Γιατί πρέπει στ’ αλήθεια να ανησυχούμε για τη Gen Z;

Η Γενιά Ζ είναι υπερβολικά ευαίσθητη. Είναι “woke”. Δεν μπορεί να μιλήσει σε αγνώστους, να παραγγείλει ποτό, να κάνει small talk. Δεν βγαίνει, δεν φλερτάρει, δεν αντέχει τις δύσκολες κουβέντες. Και κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά, οι μεγαλύτεροι σηκώνουν τους ώμους τους και λένε: «Τι πάει λάθος με τα παιδιά σήμερα;»

Τι γίνεται όμως αν υπάρχει λίγη αλήθεια σε όλα αυτά;

Νέα έρευνα από το Survey Center on American Life δείχνει ότι οι νέοι σήμερα βλέπουν την ηθική περισσότερο μέσα από ένα ατομικό φίλτρο. Όχι ως κοινωνικό συμβόλαιο. Όχι ως κάτι που χτίζεται μέσα σε κοινότητες. Αλλά ως προσωπικό project. Τι με ωφελεί. Τι με προστατεύει. Τι με κάνει να νιώθω καλύτερα.

Ο Daniel Cox, διευθυντής του κέντρου, εξηγεί ότι αυτή η ατομικότητα διαπερνά τα πάντα: την εκπαίδευση, την οικογένεια, τη θρησκεία, τις σχέσεις. Οι θεσμοί δεν υπάρχουν πια για να μας διαμορφώσουν. Υπάρχουν μόνο αν εξυπηρετούν τις ανάγκες μας. Αν δεν το κάνουν, τους εγκαταλείπουμε.

Οι θεσμοί δεν υπάρχουν πια για να μας διαμορφώσουν. Υπάρχουν μόνο αν εξυπηρετούν τις ανάγκες μας. Αν δεν το κάνουν, τους εγκαταλείπουμε.

Αυτό φαίνεται σε τάσεις όπως το “no contact”. "Κόβουν φίλους, συγγενείς, συντρόφους, αν θεωρούν ότι είναι “τοξικοί”. Όχι γιατί δεν αξίζει να παλέψουμε. Αλλά γιατί μάθαμε ότι η αυτοπροστασία είναι υπέρτατη αξία".

Ίσως δεν είναι η Gen Z πιο ναρκισσιστική από τους άλλους. Μεγάλωσε όμως σε σπίτια όπου οι γονείς επένδυσαν περισσότερο σε κάθε παιδί. Μικρότερες οικογένειες. Περισσότερη προσοχή. Περισσότερη επιβεβαίωση. Πολλοί νέοι σήμερα πιστεύουν ότι είναι “ξεχωριστοί”, πάνω από τον μέσο όρο. Όχι τυχαία.

Αυτό αλλάζει και την ηθική. "Δημιουργεί μια εμμονή με τη βελτίωση του εαυτού. Fitness. Self-care. Mental health. “Δούλεψε τον εαυτό σου”. Σπάνια όμως ακούμε: “Χτίσε σχέσεις”. “Βοήθησε άλλους”. “Γίνε κομμάτι μιας κοινότητας”."

Η σeξουαλική ηθική δείχνει κάτι ενδιαφέρον. Οι millennials άνοιξαν τον δρόμο της αποδοχής. Η Gen Z όμως φαίνεται να ψάχνει ξανά όρια. Όχι απαραίτητα από συντηρητισμό. Αλλά επειδή η απόλυτη ελευθερία χωρίς κανόνες αφήνει κενό. Έτσι, πολλοί νέοι “διαπραγματεύονται” το σωστό και το λάθος online. Σε φόρουμ. Σε Reddit threads τύπου “Am I the Asshole?”. Crowdsourcing της ηθικής.

Ακόμα και το αλκοόλ αποκτά ηθική διάσταση. Ένα μεγάλο ποσοστό νέων ανδρών θεωρεί το ποτό “λάθος”. Όχι μόνο ανθυγιεινό. Αλλά προβληματικό. Το ποτό δεν είναι πια κοινωνικό τελετουργικό. Είναι απλώς μια επιλογή που δεν φαίνεται να προσφέρει κάτι.

Το ίδιο συμβαίνει και με τη θρησκεία. Η προσευχή, ο διαλογισμός, η πνευματικότητα υπάρχουν. Αλλά κυρίως ως ατομικά εργαλεία ευεξίας. Όχι ως συλλογική εμπειρία. Οι νέοι προσεύχονται λιγότερο για άλλους. Περισσότερο για τον εαυτό τους.

Όλα αυτά εξηγούν και την πολιτική στάση της Gen Z. Δυσπιστία. Απόσταση από κόμματα. Αυτοπροσδιορισμός ως “ανεξάρτητοι”. "Ο ατομικισμός και η έλλειψη εμπιστοσύνης στους θεσμούς τροφοδοτούν έναν κόσμο όπου τίποτα δεν κρατά σταθερά".

"Η Gen Z είναι μια γενιά που μεγάλωσε μαθαίνοντας ότι είναι το επίκεντρο. Και τώρα προσπαθεί να καταλάβει πώς ζεις σε έναν κόσμο που δεν περιστρέφεται γύρω σου." κλείνει.