Μπάμπης Στόκας: Αποκάλυψε γιατί διαλύθηκαν οι Πυξ Λαξ ‑ «Σταματήσαμε γιατί…»

Ο Μπάμπης Στόκας βρέθηκε καλεσμένος στην εκπομπή «Στούντιο 4» και μεταξύ άλλων αναφέρθηκε στην ζωή του στο Μενίδι, την γνωριμία του με τον Φίλιππο Πλιάτσικα καθώς και στην επιτυχία, αλλά και το τέλος των Πυξ Λαξ.

«Οι μεγάλες στιγμές υπάρχουν αλλά προσπαθούσα να τα ξεχάσω γρήγορα γιατί κάνεις και μικρά που και σε αυτά πρέπει να δίνεις σημασία. Μου αρέσει η αποτυχία. Η γιαγιά μου μού έλεγε ‘στην επιτυχία να φεύγεις και στην αποτυχία να γυρνάς’» είπε αρχικά.

«Σκληρή περιοχή το Μενίδι»

«Οι γονείς μου ήταν μετανάστες στη Γερμανία και ήθελαν να πάρω το ελληνικό σύστημα. Μου έλειπαν οι γονείς μου αλλά πήρα πολύ αγάπη. Δεν θυμάμαι την στιγμή που έφυγαν, ήμουν 6 μηνών. Γεννήθηκα στη Γερμανία, γύρισα Καλαμάτα, ξαναπήγα νηπιαγωγείο στη Γερμανία. Είχαν ένα μαγαζί με κοτόπουλα και πατάτες. Την αδερφή μου τη γνώρισα όταν ήρθαν οι γονείς μου Ελλάδα. Με τους γονείς μου γνωριστήκαμε όταν γύρισαν Ελλάδα. Την γιαγιά μου την άφησα και μου στοίχισε τότε. Ο πατέρας μου όταν ήρθε Ελλάδα, πήγαμε στο Μενίδι, έφτιαξε ένα αυθαίρετο και εγώ ήμουν τσιλιαδόρος για να μην έρθει η αστυνομία».

«Ήταν μία σκληρή περιοχή με όλα αυτά που δεν είχα ζήσει. Υπήρχε βία, οι άνθρωποι είναι ξεχασμένοι από το Θεό και όλοι προσπαθούν να επιβιώσουν όπως μπορούν! Στην εφηβεία έκανα αρκετά παραβατικά πράγματα αλλά δεν τα ήξεραν οι γονείς μου στο βαθμό που τα έκανα. Ήταν μία δύσκολη περίοδος και μου έδωσε ένα κίνητρο για τη ζωή μου. Όταν πρωτοπήγα στην Κηφισιά βόλτα μου φάνηκε ότι πήρα στο Παρίσι. Και τότε είπα ότι θα φύγω και δεν θέλω να ξαναγυρίσω σε αυτόν τον τρόπο ζωής» συμπλήρωσε.

«Όνειρα είχα πάντα και ήταν μεγάλα! Πήγαινα πιτσιρικάς στη Συγγρού και περνούσα όλα τα κόκκινα φανάρια για μία τυρόπιτα στοίχημα. Ήταν μια περίοδος που προσπάθησα να την ξεχάσω. Αυτά τα ένστικτα τα έβγαλα στο τραγούδι. Στο Μενίδι έμαθα τους ποιητές και τη μουσική. Με τον Φίλιππο Πλιάτσικα βρεθήκαμε σε ‘μάχες’ που κάναμε με τις γειτονιές μας και ταιριάξαμε από μικροί. Ήταν τελείως διαφορετικός από εμένα και μου άρεσε. Είχαμε την ίδια αγωνία για τη μουσική. Ο Φίλιππος είναι επιμελής, δουλεύει παραπάνω από εμένα και εγώ είμαι το ακριβώς αντίθετο» θα πει.