Η ζωή στο πιο απομακρυσμένο νησί του κόσμου

Πώς είναι να ζεις στο πιο απομακρυσμένο νησί του κόσμου; Η ιστορία μιας Βρετανίδας που το επισκέφθηκε και αποφάσισε να μείνει εκεί.

Η Κέλι Γκριν, 34 ετών από το Ίστμπουρν της Αγγλίας, βρέθηκε στο Tristan Da Cunha, ένα απομονωμένο σύμπλεγμα νησιών στον Νότιο Ατλαντικό, το 2012. Επισκέφθηκε την οικογένειά της για έξι εβδομάδες, αλλά τελικά το ερωτεύτηκε – και κυριολεκτικά, αφού γνώρισε τον σύζυγό της, Σέιν.

Η Κέλι είχε ήδη εξοικειωθεί με τα ταξίδια λόγω της δουλειάς του διπλωμάτη πατέρα της. Όταν άκουσε για πρώτη φορά το 2010 ότι εκείνος είχε θέση στον Εδιμβούργο των Επτά Θαλασσών (τον μοναδικό οικισμό του νησιού), πίστεψε πως αφορούσε τη Σκωτία. Μόνο που τελικά επρόκειτο για ένα μικροσκοπικό νησί με πληθυσμό μόλις 236 ατόμων.

Το 2013, η Κέλι παράτησε τη δουλειά της ως αεροσυνοδός στην EasyJet, για να μετακομίσει μόνιμα στο νησί. Σήμερα είναι υπεύθυνη του γραφείου τουρισμού και ζει με τον Σέιν και τα δύο παιδιά τους σε ένα σπίτι που εκείνος έχτισε. Η ζωή τους είναι απλή, αλλά γεμάτη.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Tristan da Cunha (@tdcpt)

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Πώς ταξιδεύεις σε ένα τόσο απομονωμένο μέρος; Για να φτάσει κανείς στο Tristan Da Cunha, πρώτα πετάει στο Κέιπ Τάουν και έπειτα ταξιδεύει με πλοίο για 7-10 ημέρες, καλύπτοντας 1.700 μίλια. Μόνο τρία πλοία εκτελούν δρομολόγια, με λιγοστές θέσεις για επιβάτες.

Η Κέλι λατρεύει την ασφάλεια που προσφέρει το νησί. «Εδώ δεν ανησυχώ να αφήσω το παιδί μου να περπατήσει μόνο του. Υπάρχει πάντα κάποιος που θα το προσέξει». Παρότι λείπουν ανέσεις, όπως εστιατόρια, η κοινότητα είναι αυτάρκης: οι κάτοικοι εκτρέφουν ζώα και καλλιεργούν τα προϊόντα τους.

Η ζωή, όμως, στο απομονωμένο νησί έχει και δυσκολίες. Το κόστος ζωής είναι υψηλό, καθώς τα εισαγόμενα αγαθά είναι πολύ ακριβά. Για παράδειγμα, ένα ψυγείο που στην Αγγλία κοστίζει 650 δολάρια, φτάνει τα 1.100 λόγω μεταφορικών.

Παρά τα εμπόδια, η Κέλι νιώθει πως αυτή είναι η ζωή που της ταιριάζει περισσότερο. Ταυτόχρονα, εύχεται τα παιδιά της να έχουν την ευκαιρία να γνωρίσουν τον κόσμο, όπως έκανε και η ίδια.