Κωστόπουλος: Έτσι έζησα το «Πρωινό mou»

Ο Πέτρος Κωστόπουλος έγραψε ένα κείμενο το οποίο εξηγεί τους λόγους για τους οποίους σταμάτησε το «Πρωινό mou», αλλά και περιγράφει τη συνολική του εμπειρία στο κανάλι και στην εκπομπή. Μίλησε ακόμη και για τον χωρισμό του από την Τζένη Μπαλατσινού και αποκαλύπτει πως είχαν αποφασίσει να χωρίσουν τρεις μήνες πριν τελειώσει η εκπομπή. Όπως λέει ο ίδιος, δεν θέλησαν να το πουν κατά τη διάρκεια της σεζόν, για να μην μπορεί κανείς να τους πει πως το χρησιμοποίησαν για τα νούμερα της τηλεθέασης.

«Για όσους νομίζουν ότι το πρωινό είναι πασαρέλα, ότι βγαίνεις στο γυαλί και λες μια μαλακία, σας πληροφορώ ότι κάνουν λάθος. Για τον κεντρικό παρουσιαστή και τη συντακτική ομάδα είναι εξοντωτικό. Κάνεις εισαγωγή, μετά κάθεσαι μισή ώρα με τον ¶κη στο μαγείρεμα –και πάλι καλά που ήταν ο ¶κης, που είναι γλυκό, ικανό και κατανοητικό παιδί και μου έμαθε και μια σειρά κόλπα–, μετά με το ζόρι πρέπει και εσύ να κάνεις σχόλια στα κουτσομπολοειδή και να έχεις και τις αντένες τεντωμένες, μην πεις –εγώ το 'χω κι εύκολο, μου φεύγουν– ή μην αφήσεις να ειπωθεί μια μ...α, ή να μαζέψεις μια μ...α αν ειπωθεί, μετά να μιλήσεις με γιατρούς, για παιδιά, για σχέσεις, και να είσαι έτοιμος για μια μισάωρη συνέντευξη, όπου μόνο στα break έχεις προλάβει να μάθεις κάτι γι' αυτόν. Βάφεσαι, ξεβάφεσαι, κάνεις και το τρέιλερ για την επόμενη ημέρα στο τέλος και έχεις φύγει σαν στεγνωμένο σφουγγάρι. Έχει και τα καλά του όμως. Το Mega έχει μια ωραία ομάδα τεχνικών, με φοβερό χιούμορ».

«Πιο αγχωμένα, αλλά ωραίοι άνθρωποι, ήταν και αυτοί που ήταν στη Σύνταξη, με την κούκλα, την Αγγελική αρχηγό, αρχισυντάκτρια. Αγχωμένοι, γιατί 5 άτομα έπρεπε να βγάλουν θέματα που να γεμίζουν τρεις ώρες. Ο Νέζος και ο Μανώλης, η Δέσποινα, ο Αρκάς και ο Πανουργιάς είχαν γίνει ήρωες της σοσιαλιστικής εργασίας, σταχανοβίτες, που έλεγε και ο Στάλιν. Μια χαρά παρέα μου ήταν και ο Ουγγαρέζος και η Σπανού και η θεά Παγιατάκη και ο Καβατζίκης – μέχρι που κλάταρε, από το βάρος μου μάλλον. Το ίδιο αισθανόταν και η Τζένη. Και αυτή θα μου λείψει».

«Τι δεν θα μου λείψει; Θα σας πω. Το πρωινό δεν είναι μια κανονική εκπομπή όπως όλες οι άλλες, το πρωινό έχει δουλείες. Όχι μόνο το δικό μου, όλα τα πρωινά. Η πρώτη είναι ότι στην ουσία πρέπει να λειτουργήσει σαν promoter για το τι θα κάνει το κανάλι μέσα στη μέρα. Και «Κλεμμένα Όνειρα» θα έχεις και «Παρτάλια» και οτιδήποτε υπάρχει σε σήριαλ θα πρέπει να το προμοτάρεις. Το δεύτερο είναι ότι το πρωινό είναι εμποτισμένο από έμμεση διαφήμιση. ¶νθρωποι, προϊόντα και καταστάσεις βγαίνουν στον αέρα ως promotion. Έγινε και ψιλοθόρυβος, απ' όσο είδα στα sites, για κάτι που είπα στη συνέντευξη στο «ΟΚ!». Ότι, δηλαδή, το ενημερωτικό τμήμα δεν με άφηνε να έχω καλεσμένους πλην showbiz. Σιγά ρε, τώρα το μάθατε; Ούτε για γκρίνια το είπα, ούτε για να δικαιολογήσω, πόσω μάλλον για να καταγγείλω κάτι. Γνωστό ήταν σε όλους, μόνο ο κερατάς δεν το 'ξερε – εγώ δηλαδή, που ήμουν τόσο UFO, που δεν είχα δει ποτέ ολόκληρο πρωινό. Και αυτό το είχα δηλώσει στην πρώτη συνέντευξη, πριν πάω».

«Είχα, και εγώ και η Τζένη, ένα άλλο άγχος. Εμείς ξέραμε, το τελευταίο τρίμηνο τουλάχιστον, ότι μετά το τέλος της σεζόν θα ανακοινώναμε διαζύγιο. Είχα ένα τρομακτικό άγχος μη διαρρεύσει, όχι για να μην το μάθουν, γιατί θα το μάθαιναν μια μέρα, αλλά μόνο για λόγους τηλεοπτικής αξιοπρέπειας . Δεν θα 'θελα κανένας π...ς να βγει και να με καταγγείλει ξανά, ότι βγάλαμε βρώμα διαζυγίου για να πάρουμε τηλεοπτικά νούμερα – που θα παίρναμε ευκολάκι, μιας και ο κόσμος θα έψαχνε κάθε μέρα για ένα πόλεμο των Ρόουζ. Και χαίρομαι που κάποιοι σε τηλεόραση και sites μού το αναγνώρισαν. Θεωρώ την απόλυτη κατάντια να πουλάς προσωπικά θέματα για να πάρεις τηλεθέαση».

«Είχαμε ήδη ξεκινήσει τη συζήτηση για το πώς θα ήταν το πρωινό τη νέα χρονιά, όταν ξαφνικά έπαθα κρίση πανικού. Σκέφτηκα ότι θα ξαναέκανα το ίδιο και σάλταρα. Δεν θα μπορούσα να ξαναζήσω άλλη μια τέτοια χρονιά, χωρίς προσωπική και επαγγελματική ζωή. Χάρηκα πάρα πολύ που γνώρισα την ομάδα εκεί. Αυτός ήταν και ο λόγος που συγκινήθηκα και δάκρυσα την τελευταία μέρα της εκπομπής, γιατί ήξερα ότι μάλλον δεν θα ξαναβρεθούμε».