Γιάννης Στάνκογλου: Καθόλου δεν έχει κλείσει το κεφάλαιο έρωτας, ίσα ίσα είμαι πάρα πολύ ανοιχτός

Για τον έρωτα στη ζωή του μίλησε ο Γιάννης Στάνκογλου, επισημαίνοντας πως το κεφάλαιο αυτό δεν έχει κλείσει για εκείνον, ωστόσο απολαμβάνει πολύ τον χρόνο που περνάει μόνος του.

Ο ηθοποιός ήταν καλεσμένος στην εκπομπή «Χαμογέλα και Πάλι» το Σάββατο 10 Ιανουαρίου και δήλωσε πως είναι ανοιχτός στον έρωτα, τον οποίο αντιμετωπίζει με διαφορετικό τρόπο πλέον.

Ο Γιάννης Στάνκογλου δήλωσε για την προσωπική του ζωή: «Καθόλου δεν έχει κλείσει το κεφάλαιο έρωτας. Ίσα ίσα είμαι πάρα πολύ ανοιχτός και μια χαρά, περνάω πολύ όμορφα. Μόνος από επιλογή νομίζω, δεν ξέρω, κάπου μπορεί να το είχα πει πριν 4-5 χρόνια, ίσως. Η αλήθεια είναι ότι περνάω πάρα πολύ όμορφα, ξέρεις, έτσι με τον τρόπο, με τον χρόνο τον οποίο έχω. Γιατί έχω χρόνο και για μένα και για τα παιδιά μου και για τη δουλειά μου. Είναι κάτι το οποίο μου αρέσει και με βοηθάει. Μου δίνει λίγο περισσότερη ενέργεια, ας το πούμε έτσι, να αντέξω. Ο έρωτας αλλάζει με την ηλικία σίγουρα. Πιστεύω ότι αλλάζει. Δηλαδή αν θα ερωτευτώ ή αν μου συμβαίνει κάτι τέτοιο, σίγουρα είναι διαφορετικό από αυτό το οποίο ζούσα στα 25 ή στα 30 ή στα 35. Σίγουρα».

Στη συνέχεια ο ηθοποιός πρόσθεσε: «Δεν υπάρχει ψύχραιμος έρωτας, αλλά εσύ τον κάνεις ψύχραιμο. Γιατί ξέρεις τι είναι ο έρωτας. Δηλαδή πιο μικρός, όταν δεν τον έχεις ζήσει, και τον ζεις μία, δύο… Το ‘χω πει δηλαδή, νομίζω ότι τόσες φορές ερωτευόμαστε. 3 άντε 4 το πολύ, νομίζω ότι λέω και πολύ, κατά τη γνώμη μου. Δεν ξέρω αν κάποιος έχει ερωτευτεί πέντε φορές, αλλά μιλάμε για τον πραγματικό έρωτα τώρα, όχι αυτό που ξέρεις, που λέμε τον ενθουσιασμό. Το ότι γουστάρεις το σώμα του άλλου, το ότι γουστάρεις να κάνεις σeξ με τον άλλον, το ότι σου αρέσει ένα πράγμα μόνο στον άλλον. Μιλάμε αυτό που ολοκληρώνεσαι, ας το πούμε έτσι, σαν άνθρωπος με τον άλλον. Δεν νομίζω ότι σου συμβαίνει πολύ συχνά στη ζωή. Και μεγαλώνοντας και έχοντας ζήσει τουλάχιστον εγώ αρκετά όμορφα τουλάχιστον με τον έρωτα, είμαι λίγο πιο… όχι επιφυλακτικός, αλλά ξέρω τι θέλω, κρίνω κιόλας εμένα τον ίδιο, πώς ήμουν τότε, πώς είμαι τώρα και προσπαθώ».