Γεράσιμος Σκιαδαρέσης: Δεν άξιζα εγώ το βραβείο εγώ και δεν ξέρω γιατί το πήρα

Ο ηθοποιός Γεράσιμος Σκιαδαρέσης ήταν καλεσμένος της Ελένης Μενεγάκη και μίλησε για τη ζωή του, τις βραβεύσεις και το Μαύρο Ρόδο.

Ο Γεράσιμος Σκιαδαρέσης είναι ένας από τους πιο ταλαντούχους ηθοποιούς της γενιάς του, που παρά τις μεγάλες επιτυχίες που έχει κάνει είτε μέσω των σειρών, είτε των ταινιών που έχει συμμετάσχει διατηρεί πάντοτε τη σεμνότητα και την «κανονικότητά» του. Είναι παντρεμένος 25 χρόνια με την επίσης ηθοποιό Μπέσυ Μάλφα και έχουν αποκτήσει μαζί δύο κόρες.

Μιλώντας για τον γάμο τους αλλά και το πώς καταφέρνουν και κρατάνε τη σχέση τους ομαλή και όμορφη λέει χαρακτηριστικά: «Δεν ξέρω εάν υπάρχουν μυστικά, κλειδιά ή κώδικες. Ήταν κάτι που το ήθελα πολύ, ήθελα να κάνω οικογένεια, βρήκα τον άνθρωπο με τον οποίο αισθάνθηκα ότι μπορώ να το κάνω».

Εξηγεί πως προσπάθησε να μην αλλάξει τη σύζυγό του και να την κάνει να του μοιάσει, κάτι που προσπάθησε να κάνει και εκείνη. Αναφέρει πως ανταγωνισμό δεν είχε ποτέ ούτε με τη γυναίκα του, ούτε με κάποιον άλλο συνάδερφό του.

«Μου άρεσε πάντοτε να παίζω με καλύτερους από εμένα» προσθέτει. Ο ηθοποιός δηλώνει κατά των βραβείων και εξηγεί πως κατάλαβε στην πορεία πως εξυπηρετούν άλλους σκοπούς.

«Βραβεύτηκα σε μια δουλειά που είχα δει τον συγχωρεμένο τον Σταύρο Ξενίδη σε μία άλλη ταινία… ε δεν άξιζα εγώ το βραβείο, ο Ξενίδης το άξιζε. Γιατί το πήρα εγώ, δεν ξέρω» δηλώνει χαρακτηριστικά.

Ο ηθοποιός αποκάλυψε πως φέτος ήθελε να παίξει έναν δραματικό ρόλο καθώς συνηθίζει να υποδύεται κωμικούς.

«Επειδή μιλήσαμε πολύ νωρίς με την παραγωγή, είχα το περιθώριο να διαλέξω ορισμένους ρόλους, αλλά μου άρεσε αυτός ο τύπος (Λευτέρης)» αναφέρει.

Αναφορικά με τον γάμο του με την Πολυξένη αποκαλύπτει πως η σχέση τους ξεκίνησε από όταν ήταν ακόμη παντρεμένος με την πρώτη του γυναίκα, τη μητέρα της Ελισάβετ.

«Η Ελισάβετ κουβαλούσε τραύματα που δεν μοιράστηκε μαζί μου, συνέβη και το άλλο περιστατικό, οπότε το μοναστήρι για αυτήν ήταν μονόδρομος» εξηγεί. Συνεχίζει λέγοντας πως για τον Λευτέρη η φυγή της Ελισάβετ στο μοναστήρι είναι «πληγή» και προσπαθεί με κάθε τρόπο, τώρα που είναι εκτός, να την πείσει να δοκιμάσει την «έξω» ζωή.

«Ο χαρακτήρας της Θεοφανίας (Πολυξένη) έχει λίγο παρασκήνιο. Ο Λευτέρης την αγαπά, αλλά δεν έχει κάποια υστερόβουλη σκέψη» αποκαλύπτει.

Ολοκληρώνοντας, ο ηθοποιός αναφέρει πως σε μια σκηνή ο Λευτέρης από μία κουβέντα θα υποψιαστεί το σκηνικό που βίωσε η Ελισάβετ στη φάρμα, όταν ήταν μικρή.

«Η σειρά δεν είναι καθαρά θρησκευτική, έχει τα πάντα μέσα» λέει.