Η πρώτη ταινία τρόμου στην ιστορία από το μακρινό 1896

Η πρώτη ταινία τρόμου στην ιστορία του κόσμου, δεν φαίνεται ιδιαίτερα τρομακτική αυτές τις μέρες, αλλά το 1896, το Le Manoir du Diable (που κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ ως The Haunted Castle) είχε τα πιο εξελιγμένα ειδικά εφέ της εποχής του.

Φτιαγμένο από τον διάσημο Γάλλο σκηνοθέτη Georges Méliès, του οποίου οι ταινίες περιλαμβάνουν το επιδραστικό «A Trip to the Moon», η μικρού μήκους ταινία τρόμου περιστρέφεται γύρω από μια νυχτερίδα που μετατρέπεται στον διάβολο Mephistopheles.

Το soundtrack (τουλάχιστον στην έκδοση του YouTube) ακούγεται σαν ένα περίεργο μικρό νανούρισμα, που απομακρύνει κάπως τη φρίκη των πραγμάτων. Αλλά υπάρχουν μερικά διασκεδαστικά ειδικά εφέ του 19ου αιώνα, μερικά από τα οποία μπορεί να είναι τα πρώτα που εμφανίζονται ποτέ σε ταινία. Ο Μεφιστοφελής καλεί μια όμορφη κοπέλα από ένα μεγάλο καζάνι και έτσι ξεκινά η ιστορία, ενώ μετά άνθρωποι εμφανίζονται και εξαφανίζονται σε σύννεφα καπνού, νυχτερίδες παίρνουν ξαφνικά ανθρώπινες μορφές και ο πρωταγωνιστής μας φοράει έναν μανδύα αορατότητας και εξαφανίζεται. Στη λιγότερο τρομακτική πλευρά, υπάρχουν αρκετοί άνδρες με αστεία καπέλα.

Ο Méliès ήταν ο πρώτος σκηνοθέτης που δημιούργησε αφηγηματικές ταινίες, επέλεξε να πειραματιστεί με ιστορίες και ειδικά εφέ στα είδη της επιστημονικής φαντασίας, της φαντασίας και του τρόμου. Οι σύγχρονοί του, όπως οι αδελφοί Lumière και ο Thomas Edison, ανέπτυξαν ταινίες ντοκιμαντέρ. Το «La Sortie des ouvriers de l'usine Lumière» (1895) των Lumières έδειχνε εργάτες να εγκαταλείπουν το εργοστάσιο εξοπλισμού ταινιών τους μέσα σε ένα χαοτικό πλήθος ανδρών και γυναικών, καροτσάκια με άλογα, ποδήλατα και έναν μεγάλο σκύλο, ενώ ο Έντισον παρήγαγε πολλές ταινίες μικρού μήκους στο στούντιο του στο Νιου Τζέρσεϊ, συνήθως με ένα άτομο που παίζει μπροστά στην κάμερα (δεν θα μπορούσες να το πεις πραγματικά ηθοποιία). Τα θέματά του περιελάμβαναν μια χορεύτρια ονόματι Carmencita, την Annie Oakley που επιδεικνύει την ικανότητά της στη σκοποβολή, ο Eugen Sandow που επιδεικνύει τους μυς του και ένα ανώνυμο ζευγάρι που μοιράζεται το πρώτο φιλί στην οθόνη.

Οι ταινίες του Méliès είναι λιγότερο διάσημες από αυτές του Edison αυτές τις μέρες, αλλά θα μπορούσε κανείς να υποστηρίξει ότι είναι πολύ πιο διασκεδαστικές. Ο δαίμονας φίλος του Μεφιστοφελή ακουμπά με το δάχτυλο τους ανθρώπους στα οπίσθια, κάτι που πραγματικά κάνει την ταινία να ολοκληρώνεται.