Γιατί οι ροκάδες αντιπαθούν τον Yungblud και γιατί έχουν άδικο;

Στο παρελθόν, το να «ξεπουλιέσαι» σήμαινε ότι ένας ροκ σταρ μαλάκωνε τον ήχο του για να παίξει στο ραδιόφωνο και να γεμίσει στάδια. Ο Yungblud, όμως, έκανε το ακριβώς αντίθετο.

Ξεκίνησε από την pop και, αντί να βολευτεί εκεί, αποφάσισε να βουτήξει με τα δύο πόδια στον κόσμο της rock, αποδεικνύοντας ότι για εκείνον δεν είναι ένα μοδάτο trend, αλλά μια εσωτερική ανάγκη.

Παρόλα αυτά, η ελιτίστικη αστυνομία της rock τον κατακρίνει αλύπητα. Τον αποκαλούν «ποζέρι», «κατασκεύασμα της βιομηχανίας» ή απλώς «όχι αρκετά ροκ». Ανάμεσά τους και ο Justin Hawkins των Darkness, που δεν χάνει ευκαιρία να του ρίξει βέλη. Όμως, ας βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους: όσοι λένε ότι ο Yungblud δεν είναι ροκ σταρ, είναι εντελώς εκτός πραγματικότητας.

Όταν ο Ozzy βλέπει στον Yungblud τον εαυτό του

Ενώ ο κάθε Redditor αμφισβητεί την αυθεντικότητα του Yungblud, ο θρυλικός Ozzy Osbourne έχει τελείως διαφορετική άποψη. Και μάλλον ο «Πρίγκιπας του Σκότους» ξέρει κάτι παραπάνω. Όταν ο Yungblud δέχτηκε επίθεση επειδή έφτυσε μπύρα στο κοινό (κάτι που στα 80s θα ήταν απλώς ένα τυπικό Σαββατόβραδο), ο Ozzy του έδωσε την απόλυτη συμβουλή: «Είδα πολλά από τον εαυτό μου σε σένα. Μη ζητήσεις ποτέ συγγνώμη. Θα σε καταλάβουν αργότερα. Ο χρόνος πάντα λέει την αλήθεια».

Η επιβεβαίωση ήρθε στην τελευταία συναυλία του Ozzy, όπου ο Yungblud καθήλωσε τον πλανήτη με μια ανατριχιαστική ερμηνεία του "Changes". Ακόμα και ο Brian May των Queen του έστειλε μήνυμα λέγοντας: «Η σιωπή όσων σε αμφισβητούσαν ήταν εκκωφαντική».

Οι θρύλοι ξέρουν, οι "gatekeepers" απλώς φωνάζουν

Αν ο Hawkins δεν είναι φαν, οι υπόλοιποι ογκόλιθοι της μουσικής τον αποδέχονται με ανοιχτές αγκάλες. Μέσα στο 2025, ο Yungblud ηχογράφησε EP με τους Aerosmith, εμφανίστηκε με τον Eddie Vedder των Pearl Jam και συνεργάστηκε με τους Smashing Pumpkins – ένα συγκρότημα που σχεδόν ποτέ δεν δέχεται να εμφανιστεί σε κομμάτια άλλων.

Η αλήθεια είναι σκληρή για τους νοσταλγούς: Η rock βιομηχανία σήμερα πνέει τα λοίσθια και χρειάζεται ενότητα, όχι διχασμό. Ο Yungblud δεν χρειάστηκε ποτέ τη rock για να πετύχει, αλλά η rock τον χρειάζεται – τώρα περισσότερο από ποτέ.

Το rock τρέχει στο αίμα του

«Μεγάλωσα στο μαγαζί με κιθάρες του πατέρα μου», δήλωσε στο Rolling Stone. «Εκεί άκουσα αυτή τη μουσική για πρώτη φορά. Νιώθω πάλι σαν τετράχρονο παιδί πάνω στον πάγκο, ανάμεσα σε μυρωδιές από κόλλα ενισχυτών, καλώδια και παλαιωμένο ξύλο. Λατρεύω τη rock. Είναι το αίμα μου».

Ο Yungblud ήρθε για να μείνει. Και όσο οι επικριτές του αναλώνονται σε gatekeeping, εκείνος συνεχίζει να κρατά ζωντανή τη «μουσική των θεών» για τη νέα γενιά.