Ραγίζει καρδιές η γιαγιά του 3χρονου Αγγελου: «Του είπα σ’ αγαπώ πολύ, συγγνώμη που δεν κατάλαβα»

Σπαρακτική εξομολόγηση κάνει η γιαγιά του 3χρονου Άγγελου για την τελευταία νύχτα στο ΠΑΓΝΗ: «Του είπα ότι τον αγαπάω πολύ… Του ζήτησα συγγνώμη που δεν κατάλαβα τίποτα».

Μια σπαρακτική εξομολόγηση κάνει η Άννα, γιαγιά του μικρού Άγγελου και μητέρα της 27χρονης Ελευθερίας, μετά την απόφαση του πρωτόδικου δικαστηρίου που επέβαλε ποινή ισόβιας κάθειρξης στην κόρη της και στον τότε σύντροφό της για τον θάνατο του τρίχρονου παιδιού.

Μιλώντας στο Cretalive.gr, η γιαγιά περιγράφει με λεπτομέρειες τις τελευταίες ώρες δίπλα στον Άγγελο, την οδύνη που συνεχίζει να βιώνει και την αμετακίνητη πεποίθησή της ότι η κόρη της δεν έφταιξε για τον θάνατό του.

«Του ζήτησα συγγνώμη που δεν κατάλαβα τίποτα»

Η Άννα περιγράφει τη στιγμή του τελευταίου αποχαιρετισμού με σπαστή φωνή. Η δωρεά οργάνων έγινε βράδυ, και εκείνη την τελευταία μέρα είχε επισκεφτεί τον Άγγελο στη ΜΕΘ Παίδων του ΠΑΓΝΗ πρωί, μεσημέρι, απόγευμα και βράδυ. «Του είπα ότι τον αγαπάω πολύ… Του ζήτησα συγγνώμη που δεν κατάλαβα τίποτα και δεν ήμουν κοντά του», λέει.

Όταν έφτασε εκείνες τις κρίσιμες ώρες στο νοσοκομείο, δεν την άφηναν αρχικά να μπει μέσα. «Πριν μπω στη ΜΕΘ Παίδων, είπα: "Παναγιά μου να έχει γίνει κάποιο λάθος". Όταν μπήκα και το αντίκρισα, λέω: "Δεν είναι δυνατόν αυτό το πλασματάκι να είναι σε αυτήν την κατάσταση". Έπιασα τα χεράκια του και ήταν ζεστά. Δεν πίστευα ότι δεν θα ξανακούσω τη φωνή του, ότι δεν θα ξαναπούμε το τραγούδι μας», εξηγεί.

Κάθε Κυριακή στον τάφο του

Κάθε Κυριακή — τη μοναδική ημέρα που δεν εργάζεται — η Άννα επισκέπτεται τον Άγγελο στο κοιμητήριο της Καλλιθέας. «Πηγαίνω, τον φροντίζω και του μιλάω. Είμαι σίγουρη ότι μας ακούει», λέει. Στον τάφο υπάρχει ένα μεγάλο τρενάκι και πολλά λούτρινα Μίκυ Μάους — τα αγαπημένα παιχνίδια του μικρού. Τα πρώτα αρκουδάκια και παιχνίδια που άφηνε ο κόσμος ήταν τόσα πολλά που δεν χωρούσαν· η Άννα τα μάζεψε σε τεράστια κούτα και τα έστειλε στο ΠΑΓΝΗ για τα παιδιά τα Χριστούγεννα.

Η γιαγιά θυμάται τον Άγγελο ως «ένα παιδί δυνατό, χαρούμενο, ζωηρό». Από πολύ μικρή ηλικία, πριν ακόμη αρχίσει να μιλά, εκείνη του τραγουδούσε το τραγούδι του τρένου. Όταν άρχισε να σχηματίζει τις πρώτες του λέξεις, ζητούσε μόνος του: «Τάτι-τάτι». Μία από τις εικόνες που έχουν χαραχτεί στη μνήμη της είναι από τον Επιτάφιο στην Καλλιθέα, όπου ο μικρός Άγγελος είχε πεταχτεί ολόκληρος από τη χαρά του βλέποντας το τρένο να περνά.

