς ο οποίος ασπάστηκε τη θεϊκή αγάπη, απέρριψε γρήγορα την προσωρινή εξουσία της βασιλείας και την κοσμική ζωή και αντάλλαξε τη βασιλική του πορφυρή ενδυμασία με το ράσο του μοναχού. Ήρθε στο Μεγάλο Μετεώρων όπου έγινε δεκτός ως μοναχός και πήρε το όνομα Ιωάσαφ στην ηλικία των 22 ετών. Σύντομα μετά τον θάνατο του Αθανάσιου, ο Ιωάσαφ ανέλαβε τα καθήκοντά του στο μοναστήρι του Μεγάλου Μετεώρου, ως διάδοχος του πνευματικού πατέρα του. Ο Ιωάσαφ , διεύρυνε και ξανάχτισε την αρχική εκκλησία την οποία είχε κατασκευάσει ο Αθανάσιος, μετατρέποντάς τη σε ένα υπέροχο οικοδόμημα. Ο Αθανάσιος και ο Ιωάσαφ , οι πρώτοι κτίτορες του Μεγάλου Μετεώρου κατατάσσονται μεταξύ των Αγίων και τιμούνται στις 20 Απριλίου.

Το Μεγάλο Μετέωρο δια μέσω ατελείωτων περιπετειών και διωγμών τους τελευταίους έξι αιώνες συνέχισε αδιάλειπτα τη μοναστική του παρουσία και λάμψη και διατήρησε ένα σημαντικό μέρος των θησαυρών του και των ανεκτίμητων εθνικών και θρησκευτικών κειμηλίων του. Στο ιερό του καθολικού ναού, υπάρχουν σημαντικές τοιχογραφίες της μακεδονικής σχολής ενώ οι αξιόλογες τοιχογραφίες του κυρίου ναού και του νάρθηκα πιστεύεται ότι δημιουργήθηκαν από τον Γεώργιο, μαθητή του Θεοφάνους του Κρητός.

Πιο πάνω από την Ιερά Μονή βρίσκονται τα παρεκκλήσια της Παναγίας (Παναγίας της Μετεωρίτισσας), του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή, των Αγίων Αποστόλων, του Κωνσταντίνου και Ελένης και του Αγίου Νεκταρίου (πιο σύγχρονου). Τα πιο σημαντικά κτίρια είναι το κέντρο (κουζίνα), το παλιό σπίτι, η τράπεζα (τραπεζαρία) και άλλα.

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα μέρη του μοναστηριού είναι το σκευοφυλάκιο το οποίο περιέχει μέρη από τα κρανία των μοναχών οι οποίοι ζούσαν εκεί κατά τη διάρκεια των ετών. Το Μεγάλο Μετέωρο αποτελεί το κύριο μουσείο για τους επισκέπτες των Μετεώρων. Παραμένει πάντα ένα πραγματικό προπύργιο του ορθόδοξου μοναχισμού, ένα πραγματικό οχυρό του Χριστιανισμού και μια ιερή κιβωτός της εθνικής και θρησκευτικής μας παράδοσης.