Σήμερα έμαθα: Ποια είναι η διαφορά μεταξύ μαλλιών και γούνας;

Η πιο κοινή διάκριση μεταξύ τρίχας και γούνας που τείνουν να κάνουν οι άνθρωποι είναι συνήθως ανάμεσα στους ίδιους και το κατοικίδιό τους. Έχεις τρίχες στο κεφάλι σου και ο σκύλος σου έχει γούνα σε όλο του το σώμα. Αρκετά εύκολο, σωστά;

Λοιπόν, στην πραγματικότητα, είναι κάπως περίπλοκο. «Ο τρόπος που πιστεύω ότι πολλοί άνθρωποι κατανοούν τη γούνα έναντι των μαλλιών είναι η πυκνότητα των ωοθυλακίων», λέει ο Ross McPhee, Επιμελητής του Τμήματος Μαστολογίας στο Αμερικανικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας. «Έτσι, για τα γουνοφόρα ζώα, οι άνθρωποι πάντα ήθελαν να είναι κάτι πολύ πυκνό, επομένως υπάρχει η ιδέα ότι η γούνα είναι πυκνή, και σίγουρα είναι σε είδη γουνοφόρα που χρησιμοποιούμε για αυτόν τον σκοπό, ενώ τα μαλλιά δεν είναι τόσο πυκνά. Ο λόγος που αυτή η διάκριση δεν λειτουργεί, ωστόσο, είναι ότι οι άνθρωποι έχουν παρόμοια πυκνότητα ωοθυλακίων με οποιονδήποτε πίθηκο και έχει την ίδια πυκνότητα ωοθυλακίων με ένα ποντίκι.

Από χημική άποψη, όλα είναι θέμα κερατίνης, της ίδιας πρωτεϊνικής ουσίας που αποτελείται επίσης από το δέρμα, τα νύχια, τις οπλές, και τα κέρατα, που αναπτύσσονται στα θηλαστικά (είτε παντού είτε μόνο σε ορισμένα μέρη). Έτσι, λέει ο MacPhee, "βασικά, είναι όλα το ίδιο πράγμα. Φυσικά, υπάρχει εξειδίκευση, όπως ακριβώς υπάρχει στους ιστούς σε όλο το σώμα."

Υπάρχουν τρεις κύριοι τύποι μαλλιών: τα μαλλιά του κεφαλιού, οι τρίχες προστασίας και τα μουστάκια. Τα δυο πρώτα χαρακτηρίζονται ως γούνα. Τα μαλλιά στο κεφάλι χρησιμοποιούνται κυρίως ως μονωτικά και είναι απαλά, ενώ τα προστατευτικά μαλλιά είναι για προστασία από τα στοιχεία και τείνουν να είναι τραχιά. Τα ανθρώπινα μαλλιά μπορούν εύλογα να ονομαστούν γούνα.

Ανεξάρτητα από το πώς ταξινομούνται τα ανθρώπινα μαλλιά, ωστόσο, η διάκριση μεταξύ τρίχας και γούνας εμφανίζεται στην τρίτη κατηγορία: τα μουστάκια.

Τα μουστάκια, αν και τρίχες, δεν είναι κατηγορηματικά γούνα. Τα μουστάκια έχουν μερικές διαφορές, συμπεριλαμβανομένου του ότι τείνουν να είναι μακρύτερα και πιο άκαμπτα (αλλά αυτό δεν συμβαίνει πάντα) και είναι σημαντικά αισθητήρια όργανα. «Κάθε ωοθυλάκιο έχει μια συγκεκριμένη ποσότητα νεύρωσης», εξηγεί ο MacPhee. Ο τρόπος που λειτουργεί για τα μουστάκια είναι ότι έχουν μηχανοϋποδοχείς, πράγμα που σημαίνει ότι όταν το μουστάκι διαταράσσεται χτυπώντας ένα αντικείμενο, ένα σήμα στέλνεται αμέσως πίσω στον εγκέφαλο και αναλύεται εκεί. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο τα μουστάκια χρησιμοποιούνται από όλα τα είδη θηλαστικών ως αισθητήρια συσκευή στο περιβάλλον τους. Για παράδειγμα, το πρόσωπο ενός μανάτου είναι αποκλειστικά γεμάτο μουστάκια επειδή κάθε ωοθυλάκιο έχει αυτά τα βασικά (και ξεχωριστά) χαρακτηριστικά. Αυτοί οι τύποι είναι γνωστοί ως vibrissae και οι άνθρωποι δεν τα έχουν. «Τα μουστάκια που βρίσκεις σε έναν άντρα είναι απλώς τρίχες», λέει ο MacPhee. "Δεν είναι προικισμένα με αυτά τα αισθητήρια νεύρα. Είτε βρίσκονται στο ρύγχος, είτε στα φρύδια, είτε σε άλλα σημεία του σώματος. Πολύ συχνά, τα θηλαστικά έχουν δονήσεις στους καρπούς και τους αστραγάλους τους. Αν και οι γάτες και οι σκύλοι έχουν καλή όραση, είναι ξεκάθαρο ότι έχουν διατηρήσει τις δονήσεις και κάποιο βαθμό πληροφοριών για να συντονίσουν το σώμα τους».

Τελικά, όμως, μπορεί να είναι απλώς μια λέξη. «Δεν είμαι σίγουρος ότι η διάκριση μεταξύ μαλλιών και γούνας γίνεται σε όλες τις γλώσσες», λέει ο MacPhee. «Οι άνθρωποι παγκοσμίως έχουν μόνο τρίχες, σωστά; Όχι γούνα, παρόλο που δεν υπάρχει σημαντικός τρόπος να τα διακρίνει κανείς. Οι διαφορές είναι αυθαίρετες».