«Ήταν πολύ καλή μανούλα» — Η πίστη της στην αθωότητα της Ελευθερίας

Η Άννα δηλώνει κατηγορηματικά ότι δεν πίστεψε ούτε μία στιγμή ότι η κόρη της κακοποίησε τον Άγγελο. «Δεν είμαι μόνο μητέρα της Ελευθερίας. Ήμουν και γιαγιά του Άγγελου. Αν πίστευα ότι είχε κάνει κακό στο παιδί, θα την καταδίκαζα». Σε αυτόν τον ενάμιση χρόνο δεν πέρασε εβδομάδα χωρίς να επισκεφθεί την κόρη της στον Κορυδαλλό. «Κάθε φορά κάνω και άλλες ερωτήσεις. Θέλω να μάθω κι εγώ, γιατί δεν είμαι μόνο μαμά της, είμαι και γιαγιά του Άγγελου».

Περιγράφει επίσης τις κλήσεις που δέχεται από την Ελευθερία κάθε Κυριακή, όταν εκείνη βρίσκεται στον τάφο. «Με ρωτάει αν πήγα στο παιδί. Κάθε φορά. Τις πρώτες φορές μου ζητούσε να μιλήσει στον Άγγελο σε ανοιχτή ακρόαση. Πονάει η ψυχή μου όταν την ακούω: "Παιδί μου, παιδάκι μου, συγγνώμη που δεν σε έσωσα, η μανούλα σε αγαπάει"».

Οι πεταλούδες, τα ρούχα και η σιωπή του παιδικού δωματίου

Λίγο πριν από το 40ήμερο μνημόσυνο του Άγγελου, η Άννα βίωσε ένα περιστατικό που κρατά στη μνήμη της: μια πεταλούδα την ακούμπησε στα χείλη ενώ άπλωνε ρούχα στο μπαλκόνι. Η ίδια εικόνα επαναλήφθηκε την ημέρα της απολογίας της Ελευθερίας στο δικαστήριο, όπου μια πεταλούδα πετούσε για ώρα μέσα στην αίθουσα, χωρίς να βγαίνει. «Δεν την ξαναείδα άλλη μέρα, μόνο την ημέρα της απολογίας», λέει.

Στο σπίτι έχουν μείνει τα ποδηλατάκια, το αλογάκι, τα αυτοκινητάκια — όσα αντέχει να βλέπει. «Στο παιδικό δωμάτιο ακόμα δεν μπορώ να μπω», εξομολογείται. Δύο μεγάλες βαλίτσες με τα ρούχα του Άγγελου παραμένουν στο πατάρι. Όταν έφτασαν οι κούτες με τα υπάρχοντά τους και άνοιξε να βρει ρούχα της Ελευθερίας, ανακάλυψε σχεδόν μόνο ρούχα του παιδιού. Η εξήγηση που έλαβε από την κόρη της την «διέλυσε»: «Μαμά, εσύ πάντα πώς έκανες; Δεν κοίταζες πρώτα εμάς και μετά εσένα; Κι εγώ έτσι έκανα. Έπαιρνα ό,τι χρειαζόταν ο Άγγελος».

«Δεν μπορώ να πω ότι θα λυγίσω»

Η Άννα περιγράφει και την πίεση που δέχτηκε η οικογένειά της μετά την υπόθεση. «Μας έλεγαν οικογενειακώς "τέρατα" στην τηλεόραση, στο διαδίκτυο, παντού. Μας έστελναν υβριστικά και απειλητικά μηνύματα». Ωστόσο, επιλέγει να μείνει συγκεντρωμένη. «Δεν μπορώ να πω ότι θα λυγίσω ψυχολογικά. Δεν μου επιτρέπεται».

Στην ερώτηση αν νιώθει τύψεις, απαντά χωρίς δισταγμό: «Δεν είχα καταλάβει τίποτα. Ποτέ δεν πίστευα ότι ο Άγγελος θα μπορούσε να κινδυνεύσει. Αν το υποψιαζόμουν, θα είχα πάει να τους πάρω αμέσως». Και καταλήγει με μια τελευταία υπεράσπιση της κόρης της: «Η Ελευθερία δεν είναι τέρας. Είναι ένα παιδί. Ήταν μια πολύ καλή μανούλα, παρά την ανωριμότητά της».