Έξι άχρηστα μέρη του σώματός μας

Ο ανθρώπινος οργανισμός είναι ένα πολύ καλά συναρμολογημένο σύστημα. Ωστόσο, καθημερινά πολλοί άνθρωποι αφαιρούν τις αμυγδαλές τους, τη σκωληκοειδή απόφυση ή τους φρονιμίτες τους, χωρίς να εμφανίζουν κανένα απολύτως πρόβλημα. Και η αλήθεια είναι ότι δεν είναι απολύτως ξεκάθαρο τι ρόλο επιτελούν ορισμένα όργανα ή τμήματα του σώματός μας, γράφει η Rachael Schultz στο «Men's Health».

«Μέσω της εξέλιξης κάποια χαρακτηριστικά αποκτούν μεγαλύτερη υπεροχή έναντι άλλων, τα οποία ενδεχομένως να επιτελούσαν πολύ σημαντικό ρόλο στους προγόνους μας», λέει ο διευθυντής του προγράμματος ανθρώπινης ανατομίας του Πανεπιστημίου της Minnesota, Anthony Weinhaus.

Κάποια από αυτά εξακολουθούν να εξυπηρετούν κάποιο σκοπό, ο οποίος όμως δεν είναι απαραίτητα ζωτικής σημασίας για την επιβίωσή μας.

Δείτε παρακάτω μερικά άχρηστα μέρη του σώματός μας:

1. Οι pώyες στους άντρες

«Ας ξεκινήσουμε με τα πιο σπουδαία νέα», αναφέρει η αρθρογράφος. Όλοι οι άντρες ξεκινούν ως... γυναίκες. «Όλα τα έμβρυα ξεκινούν ως θηλυκά και στην πορεία αρσενικοποιούνται, κρατώντας όμως πολλά χαρακτηριστικά της ίδιας ανατομίας», εξηγεί ο Weinhaus. Οι pώyες είναι το ίδιο πράγμα στους άντρες και τις γυναίκες, μόνο που χωρίς τα οιστρογόνα επιτελούν απλά διακοσμητικό χαρακτήρα στα αρσενικά, είπε ακόμη.

2. Τρίχες στις μασχάλες

Υπάρχουν δύο τύποι ιδρωτοποιών αδένων στο σώμα μας: οι εκκρινείς και οι αποκρινείς. Οι τελευταίοι βρίσκονται κυρίως στις μασχάλες, ανέφερε ο καθηγητής ανθρώπινης εξελικτικής βιολογίας του Harvard, Daniel Lieberman. Οι αποκρινείς αδένες στέλνουν σ3ξουαλικά μηνύματα. Θεωρητικά, οι τρίχες της μασχάλης συγκρατούν τις οσμές του σώματος περισσότερο καιρό, προκειμένου να αυξηθούν οι πιθανότητες να τις... πάρει μυρωδιά ένας πιθανός σύντροφος.

3. Φρύδια

Ο εξελικτικός ρόλος των φρυδιών διχάζει τους ειδικούς. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι τα φρύδια συγκρατούν τον ιδρώτα και τη βροχή, για να μην πέφτει στα μάτια, κάτι που θα ήταν πολύ βοηθητικό για τους προγόνους μας, κυνηγούς και πλοηγούς.

Ο Lieberman τάσσεται υπέρ της υπόθεσης που θέλει τα φρύδια να εξυπηρετούν επικοινωνιακούς σκοπούς: π.χ. για να δείχνουμε τα συναισθήματά μας.

Συμπεριφορικοί νευροεπιστήμονες από το Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης βρήκαν ότι οι άνθρωποι είχαν λιγότερες πιθανότητες να αναγνωρίσουν κάποιο διάσημο πρόσωπο, στο οποίο είχαν αφαιρεθεί τα φρύδια του, σε σχέση με όταν αφαιρούνταν τα μάτια του από μερικές φωτογραφίες.

Οι ερευνητές υποψιάζονται ότι τα φρύδια παρέμειναν στον άνθρωπο, ακριβώς επειδή παίζουν κρίσιμο ρόλο στην αναγνώριση προσώπων και κοινωνικών συναισθημάτων.

4. Σκωληκοειδής απόφυση

Η σκωληκοειδής απόφυση είναι ένα υποτυπώδες όργανο, που έχει χάσει μεγάλο μέρος της προγονικής του λειτουργίας.

«Μια θεωρία θέλει τη σκωληκοειδή απόφυση να είναι απομεινάρι αυτού που κάποτε ήταν κάτι σαν ένας θάλαμος ζύμωσης στο έντερό μας», εξηγεί ακόμη ο Lieberman.

Από τη στιγμή που οι άνθρωποι σταμάτησαν να τρώνε ωμές ή χαμηλής ποιότητας τροφές, όπως το γρασίδι, αυτός ο θάλαμος έπαψε να είναι χρήσιμος.

Πρόσφατη έρευνα, ωστόσο, υποδηλώνει ότι μπορεί να λειτουργεί ως στέκι για υγιή βακτήρια.

5. Αμυγδαλές

Οι αμυγδαλές είναι λεμφαδένες, μέρος του λεμφικού συστήματος δηλαδή, το οποίο είναι ζωτικής σημασίας για το ανοσοποιητικό σύστημα. «Η στοματική κοιλότητα είναι μία πύλη εισόδου στο σώμα, επομένως τα ανοσοποιητικά κύτταρα στο λαιμό βοηθούν στην καταπολέμηση των αναπνευστικών λοιμώξεων», είπε ο καθηγητής.

Κάποιες φορές οι αμυγδαλές παθαίνουν φλεγμονές και μολύνονται, γι' αυτό και αφαιρούνται.

Είναι εξαιρετικά σημαντικές για τον οργανισμό, όμως μπορεί να επιβιώσει κανείς και χωρίς αυτές.

6. Φρονιμίτης

Μέχρι πρόσφατα, οι φρονιμίτες δεν απασχολούσαν τον άνθρωπο. «Τα δόντια δεν αλλάζουν μέγεθος. Μεγαλώνουν προτού αρχίσει να τα χρησιμοποιεί κανείς και στη συνέχεια βγαίνουν στην επιφάνεια», ανέφερε ακόμη ο Lieberman.

Η οδοντοστοιχία αποτελείται από κόκαλα και, όπως συμβαίνει με αυτά που έχουμε στο υπόλοιπο σώμα μας, πρέπει να χρησιμοποιούνται για να αναπτυχθούν σωστά. Δεδομένου ότι οι άνθρωποι τρώνε πλέον μαλακά, μαγειρευτά φαγητά, τα σαγόνια μας δεν αναπτύσσονται στην πλήρη δυναμικότητά τους.