Αλέξανδρος Μπουρδούμης: Η αποκάλυψη που άφησε άφωνη την Σίσσυ Χρηστίδου

Ο Αλέξανδρος Μπουρδούμης βρέθηκε καλεσμένος στο «Χαμογέλα και Πάλι!» και μίλησε για τη ζωή του, για τα επαγγελματικά του, αλλά κι για το #MeToo.

«Ο γιος μου είναι κούκλος σαν την γυναίκα μου. Της μοιάζει πολύ. Η πατρότητα είναι ένα ταξίδι που πάει από τη μία στάση στην άλλη, δεν σταματάει. Ώρες ώρες αναρωτιέμαι, δεν περίμενα να είμαι τόσο δοσμένος σε αυτό. Από τη στιγμή που βρεθήκαμε με τη Λένα, είμαστε μαζί στις χαρούμενες, στις δύσκολες στιγμές είμαστε «εκεί», προσπαθώντας να μην εκτραπούμε. Οι σχέσεις δοκιμάζονται καθημερινά κα στα δύσκολα. Στις δύσκολες στιγμές μπορεί να χάσεις τον έλεγχο. Οι γονείς δεν έχουμε γνώση για το πώς να φερθούμε στα παιδιά μας, δεν μας προετοιμάζει κάποιος γι΄ αυτό» είπε αρχικά ο Αλέξανδρος Μπουρδούμης.

Ποια είναι η πιο δύσκολη στιγμή για εκείνον και τη σύζυγό του; «Είχαμε πολλές αλλαγές στο σπίτι, με την γέννηση του παιδιού μας, τον covid, μετά το metoo. Δεν προλαβαίνεις εκείνη την ώρα να συνειδητοποιήσεις τι συμβαίνει κάθε φορά, είναι καταιγιστικές οι εξελίξεις. Προσπαθείς να παραμείνεις ψύχραιμος, δε το καταφέρνεις πάντα. Με έναν τρόπο το παιδί μου μας συναισθάνεται. Θα καταλάβει ότι έχει κάτι η μητέρα του, και θα την αγκαλιάσει» ανέφερε σχετικά με τις δυσκολίες που έχουν περάσει.

Η αποκάλυψη που άφησε Άφωνη την Σίσσυ Χρηστίδου
Για το #MeToo τόνισε πως, «Να πω κάτι που ίσως κι εσείς δεν το γνωρίζετε κι είναι λογικό. Όποιος είναι μάρτυρας σε αυτές τις δίκες, δεν επιτρέπεται να τις παρακολουθεί, σε καμία συνεδρίαση. Εγώ ήμουν μέσα στο δικαστήριο. Η Λένα είχε την εμπειρία να είναι ως μάρτυρας εκεί, να συμπαραστέκεται στα κορίτσια έξω». Η Σίσσυ Χρηστίδου σχολίασε ξαφνιασμένη: «Απίστευτο, δεν το γνωρίζαμε, όχι».

Ο Αλέξανδρος Μπουρδούμης συνέχισε: «Κάποια στιγμή την κάλεσαν να καταθέσει ως μάρτυρας. Αν είχε την εμπειρία που είχα εγώ, που παρακολουθώ τη δίκη, δεν θα ήταν εύκολα τα πράγματα, όσο και αν θα της έχω μεταφέρει εγώ το κλίμα. Αυτά τα 2,5 χρόνια που έχουν περάσει, κανείς δεν ξέρει τι περνά ο καθένας, αλλά υπάρχει ένα ξαλάφρωμα ότι “έκανα κάτι όχι μόνο για μένα αλλά για το παιδί μου και για τους ανθρώπους γύρω μου. Δικαιώνεσαι γιατί βλέπεις ότι στην κοινωνία κάποια πράγματα «μετακινούνται». Οι άνθρωποι αρχίζουν και μιλάνε αλλά δεν είναι μία εύκολη διαδικασία».