Ζουν στους ‑43°C χωρίς ρεύμα και νερό εδώ και 10 χρόνια – Το ζευγάρι που γύρισε την πλάτη στον σύγχρονο κόσμο

Σε μια από τις πιο αφιλόξενες γωνιές της Φινλανδίας, εκεί όπου ο Ιανουάριος φλερτάρει με τους -43 βαθμούς Κελσίου και το φως της ημέρας μετριέται σε ελάχιστες ώρες, ένα ζευγάρι αποφάσισε να ζήσει κόντρα σε κάθε κανόνα της σύγχρονης ζωής.

Ο Τέρο και η Τία Αϊκιονιέμι κατοικούν μόνιμα σε ένα μικρό σπίτι στο Πελκοσενιέμι, χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα, χωρίς τρεχούμενο νερό και –κυρίως– χωρίς λογαριασμούς εδώ και πάνω από μια δεκαετία.

Αν βρίσκονταν σε μια ήπια περιοχή, ίσως η επιλογή τους να περνούσε απαρατήρητη. Όμως στον φινλανδικό Βορρά, όπου ο χειμώνας είναι αμείλικτος, η καθημερινότητά τους μοιάζει σχεδόν ακραία. Κι όμως, όπως λένε οι ίδιοι, πρόκειται για έναν τρόπο ζωής απλό, λειτουργικό και κυρίως ήρεμο.

Το μυστικό της επιβίωσής τους απέναντι στο πολικό ψύχος είναι τόσο παλιό όσο και ο άνθρωπος: η φωτιά. Περιτριγυρισμένοι από δάση, έχουν άφθονα καυσόξυλα για τις σόμπες και τα τζάκια τους, κρατώντας το εσωτερικό του σπιτιού –μόλις 40 τετραγωνικών μέτρων– σε σταθερή θερμοκρασία γύρω στους 20 βαθμούς.

Ο 56χρονος Τέρο δηλώνει στην Iltalehti πως όσο υπάρχουν ξύλα, το κρύο δεν αποτελεί πραγματικό πρόβλημα. Παραδέχεται, ωστόσο, ότι ο παγετός έχει αλλάξει τις συνήθειές τους: οι μετακινήσεις προς τα καταστήματα είναι πλέον σπάνιες και απαιτούν προσεκτικό σχεδιασμό.

Το μεγαλύτερο πρακτικό εμπόδιο είναι το αυτοκίνητο. Το ζευγάρι χρησιμοποιεί μια μικρή φορητή γεννήτρια για να ζεσταίνει τον κινητήρα, διαδικασία που πρέπει να ξεκινά τουλάχιστον τρεις ώρες πριν από κάθε διαδρομή. Αυτό σημαίνει ότι οι αυθόρμητες μετακινήσεις, ειδικά σε περιπτώσεις ανάγκης, είναι σχεδόν αδύνατες.

Παρά την πλήρη απουσία σύνδεσης με δίκτυα κοινής ωφέλειας, οι Αϊκιονιέμι έχουν καταφέρει να εξασφαλίσουν ενεργειακή αυτονομία. Ηλεκτρικό ρεύμα παράγουν μέσω ηλιακών συλλεκτών στα μπαλκόνια τους, ενώ στις περιόδους παρατεταμένου σκοταδιού φορτίζουν τις μπαταρίες με γεννήτρια. Όπως λέει η Τία, μέχρι σήμερα δεν έχουν βιώσει διακοπές ή σοβαρά προβλήματα: φωτισμός, τηλεόραση και ίντερνετ λειτουργούν κανονικά.

Ο Τέρο σκέφτεται ήδη το επόμενο βήμα: την εγκατάσταση μιας μικρής ανεμογεννήτριας. «Δεν μας λείπει το ρεύμα, αλλά θα έκανε τη ζωή μας ακόμη πιο εύκολη», εξηγεί.

Όσο για το νερό, η λύση βρίσκεται στη φύση. Σε απόσταση περίπου 200 μέτρων από το σπίτι υπάρχει πηγή πόσιμου νερού. Τον χειμώνα, το μεταφέρουν με snowmobile, γεμίζοντας δύο βαρέλια των 50 λίτρων. Οι ανάγκες για μπάνιο και πλύσιμο καλύπτονται συνήθως κατά τη διάρκεια απογευμάτων στη σάουνα, όπου πλένουν ακόμη και τα ρούχα τους.

Μακριά από γείτονες –το κοντινότερο σπίτι απέχει 20 χιλιόμετρα και το πλησιέστερο σούπερ μάρκετ 40– ο Τέρο και η Τία έχουν χτίσει μια καθημερινότητα απόλυτης αυτάρκειας. Σε έναν κόσμο που εξαρτάται όλο και περισσότερο από την ενέργεια και την κατανάλωση, το δικό τους παράδειγμα αποδεικνύει πως, ακόμη και στις πιο ακραίες συνθήκες, υπάρχει κι άλλος δρόμος. Έστω κι αν για πολλούς μοιάζει αδιανόητος.