Μαίρη Βιδάλη για την απώλεια του γιου της: «Νιώθω σα να μην πέρασε μια μέρα, με βοηθάει η πίστη»

Στην τρομερή απώλεια του γιου της ο οποίος έφυγε από την ζωή ένα χρόνο πριν αναφέρθηκε η Μαίρη Βιδάλη.

«Σα να ήταν χθες»

Η γνωστή ηθοποιός η οποία επανήλθε στο προσκήνιο με την εμφάνισή της ως Μαντώ Μαυρογένους στην ταινία του Γιάννη Σμαραγδή «Καποδίστριας» ανέφερε χαρακτηριστικά στην εκπομπή «Buongiorno» πως νιώθει σαν ο θάνατος του παιδιού της να έγινε χθες.

«Για εσάς έχει περάσει ένας χρόνος. Για εμένα και για την κόρη μου δεν έχει περάσει ούτε μία μέρα. Και κάποια φίλη που έχει χάσει το παιδί της εδώ και πάρα πολλά χρόνια, μου είπε “μετά τα 20 χρόνια θα είναι πιο εύκολο”. Δεν υπάρχει χρόνος για εμάς. Και εύχομαι κανένας να μην το ζήσει αυτό», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Μαίρη Βιδάλη: «Με βοήθησε η πίστη»

Η ηθοποιός τόνισε πως η πίστη στον Θεό την έχει βοηθήσει πολύ όπω και η εξοικείωση της με τους αποχωρισμούς.

«Είμαι καλά και είμαι καλά γιατί πιστεύω. Η πίστη βοηθάει πάρα πολύ. Απορώ πώς κάποιοι μπορούν να ξεπεράσουν ένα τέτοιο γεγονός, όπως αυτό που πέρασα εγώ στη ζωή μου, αν δεν έχουν πίστη. Δεν ξέρω. Δεν θα μπορούσα να το αντέξω. Πίστευα πάντα, αλλά τώρα ακόμα περισσότερο, πολύ περισσότερο και με βοηθάει πάρα πολύ.

Με βοηθάει και ένα άλλο στοιχείο. Από πάρα πολύ μικρή -και τώρα- έχω εξοικειωθεί με την έννοια του αποχωρισμού, εννοώ του ζωντανού αποχωρισμού από αγαπημένους ανθρώπους. Λένε ότι ο ζωντανός αποχωρισμός δεν έχει παρηγοριά. Έχει. Ότι ξέρεις οι άνθρωποι μπορεί να είναι μακριά σου από επιλογή τους ή από καταστάσεις, αλλά είναι καλά. Είναι σημαντικό αυτό. Γιατί όταν αγαπάς αυτό σε νοιάζει, να είναι καλά ο άλλος που αγαπάς. Άρα σκέφτομαι ότι είναι καλά».

«Μου στάθηκε ο κλάδος»

Παράλληλα είπε πως της συμπαραστάθηκαν και οι συνάδελφοί της.

«Δεν έχω κάποιον πνευματικό. Είμαι μόνη μου, ζω εντελώς μόνη μου 2,5 χρόνια, αλλά δεν είμαι ποτέ μόνη μου αφού έχω τα παιδιά μου, την κόρη μου εννοώ, και του φίλους μου, τους συνεργάτες μου. Μου στάθηκε πάρα πολύ ο κλάδος. Δεν το περίμενα τόσο πολύ, γιατί ακόμα και άνθρωποι που δεν τους γνώριζα και δεν είχα φιλία μαζί τους, μου στάθηκαν πάρα πολύ. Νιώθω ευγνωμοσύνη και θα νιώθω πάντα για αυτή την περίοδο της ζωής μου».