Η μεγαλύτερη τραγωδία πλοίου που οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν

Η βύθιση του βρετανικού υπερωκεάνιου του Τιτανικού το 1912, με πάνω από 1.500 θανάτους, είναι ίσως το πιο διάσημο ναυάγιο όλων των εποχών, αλλά όχι το μεγαλύτερο από άποψη χαμένων ζωών.

Ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος είδε πολύ μεγαλύτερες καταστροφές με πολλές χιλιάδες ζωές να χάνονται πολλές φορές. Το χειρότερο ήταν η βύθιση του γερμανικού στρατιωτικού μεταφορικού πλοίου Wilhelm Gustloff τον Ιανουάριο του 1945 από ένα υποβρύχιο του Σοβιετικού Ναυτικού, που είχε ως αποτέλεσμα την απώλεια περίπου 9.400 ανθρώπων. Παραμένει η πιο θανατηφόρα θαλάσσια καταστροφή που έγινε ποτέ.

Το Wilhelm Gustloff κατασκευάστηκε αρχικά ως υπερωκεάνιο για το πρόγραμμα του Γερμανικού Εργατικού Μετώπου, το οποίο επιχορηγούσε δραστηριότητες αναψυχής για Γερμανούς εργάτες. Ο σκοπός του πλοίου ήταν να παρέχει ψυχαγωγικές και πολιτιστικές δραστηριότητες για Γερμανούς εργάτες, συμπεριλαμβανομένων συναυλιών, κρουαζιέρων και άλλων ταξιδιών διακοπών, και να χρησιμεύσει ως εργαλείο δημοσίων σχέσεων που θα παρουσίαζε «μια πιο αποδεκτή εικόνα του Τρίτου Ράιχ».

Το πλοίο είχε χωρητικότητα περίπου 1.900 ατόμων, συμπεριλαμβανομένων περίπου 400 μελών πληρώματος. Όλες οι καμπίνες του Gustloff είχαν το ίδιο μέγεθος και κατανομή, καθιστώντας το Gustloff ένα «πλοίο χωρίς κοινωνικές τάξεις». Η μόνη εξαίρεση ήταν μια μεγαλύτερη καμπίνα που προοριζόταν για τον Χίτλερ.

Εκτός από τη λειτουργία του ως κρουαζιερόπλοιο, το Gustloff χρησιμοποιήθηκε για αποστολές με κοινό προσανατολισμό. Στις 10 Απριλίου 1938 λειτούργησε ως εκλογικό κέντρο για τους Γερμανούς και τους Αυστριακούς που ζούσαν στην Αγγλία να ψηφίσουν για την προσάρτηση της Αυστρίας. Τον Μάιο του 1939, το Gustloff, μαζί με άλλα πλοία, έφερε στρατιώτες της Λεγεώνας Condor πίσω στη Γερμανία μετά το τέλος του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου. Με την έναρξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, το Gustloff άρχισε να λειτουργεί ως πλοίο νοσοκομείου στη Βαλτική Θάλασσα και τη Νορβηγία. Από τον Νοέμβριο του 1940 και μετά, ήταν αγκυροβολημένο στη Γκντίνια της Πολωνίας, για να χρησιμεύσει ως στρατώνας για τη 2η Μεραρχία Εκπαίδευσης Υποβρυχίων.

Καθώς οι Ρώσοι έκλεισαν σε μια Ανατολική Πρωσία, άρχισαν οι προετοιμασίες για την Επιχείρηση Hannibal - τη μαζική εκκένωση των γερμανικών στρατευμάτων και των πολιτών που ζούσαν στην περιοχή. Περισσότερα από χίλια πλοία τέθηκαν σε λειτουργία. Αυτά περιελάμβαναν εμπορικά σκάφη όλων των τύπων, συμπεριλαμβανομένων των αλιευτικών σκαφών και άλλων σκαφών. Ο Wilhelm Gustloff ήταν ένα από τα σκάφη που επιφορτίστηκαν με την εκκένωση Γερμανών πολιτών, στρατιωτικού προσωπικού και τεχνικών.

Στις 25 Ιανουαρίου 1945, το πλοίο έδεσε στη Γκντίνια της Πολωνίας και άρχισε να δέχεται πρόσφυγες. Καθώς διαδόθηκε η είδηση ​​ότι το Wilhelm Gustloff φόρτωνε επιβάτες, οι αποβάθρες γέμισαν με ξέφρενους πρόσφυγες και γινόταν ένας τρελός αγώνας για να επιβιβαστούν στο πλοίο. Μέχρι τις 29 Ιανουαρίου, ο κατάλογος του πλοίου έδειχνε 7.956 επιβαίνοντες. Άλλοι 2.000 περίπου μπήκαν κρυφά μετά από εκείνο το σημείο.

Το Gustloff έφυγε από το λιμάνι λίγο μετά το μεσημέρι της 30ης Ιανουαρίου, μεταφέροντας περίπου 10.000 επιβάτες, με προορισμό τη ναυτική βάση Kriegsmarine στο Κίελο. Αρχικά είχε προγραμματιστεί ότι το Gustloff θα συνοδευόταν από δύο τορπιλοβάτες και ένα άλλο επιβατηγό πλοίο που θα μετέφερε πολίτες και στρατιωτικό προσωπικό, αλλά το άλλο πλοίο παρουσίασε μηχανικά προβλήματα και δεν μπορούσε να συνεχίσει. Ένα από τα τορπιλοβόλα έπρεπε επίσης να γυρίσει πίσω.

Ο στρατιωτικός διοικητής, Αντιδιοικητής Wilhelm Zahn, πρότεινε να ακολουθήσει μια πορεία σε ρηχά νερά κοντά στην ακτή και χωρίς φώτα, αλλά ο καπετάνιος του Gustloff, Friedrich Petersen, αποφάσισε να κατευθυνθεί προς τα βαθιά νερά που ήταν γνωστό ότι είχαν καθαριστεί από νάρκες.

Στις 6 μ.μ. Ο Petersen ενημερώθηκε ότι μια συνοδεία γερμανικών ναρκαλιευτικών κατευθύνθηκε και για να αποτρέψει τη σύγκρουση, ο Petersen ενεργοποίησε τα φώτα πλοήγησης του πλοίου του, κάνοντας τον Wilhelm Gustloff εύκολο να εντοπιστεί στο σκοτάδι.

Το Wilhelm Gustloff έγινε αντιληπτός σύντομα από το σοβιετικό υποβρύχιο S-13, υπό τη διοίκηση του πλοίαρχου Alexander Marinesko. Λίγο μετά τις εννιά, το Gustloff χτυπήθηκε από τρεις τορπίλες. Η έκρηξη απενεργοποίησε τους κινητήρες, έκλεισε τις γεννήτριες και διέκοψε όλες τις επικοινωνίες. Το πλοίο βυθίστηκε στο σκοτάδι.