Η Μπριζίτ Μπαρντό πέθανε από καρκίνο

Ο σύζυγος της Μπριζίτ Μπαρντό αποκάλυψε ότι η κινηματογραφική σταρ του 20ου αιώνα πέθανε από καρκίνο.

Η Μπριζίτ Μπαρντό είχε υποβληθεί σε δύο χειρουργικές επεμβάσεις για καρκίνο πριν τελικά χάσει τη μάχη με την ασθένεια τον περασμένο μήνα, αποκάλυψε ο σύζυγός της σε συνέντευξή του στο περιοδικό Paris Match, η οποία δημοσιεύθηκε λίγο πριν από την κηδεία της.

«Αντιμετώπισε πολύ καλά τις δύο επεμβάσεις στις οποίες υποβλήθηκε για την αντιμετώπιση του καρκίνου που τελικά της στοίχισε τη ζωή», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Μπερνάρ ντ’ Ορμάλ.

Μετά από δύο νοσηλείες στα τέλη του 2025, η Μπριζίτ Μπαρντό επέμεινε να επιστρέψει στο σπίτι της, παρά τη σωματική δυσφορία που αντιμετώπιζε.

«Ήταν δύσκολο, ακόμη και όταν ήταν καθηλωμένη στο κρεβάτι. Ωστόσο, παρέμεινε διαυγής και μέχρι το τέλος ενδιαφερόταν βαθιά για τη μοίρα των ζώων», συμπλήρωσε. Η Μπαρντό έγινε παγκόσμιο σύμβολο μετά την εμφάνισή της στην ταινία «Και ο Θεός έπλασε τη γυναίκα» το 1956 και πρωταγωνίστησε σε περίπου 50 ακόμη ταινίες, προτού εγκαταλείψει την υποκριτική για να αφοσιωθεί πλήρως στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων των ζώων. Για μεγάλο μέρος της ζωής της, η Μπριζίτ Μπαρντό ζούσε απομονωμένη στο Σεν Τροπέ, στο σπίτι της, έχοντας στο πλευρό της πολλά ζώα, όπως γάτες, σκύλους και άλογα.

Την ίδια περίοδο, η έντονη δράση της για την προστασία των ζώων συνοδεύτηκε και από αντιδράσεις λόγω των πολιτικών της δηλώσεων. Οι τοποθετήσεις της για τη μετανάστευση, το Ισλάμ και την ομοφυλοφιλία οδήγησαν σε επανειλημμένες καταδίκες από τη γαλλική Δικαιοσύνη για υποκίνηση μίσους.

Από το 1997 έως το 2008, της επιβλήθηκαν έξι χρηματικά πρόστιμα, κυρίως για δηλώσεις που αφορούσαν τη μουσουλμανική κοινότητα της Γαλλίας.

Το 1992 παντρεύτηκε τον Μπερνάρ ντ’ Ορμάλ, πρώην σύμβουλο του ακροδεξιού Εθνικού Μετώπου, ενώ αργότερα στήριξε δημόσια τόσο τον Ζαν-Μαρί Λεπέν όσο και τη Μαρί Λεπέν.

Παρά τις έντονες αντιδράσεις που προκαλούσαν οι απόψεις της, η επιρροή της Μπριζίτ Μπαρντό παρέμεινε ισχυρή, είτε μέσα από τη μόδα και το χαρακτηριστικό της στιλ, είτε μέσα από ντοκιμαντέρ και εκδόσεις που συνεχίζουν να αναδεικνύουν τη συμβολή της στον γαλλικό κινηματογράφο.