Πόλεμος στη Μέση Ανατολή: Πού «έπεσε» έξω ο Τραμπ και γιατί χρειάζεται την Αθήνα

Η Ουάσιγκτον φαίνεται πως εισήλθε στη δίνη της Μέσης Ανατολής χωρίς πυξίδα. Οι επιθέσεις του Σαββάτου δεν ήταν το αποτέλεσμα ενός μελετημένου στρατηγικού σχεδίου, αλλά η αφετηρία μιας πρωτοφανούς οργανωτικής κρίσης.

Σύμφωνα με αποκαλυπτικό δημοσίευμα του Politico υπό τον τίτλο «Inside the Trump administration’s scramble to support its own war», η κυβέρνηση Τραμπ δίνει πλέον μια απέλπιδα μάχη για να στηρίξει τις ίδιες της τις πολεμικές επιλογές, με το Πεντάγωνο να τρέχει πίσω από τις εξελίξεις που το ίδιο πυροδότησε.

Τα σημάδια της απροετοιμασίας είναι πλέον ορατά σε κάθε επίπεδο. Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ επιχειρεί εσπευσμένα να απεγκλωβίσει Αμερικανούς πολίτες που βρέθηκαν παγιδευμένοι στη ζώνη του πυρός, ενώ το Πεντάγωνο προσπαθεί να καλύψει το κενό στις στρατιωτικές πληροφορίες.

Όπως σχολιάζει το Politico, αυτή η «επιστράτευση» της τελευταίας στιγμής αποδεικνύει ότι ο Ντόναλντ Τραμπ υποτίμησε πλήρως το μέγεθος του πολέμου που αντιμετωπίζει. Η καθυστέρηση στην έκδοση προειδοποιήσεων προς τους πολίτες έχει προκαλέσει κύμα οργής, με το Υπουργείο Εξωτερικών να στέλνει εκτάκτως ενισχύσεις στην Αθήνα, η οποία μετατρέπεται σε κεντρικό κόμβο διαχείρισης της κρίσης και υποδοχής προσφύγων.

CENTCOM: Αίτημα για ενισχύσεις 100 ημερών και ομολογία εμπλοκής

Την ώρα που η ρητορική του Λευκού Οίκου μιλούσε για μια «αστραπιαία επιχείρηση», η πραγματικότητα στο πεδίο είναι διαφορετική. Η Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ (CENTCOM) ζήτησε επίσημα από το Πεντάγωνο την αποστολή επιπλέον αξιωματικών πληροφοριών στη βάση της Τάμπα στη Φλόριντα.

Στόχος; Η υποστήριξη των επιχειρήσεων κατά του Ιράν για τουλάχιστον 100 ημέρες – με ορίζοντα που φτάνει πλέον μέχρι τον Σεπτέμβριο. Πρόκειται για την πρώτη επίσημη ομολογία ότι το αρχικό χρονοδιάγραμμα των τεσσάρων εβδομάδων που είχε θέσει ο Τραμπ έχει καταρρεύσει, με το Πεντάγωνο να δεσμεύει ήδη κονδύλια για μια μακροχρόνια και απρόβλεπτη σύγκρουση.

Το στρατηγικό «φιάσκο» της ομάδας Τραμπ

Η εικόνα που μεταφέρουν έμπειροι διπλωμάτες είναι αυτή ενός «αυτοσχέδιου πολέμου». Η βιασύνη για την ενίσχυση προσωπικού σε τομείς που συνήθως θωρακίζονται μήνες πριν από κάθε επιχείρηση, εκθέτει ανεπανόρθωτα το επιτελείο του Τραμπ.

«Αυτό που είδαμε ήταν μια επιχείρηση στο γόνατο», δηλώνει χαρακτηριστικά ο Τζέραλντ Φάιερσταϊν, πρώην ανώτερος διπλωμάτης με βαθιά γνώση της περιοχής. «Η αίσθηση που αποκομίζει κανείς είναι πως ξύπνησαν το Σάββατο το πρωί και απλώς αποφάσισαν να ξεκινήσουν έναν πόλεμο, χωρίς να πιστεύουν ότι θα υπάρξουν πραγματικές συνέπειες».

Παρόλο που η κοινή επιχείρηση ΗΠΑ και Ισραήλ πέτυχε καίρια πλήγματα στις ιρανικές υποδομές και εξόντωσε την ηγεσία της χώρας, η Ουάσιγκτον αδυνατεί να διατυπώσει έναν σαφή τελικό στόχο (endgame). Ο Τραμπ και οι σύμβουλοί του μοιάζουν εγκλωβισμένοι στην ίδια τους την επιθετικότητα, δυσκολευόμενοι να εξηγήσουν στη διεθνή κοινότητα γιατί η κλιμάκωση έπρεπε να συμβεί τη δεδομένη χρονική στιγμή.

Η ιρανική απάντηση και οι αμερικανικές απώλειες

Η αντίδραση της Τεχεράνης ήταν άμεση και αιματηρή. Η βροχή πυραύλων και τα σμήνη από drones που έπληξαν αμερικανικούς στόχους στη Μέση Ανατολή, αποκάλυψαν σοβαρές τρύπες στην αμυντική θωράκιση των ΗΠΑ.

Ο θάνατος τουλάχιστον έξι Αμερικανών στρατιωτών στο λιμάνι του Κουβέιτ εγείρει κρίσιμα ερωτήματα για το επίπεδο προστασίας των εγκαταστάσεων. Με τις διπλωματικές αποστολές να δέχονται επιθέσεις και τα αποθέματα πυρομαχικών να μειώνονται ανησυχητικά, οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους βρίσκονται αντιμέτωποι με έναν εφιάλτη που κανείς στο Λευκό Οίκο δεν είχε προβλέψει όταν πατούσε το κουμπί της έναρξης.