Οι μεταλλαγμένοι βάτραχοι του Τσέρνομπιλ ξαναγράφουν την ιστορία

Οι άνθρωποι θα μπορούσαν σύντομα να επιστρέψουν για να ζήσουν στα δάση του Τσερνομπίλ, αφού οι επιστήμονες ανακάλυψαν μεταλλαγμένους μαύρους βατράχους στη ζώνη πυρηνικού αποκλεισμού.

Οι ανατολικοί δεντροβάτραχοι που ζούσαν κοντά στην τοποθεσία βρέθηκε να έχουν μαύρο δέρμα, αντί για κανονικό λαμπερό πράσινο. Τώρα ερευνητής ανέφερε σε μια νέα μελέτη ότι οι μαύροι βάτραχοι ζουν όσο και οι πράσινοι «συγγενείς» τους, ακόμη και με την ιστορία της ακτινοβολίας στη ζώνη αποκλεισμού στο Τσερνόμπιλ.

Ο πυρηνικός σταθμός στο Τσερνόμπιλ της Ουκρανίας εξερράγη το 1986 προκαλώντας την εκκένωση 350.000 ανθρώπων, τον θάνατο τουλάχιστον 30 ανθρώπων και μια ζώνη αποκλεισμού γύρω από την τοποθεσία του εργοστασίου στο μέγεθος της Northumbria.

Παρά την επιβολή της ζώνης, ορισμένες μικρές κοινότητες επέστρεψαν για να ζήσουν εκεί με αυτό που ο Διεθνής Οργανισμός Ατομικής Ενέργειας (IAEA) αποκαλεί ακτινοβολία «σε ανεκτά επίπεδα έκθεσης για περιορισμένες χρονικές περιόδους».

Ωστόσο, δεν υπήρξε μαζική επιστροφή και ο ΔΟΑΕ είπε ότι τα παιδιά δεν επιτρέπεται να ζουν εκεί και οι περισσότεροι άνθρωποι που ζουν σε νεόκτιστες πόλεις. Όμως, κάποια άγρια ​​ζωή έχει ακμάσει και οι boffins πιστεύουν ότι θα μπορούσε να σημαίνει ότι οι άνθρωποι μπορεί μια μέρα να επιστρέψουν στο Τσερνόμπιλ.

Ο Germán Orizaola του Πανεπιστημίου του Οβιέδο στην Ισπανία είναι ο συγγραφέας της νέας μελέτης, ο οποίος είπε: «Δεν φαίνεται να υπάρχει καμία διαφορά στην ηλικία μεταξύ των σκουρόχρωμων και κανονικών βατράχων».

Αυτό, ελπίζουν οι επιστήμονες, είναι αυτό που δείχνει ότι οι άνθρωποι μπορούν να ζήσουν στη ζώνη αποκλεισμού χωρίς να υποστούν βλάβη από την ακτινοβολία.

«Τα τρέχοντα επίπεδα ακτινοβολίας που βιώνουν οι δεντροβάτραχοι στο Τσερνόμπιλ δεν επηρεάζουν την ηλικία τους ή τη διαδικασία γήρανσής τους», είπε ο Δρ Orizaola.

Πιστεύεται ότι οι βάτραχοι είναι μαύροι λόγω των υψηλότερων επιπέδων μελανίνης στο δέρμα και ότι αυτό συνδέθηκε με τα επίπεδα ακτινοβολίας γύρω από την εποχή της καταστροφής το 1986.

«Δεν πιστεύουμε ότι η ακτινοβολία βλάπτει αυτούς τους βατράχους τώρα», είπε ο γιατρός. «Ένας από τους κύριους λόγους θα πρέπει να είναι η αποσύνθεση των επιπέδων ραδιενέργειας τα τελευταία 38 χρόνια... Πάνω από το 90% του ραδιενεργού υλικού που απελευθερώθηκε από το ατύχημα έχει ήδη αποσυντεθεί και εξαφανιστεί από τη ζώνη.

Και συνέχισε: «Οι μεγάλες περιοχές της ζώνης αποκλεισμού διατηρούν πλέον επίπεδα ακτινοβολίας που είναι συγκρίσιμα με επίπεδα ακτινοβολίας υποβάθρου ή «φυσικά» σε πολλά μέρη στον κόσμο, ακόμη και χαμηλότερα από ορισμένες περιοχές... Έχοντας την άγρια ​​ζωή εκεί ανεπηρέαστη από τη συνεχή έκθεση στο ρεύμα Τα επίπεδα ακτινοβολίας με πολλούς τρόπους αποδεικνύουν ότι αυτά τα επίπεδα μπορούν να θεωρηθούν ασφαλή για τον άνθρωπο».

Παρά τα ευρήματα, ο Δρ Orizaola δεν είναι πεπεισμένος ότι η ζώνη θα πρέπει να είναι ξανά πλήρως ανοιχτή στους ανθρώπους. «Θα πρέπει να διατηρηθεί ως μοναδικό φυσικό καταφύγιο», είπε, υποστηρίζοντας ότι θα μπορούσε να αποδειχθεί ως χώρος μελέτης για τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις της ακτινοβολίας για τις επόμενες γενιές.

Το αν οι άνθρωποι θα επιστρέψουν στο Τσερνόμπιλ θα μπορούσε επίσης να εξαρτηθεί από τον πόλεμο Ρωσίας-Ουκρανίας. Υπήρχαν μάχες στην περιοχή νωρίτερα στη σύγκρουση, προκαλώντας ανησυχίες για την πυρηνική ασφάλεια.