Λιμανάκια Βουλιαγμένης: Βρέθηκαν βατραχοπέδιλο και φιάλη οξυγόνου στο «Πηγάδι του Θανάτου»

Εξελίξεις υπήρξαν το μεσημέρι της Τρίτης (24/3) στα Λιμανάκια Βουλιαγμένης, όπου για δεύτερη ημέρα, βρίσκονται σε εξέλιξη οι έρευνες ανεύρεσης του 34χρονου δύτη.

Όπως μεταδίδει η ΕΡΤ, στο δεύτερο λιμανάκι της Βουλιαγμένης, σε βάθος περίπου 30 μέτρων, βρέθηκαν κάποια αντικείμενα, και πιο συγκεκριμένα μία φιάλη οξυγόνου, μία μηχανή τύπου σκούτερ και ένα βατραχοπέδιλο.

Οι αρχές εξετάζουν για το εάν πρόκειται για αντικείμενα του 34χρονου δύτη που αγνοείται, ή ανήκουν στον σύνοδό του ο οποίος προσπάθησε να βγει στην ακτή. Οι έρευνες βρίσκονται σε εξέλιξη και αναμένεται να συνεχιστούν αύριο, Τετάρτη, λόγω συνθηκών.

Λιμανάκια Βουλιαγμένης: Τι είναι το «Πηγάδι του Θανάτου»

Ο 34χρονος που είναι έμπειρος δύτης, πήγε για κατάδυση με φίλο του στο σημείο. Ο φίλος του ήταν αυτός που έχασε τα ίχνη του 34χρονου και ενημέρωσε τις Αρχές.

Την Κυριακή, δύτες της Μονάδας Υποβρυχίων Αποστολών, καθώς και εξειδικευμένοι σπηλαιολόγοι πραγματοποίησαν έρευνες, δίχως όμως να εντοπίσουν τον αγνοούμενο.

Σύμφωνα με πληροφορίες που μετέδωσε το Mega, ο δύτης εγκλωβίστηκε σε ένα ιδιαίτερα επικίνδυνο υποθαλάσσιο σημείο, το «Πηγάδι του Διαβόλου» με σπηλαιώδεις σχηματισμούς και ισχυρά υπόγεια ρεύματα, παρά το γεγονός ότι απέχει λίγα μόλις μέτρα από την ακτή.

Πρόκειται για μια κάθετη υποθαλάσσια τρύπα, που μοιάζει με πηγάδι και βρίσκεται στο δεύτερο λιμανάκι, σε σχετικά μικρή απόσταση από την ακτή. Η είσοδός του εντοπίζεται περίπου στα 10 με 12 μέτρα βάθος και κατεβαίνει σχεδόν κάθετα μέχρι τα 30 μέτρα, δημιουργώντας την αίσθηση ενός σκοτεινού, με βάθος, ανοίγματος μέσα στη θάλασσα.

Στην πραγματικότητα, το «Πηγάδι» δεν είναι απλώς μια τρύπα, αλλά μέρος ενός ευρύτερου υποθαλάσσιου σχηματισμού που οδηγεί σε μικρό σπηλαιώδες σύστημα. Τα τοιχώματά του είναι βραχώδη και φιλοξενούν θαλάσσια ζωή, ενώ το φως που εισχωρεί από την επιφάνεια, δημιουργεί εντυπωσιακές αντιθέσεις, κάνοντάς το ιδιαίτερα ελκυστικό για καταδύσεις. Για τον λόγο αυτό αποτελεί δημοφιλή προορισμό για έμπειρους δύτες, οι οποίοι το εξερευνούν με τον κατάλληλο εξοπλισμό και προσοχή.

Η ονομασία «Πηγάδι του Διαβόλου» δεν σχετίζεται με κάποιον συγκεκριμένο μύθο, αλλά προέρχεται κυρίως από την απόκοσμη όψη του. Το βάθος, το σκοτάδι και η αίσθηση του «άγνωστου» που προκαλεί, έχουν οδηγήσει στο να δοθεί αυτό το όνομα. Πρόκειται για ένα φυσικό γεωλογικό φαινόμενο που έχει δημιουργηθεί με την πάροδο του χρόνου.

Αξίζει να σημειωθεί ότι δεν είναι ασφαλές για απλούς λουόμενους ή αρχάριους δύτες, καθώς το βάθος και η μορφολογία του μπορεί να κρύβουν κινδύνους.

Δεν είναι τυχαίο ότι το «Πηγάδι του Διαβόλου» έχει συνδεθεί με τραγικά περιστατικά. Χαρακτηριστική είναι η υπόθεση του 1978, όταν τρεις Αμερικανοί- δύο στρατιωτικοί και μια νεαρή γυναίκα-επιχείρησαν να εξερευνήσουν το υποθαλάσσιο τούνελ και έχασαν τη ζωή τους.

Τον Σεπτέμβριο του 1978 τρεις νεαροί Αμερικανοί, δύο στρατιωτικοί της τότε βάσης του Ελληνικού (ο 32χρονος λοχίας Ντόναλντ Μίσαντ και ο 21χρονος σμηνίτης Μαρκ Γκράνφορντ) και η 20χρονη αδελφή του τελευταίου, Τζόαν, επιχείρησαν να εξερευνήσουν το υποθαλάσσιο τούνελ και χάθηκαν μέσα στη σήραγγα.

Παρά τις επανειλημμένες αποστολές εντοπισμού, παρέμειναν αγνοούμενοι για δεκαετίες. Μια πρώτη μεγάλη προσπάθεια εντοπισμού τους έγινε τον Νοέμβριο του 1978 χωρίς κανένα αποτέλεσμα, ενώ το 1989 σπηλαιοδύτες ανέσυραν μόνο μία φιάλη και μερικά προσωπικά αντικείμενα.

Το θρίλερ με την εξαφάνιση των τριών Αμερικανών στο σπήλαιο, έκλεισε οριστικά το 2007. Τότε ταυτοποιήθηκαν οστά που είχαν βρεθεί ένα χρόνο νωρίτερα μα αυτά των αγνοούμενων Αμερικανών δυτών. ​

Μετά από εκείνο το περιστατικό, το Λιμενικό τοποθέτησε προστατευτικά κάγκελα στο σημείο, προκειμένου να αποτρέψει επικίνδυνες καταδύσεις, ενώ υπάρχει και προειδοποιητική επιγραφή.