Τρίκαλα ‑ Αδελφή θύματος: «Εμείς θέλουμε να δικαιωθεί η μνήμη της αδερφής μου»

Σύμφωνα με διασωθέντα εργαζόμενο, η έκρηξη έγινε ξαφνικά, με τα πάνελ της οροφής να καταρρέουν και το δάπεδο να υποχωρεί. Παρά τον κίνδυνο, κατάφερε να απεγκλωβίσει τρεις συναδέλφους του, ωστόσο πέντε γυναίκες παρέμειναν παγιδευμένες στο ισόγειο. Το κτίριο τυλίχθηκε στις φλόγες, με τις θερμοκρασίες να ξεπερνούν τους 1.000 βαθμούς Κελσίου.

Η αδελφή της Έλενας Κατσαρού που έχασε τη ζωή της από τη φωτιά στην μπισκοτοβιομηχανία ανέφερε ότι πολύ συχνά υπήρχαν αναφορές πως μυρίζει έντονα υγραέριο, αλλά δεν το είχαν φτιάξει.

Συγκεκριμένα ανέφερε: «Η αδερφή μου πήγε στο εργοστάσιο να δουλέψει, αλλά την έκαψαν. Γιατί έλεγαν ΄λες οι κοπέλες εκεί που δούλευαν συν η μητέρα μου που ήταν προϊσταμένη πρωινής βάρδιας ότι μυρίζει υγραέριο. Μύριζαν οι τουαλέτες, μύριζαν τα σιφώνια στις τουαλέτες που πήγαιναν οι γυναίκες σε σημείο που δεν μπορούσαν να πάνε τουαλέτα και έκλειναν τις μύτες τους. Μύριζε από υγραέριο η τουαλέτα. Το έλεγαν στον υπεύθυνο, το ήξερε και το αφεντικό και έλεγε στους εργαζομένους να το διορθώσουν, να το φτιάξουν.

Στο Νοσοκομείο Τρικάλων πήγαιναν αρκετά περιστατικά εργατικά ατυχήματα. Σπασμένα, κομμένα δάχτυλα, χτυπημένα χέρια και δεν τα δήλωναν εργατικά ατυχήματα γιατί δεν ήθελαν να δηλωθούν. Η Αγάπη Μπουνόβα που έχασε τη ζωή της μαζί με την αδερφή μου, της είχε κλείσει το χέρι η μηχανή και είχε ένα μεγάλο σημάδι, σαν τατουάζ. Και μου έλεγε η γυναίκα ''κοίτα πως έχω κάνει το χέρι μου''. Η αδερφή μου πήγαινε στη βάρδιά της. Της έλεγε η μητέρα μου ότι μυρίζει, αλλά την ειρωνεύονταν. Η μητέρα μου δούλευε 30 χρόνια εκεί. Όλη της τη ζωή εκεί, αλλά δεν ήθελε να πεθάνει η κόρη της εκεί και να αφήσει ορφανό ένα παιδί. Εμείς θέλουμε να δικαιωθεί η μνήμη της αδερφής μου. Ελεγαν όλες ότι μύριζε, αλλά δεν θα πάνε να καταθέσουν γιατί φοβούνται. Ο ανιψιός μου μου λέει ''η μαμά μου έφυγε''. Τι θα κάνει ένα παιδί χωρίς τη μαμά του; Ξέρει το παιδί και μου λέει εγώ θέλω να θυμάμαι τη μαμά μου όπως ήταν και η μαμά του κάηκε. Δούλευε βράδυ για να είναι όλες τις υπόλοιπες ώρες με το παιδί, να το πηγαίνει σε δραστηριότητες, να έχει χρόνο με τον γιο της.»