Γιώργος Καρλαύτης: Ο Έλληνας του NFL που γεννήθηκε νικητής

Ο Γιώργος Καρλαύτης είναι ένα παιδί 22 ετών και κάτι. Είναι μόλις η δεύτερη του χρονιά στο NFL όπου αγωνίζεται στην άμυνα. Όχι σε αυτούς δηλαδή που κλέβουν τη δόξα, αλλά σε εκείνους που επιτρέπουν σε κάποιους να την κλέψουν. Γιατί αν δεν υπήρχαν οι αμυντικοί να κάνουν τη δουλειά τους, οι επιθετικοί δεν θα είχαν πια πολλή σημασία.

Στη χρονιά του ως Rookie κέρδισε το Super Bowl. Μια τιμή που άλλοι κυνηγούν μια ζωή και δεν τα καταφέρνουν. Αλλά ήταν ο κατάλληλος άνθρωπος για την κατάλληλη ομάδα. Το κέικ έδεσε σωστά και οι Kansas City Chiefs έφτασαν στην κατάκτηση του. Και φέτος, θα αγωνιστεί ξανά στο Super Bowl απέναντι στους San Francisco 49ers αυτή τη φορά. Και φυσικά μπορεί να αναδειχθεί ξανά νικητής, αν και οι 49ers είναι ελαφρώς το φαβορί. Αλλά το ίδιο είχε γίνει και πέρσι απέναντι στους Eagles.

Αλλά το να βγει νικητής για ακόμα μια φορά δεν είναι κάτι καινούργιο για τον Γιώργο Καρλαύτη. Γιατί γεννήθηκε νικητής. Σε όλη του τη ζωή δίνει ότι έχει και δεν έχει, ώστε στο τέλος οι κόποι του να ανταμειφθούν. Και επειδή δίνει τα πάντα, οι κόποι του σχεδόν πάντα ανταμείβονται.

Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 3 Απριλίου του 2001. Ο πατέρας του ήταν Έλληνας που σπούδασε στις ΗΠΑ, όπου και γνώρισε την Αμερικανίδα μητέρα του. Η οικογένεια εγκαταστάθηκε στο Μαρούσι, όπου γεννήθηκε ο Γιώργος και τα τρία αδέρφια του.

Με τον πατέρα του είχε πολύ καλή σχέση. Ο Γιώργος πάντα ήθελε να γίνει αθλητής και αφού έπαιξε λίγο μπάσκετ και έκανε στίβο, μετά από προτροπή του πατέρα του δοκίμασε το πόλο. Έπαιξε στην αγαπημένη του ομάδα, τον Παναθηναϊκό, στην θέση του τερματοφύλακα.

Αλλά όταν ήταν 13 ετών, ο πατέρας του πέθανε ξαφνικά στα 44 του. Όπως ο ίδιος είπε σε συνέντευξή του, από αγόρι σε μια ημέρα έγινε άνδρας. Η οικογένεια αποφάσισε να φύγει για τις ΗΠΑ, αλλά ο ίδιος είχε να εκπληρώσει μια ακόμα επιθυμία, δική του και του πατέρα του. Έκατσε δυο παραπάνω μήνες για να αγωνιστεί με τα χρώματα της Εθνικής πόλο. Και όταν τελείωσε ένα τουρνουά στη Σερβία, όπου πήρε χάλκινο μετάλλιο, τότε και μόνο έφυγε για τις ΗΠΑ.

Εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στην Ιντιάνα. Αρχικά στο γυμνάσιο δυσκολεύτηκε τον πρώτο χρόνο. Όχι τόσο με τη γλώσσα, αφού ήταν μητρική του, αλλά γιατί ήθελε να βρει ένα άθλημα για να ασχοληθεί. Μπορεί να έριχνε σφαίρα στον στίβο και μάλιστα πολύ καλά, αλλά ήθελε και ένα ομαδικό άθλημα.

Ο πατέρας του είχε παίξει American Football στο κολέγιο, αλλά ύστερα από έναν βαρύ τραυματισμό στο κεφάλι, σταμάτησε και είχε προτρέψει και τον γιο του να μην ασχοληθεί με αυτό. Αλλά εδώ ο Γιώργος δεν τον άκουσε και αποφάσισε να μπει στην ομάδα.

Η πρώτη χρονιά ήταν δύσκολη, αφού δεν ήξερε σχεδόν τίποτα για το άθλημα. Όταν όμως το κατάλαβε, μετά από έναν χρόνο, τότε η πορεία του προς την κορυφή είχε μόλις ξεκινήσει.

Στο West Lafayette High School, κέρδισε δυο φορές το πολιτειακό πρωτάθλημα στη σφαίρα και μια το πολιτειακό πρωτάθλημα στο American Football με τους West Lafayette Red Devils. Οι σειρήνες για την κολεγιακή υποτροφία χτυπούσαν από πολύ νωρίς και ο Καρλαύτης δέχθηκε προσφορές από 50 πανεπιστήμια. Ωστόσο, ήθελε να φύγει από το λύκειο με έναν τίτλο στο αγώνισμα. Και τα κατάφερε χωρίς να διασπαστεί η προσοχή του.

Φοίτησε στο κολλέγιο όπου γνωρίστηκαν οι γονείς του, στο γνωστό Purdue. Εκεί είχε εξαιρετικές σεζόν σαν αμυντικός, με το σώμα του να ψηλώνει και να φτάνει στα 1.95μ., αλλά και να βάζει συνεχώς μυϊκή δύναμη.

Στο draft του 2022, επιλέχθηκε σχετικά ψηλά, στο no. 30 του πρώτου γύρου. Αλλά τα draft του NFL δεν είναι σαν εκείνα του NBA, γι' αυτό λέμε ψηλά. Να φανταστείτε ο Tom Brady, είχε επιλεγεί στο Νο. 199.

Την πρώτη χρονιά στέφθηκε πρωταθλητής. Τη δεύτερη θα έχει ξανά την ευκαιρία να το επαναλάβει. Έτσι και αλλιώς έχει γεννηθεί νικητής. Όχι μόνο στα αθλήματα αλλά και στη ζωή. Η μεγαλύτερη του νίκη ήταν όταν στάθηκε σε όλη του την οικογένεια όταν έφυγε από τη ζωή ο πατέρας του. Και ας ήταν μόνο 13 ετών. Που δεν έκλαψε μπροστά στα μικρότερα αδέρφια του για να μην τους απελπίσει. Που στόχος του εκτός από το να γίνεται καλύτερος στο γήπεδο, είναι να γίνει ένας καλός πατέρας γιατί εκείνος στερήθηκε τον δικό του. Όπου και να προσπαθεί λοιπόν, βγαίνει νικητής. Και όλοι πρέπει να του πούμε ένα μεγάλο μπράβο…