Η ζωή ενός οροθετικού στην Ελλάδα

Ο Ζακ Κωστόπουλος μιλά ανοιχτά για τον HIV στο Popaganda, δίνοντας φωνή σε όσα φοβόμαστε να ρωτήσουμε.

Εργάζεται στο Athens Check Point, που είναι ένα κέντρο πρόληψης για τον HIV, μια δομή που στήθηκε από το Σύλλογο Οροθετικών «Θετική Φωνή», σε συνεργασία με το «AIDS Healthcare Foundation».

Ο ίδιος εξηγεί πολλά και λύνει τις απορίες μας για την πρόληψη, τη φαρμακευτική αγωγή και τον κοινωνικό αποκλεισμό.

«Τη φαρμακευτική αγωγή την παίρνεις δωρεάν, δεν την πληρώνεις, γιατί την καλύπτουν τα ασφαλιστικά ταμεία. Βέβαια, αυτό σε ορισμένες περιπτώσεις δημιουργεί προβλήματα στην πρόσβαση, γιατί για να την πάρεις δωρεάν πρέπει να είσαι ασφαλισμένος κάπου. Οπότε, σε περιπτώσεις ανθρώπων που δεν μπορούν να έχουν ή να ανανεώσουν ένα βιβλιάριο ή την ασφάλειά τους ή σε περιπτώσεις μεταναστών, η πρόσβαση σε φάρμακα είναι δύσκολη. Η θεραπεία, η αντιρετροϊκή αγωγή που παίρνει κάποιος, είναι σε καθημερινή βάση. Δεν είναι ίδια τα φάρμακα για όλους και πλέον υπάρχει μια ποικιλία φαρμάκων, οπότε ανάλογα με την κάθε περίπτωση μπορείς να πάρεις διαφορετική αγωγή».

«Κοινωνικός αποκλεισμός υπάρχει και είναι έντονος. Μπορεί εγώ να ζω καλά με αυτό και το στενό μου περιβάλλον να μην έχει πρόβλημα με αυτό, αλλά δεν σημαίνει ότι δεν βιώνω και δεν έχω βιώσει ρατσιστικές συμπεριφορές. Έχω δει ανθρώπους να κάνουν δύο βήματα πίσω όταν τους λέω ότι είμαι οροθετικός και να αποφεύγουν να κάνουν χειραψία. Σε δημόσιες υπηρεσίες που έχει χρειαστεί να δηλώσω κατάσταση υγείας, έχω δει κακές συμπεριφορές. Από πλευράς ενημέρωσης, είμαστε πολύ πίσω», λέει ο ίδιος. «Το πρόβλημα ξεκινάει από το σχολείο και από το γεγονός ότι δεν υπάρχει σ3ξουαλική διαπαιδαγώγηση, ούτε στις αίθουσες ούτε στα σπίτια μας. Θεωρώ ότι όσο ακόμα έχουμε ένα υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων μαζί, μάλλον δεν πρόκειται να υπάρξει ποτέ σ3ξουαλική διαπαιδαγώγηση, γιατί βλέπουμε την Εκκλησία να επεμβαίνει γενικά σε θέματα πολιτείας πάρα πολύ έντονα, κι ενώ δεν θα έπρεπε. Οπότε έχει επέμβει να μην μπει ούτε η σ3ξουαλική διαπαιδαγώγηση στο πλαίσιο του σχολείου. Ούτε οι περισσότεροι Έλληνες γονείς μιλάνε για τέτοια θέματα στα παιδιά τους, άρα ένας νέος άνθρωπος στην Ελλάδα ξεκινάει τη σ3ξουαλική του ζωή στις περισσότερες περιπτώσεις χωρίς να ξέρει τίποτα ή ελάχιστα πράγματα σχετικά με τον HIV».

Στην Ελλάδα, λέει ο κ. Κωστόπουλος, το θέμα του HIV δεν έχει λάβει την προσοχή και τη σοβαρότητα που απαιτείται: «Υπάρχουν μεγάλα κενά και ελλείψεις, η βοήθεια των οργανώσεων είναι μεγάλη. Βλέπουμε ότι η πολιτεία αντί να βοηθάει την κατάσταση, την κάνει χειρότερη. Είδαμε, ας πούμε, τι έγινε πριν από δύο χρόνια με τη διαπόμπευση των οροθετικών γυναικών και τις επιχειρήσεις–σκούπα.

Έχουμε δει υπουργό Υγείας, τον Λοβέρδο, να κατηγορεί τις εκδιδόμενες μετανάστριες για την αύξηση των κρουσμάτων. Πριν δύο χρόνια η Ελλάδα ξαφνικά ανακάλυψε τον HIV. Είχαμε που είχαμε άγνοια, έχεις και την Πολιτεία να σου δείχνει τις φωτογραφίες των ιερόδουλων, για να σου πει ότι αν πήγες μαζί τους, πήγαινε κι εξετάσου. Εάν δεν έχεις πάει με κάποια από αυτές, αλλά γενικά έχεις κάνει σ3ξ χωρίς προφύλαξη, κοιμήσου ήσυχος. Η πολιτεία πέρασε ένα μήνυμα λανθασμένο από πάρα πολλές πλευρές. Ακόμη κι όσον αφορά την πρόληψη και την ενημέρωση, ήταν σαν να σου έλεγε "μόνο αν πήγες με αυτές που βλέπεις στην τηλεόραση εξετάσου", αντί να σου περάσει το μήνυμα "αν έχεις κάνει σεξ χωρίς προφύλαξη, εξετάσου, αλλά και γενικά εφόσον είσαι σ3ξουαλικά ενεργός, κάνε το τεστ".

Είδαμε να κυκλοφορεί η περιβόητη φήμη ότι οι χρήστες ναρκωτικών κολλάνε επίτηδες για να πάρουν το επίδομα, κάτι το οποίο δεν έχει καμία βάση και καμία έρευνα ή στατιστικό δεδομένο αποδεικνύει κάτι τέτοιο. Το να κυκλοφορούν και να διατηρούνται τέτοιοι μύθοι βολεύει την Πολιτεία, γιατί ρίχνουν την ευθύνη σε συγκεκριμένες ομάδες πληθυσμού και με αυτόν τον τρόπο προσπαθούν να απαλλαχθούν».