Ο αδερφός της Βάγιας Νέστορα συγκλόνισε στον επικήδειο που εκφώνησε: «Ανθρωποι σκοτεινοί μάς έριξαν σε ποτάμι πόνου και οδύνης»

Συγκλονιστικός ήταν ο αδερφός της Βάγιας Νέστορα στον επικήδειο που εκφώνησε στην εξόδιο ακολουθία στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου στην Κοζάνη, όπου παραβρέθηκε και ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης.

Στον ναό βρέθηκαν για το τελευταίο αντίο τα αδέρφια της Βάγιας Νέστορα, Γρηγόρης, Ιωάννης και Βασιλική, ο σύζυγος της εκλιπούσης, Παναγιώτης, θύμα και ο ίδιος της εμπρηστικής επίθεσης που σημειώθηκε την Τετάρτη 1 Ιουλίου, στο σπίτι όπου έμενε η οικογένεια στη Θεσσαλονίκη. Η κόρη του, πολιτεύτρια της ΝΔ, Αφροδίτη Νέστορα, έφτασε επίσης στην εκκλησία, αφού προηγουμένως είχε πάρει εξιτήριο, με δική της ευθύνη, από το νοσοκομείο Παπανικολάου της Θεσσαλονίκης, όπου νοσηλευόταν κι όπου αναμένεται να επιστρέψει προκειμένου να συνεχίσει τη θεραπεία της λόγω των εγκαυμάτων που φέρει από την εμπρηστική επίθεση.

«Άνθρωποι σκοτεινοί μάς έριξαν σε ποτάμι πόνου και οδύνης. Βέβηλα και άνομα χέρια έκοψαν το νήμα της ζωής σου, αδερφή μου. Για μας δεν έφυγες. Θα ζεις για πάντα. Θα κουβαλάμε μέσα μας το γέλιο και το κλάμα σου, την αγωνία, το γέλιο σου. Έφυγες νωρίς, βιάστηκες να φύγεις. Ο Χάρος είναι άτιμος, δεν κάνει ακυρώσεις. Πετάς στην αγκαλιά του Θεού και εκεί θα συναντήσεις το αστεράκι μας, τη Νικολέτα μας. Μπορεί να σου κάνει και ένα από τα γλυκά που σου άρεσαν», είπε, μεταξύ άλλων, στον επικήδειό του ο αδερφός της Βάγιας Νέστορα, Γρηγόρης.

Ολόκληρος ο συγκλονιστικός επικήδειος:

Χάθηκε η σύζυγος, χάθηκε η μάνα, χάθηκε η αδερφή, χάθηκε η γιαγιά. Η αγαπημένη μας Βαγίτσα υπέφερε και χάθηκε από βέβηλα και άνανδρα χέρια και δεν ήταν αυτή η μοίρα που της άξιζε.

Υπήρξαν άνθρωποι σκοτεινοί που μας έριξαν σε βαθύ πηγάδι πόνου και οδύνης και πλατιά λίμνη οργής και πολλά αναπάντητα ερωτήματα, γιατί, γιατί, γιατί;

Ο πόνος, όμως, ξεδιπλώνει τη μνήμη. Ήμασταν μικρά παιδιά όταν ανεβήκαμε στην Κοζάνη για να φοιτήσουμε στα γυμνάσια και τα λύκεια. Η μεγάλη μας αδερφή που ήταν προστάτης και άγγελός μας μας μάζεψε σε ένα διαμέρισμα. Μας φρόντιζε, μας μαγείρευε, μας περιποιόταν στο ντύσιμο, μας έδινε χαρτζιλίκι. Ακόμα θαυμάζω τη γενναιοδωρία και την ανοιχτοσύνη της. Θαυμάζω ακόμα την αισθητική της στον τρόπο με τον οποίο συμπεριφερόταν, στο ντύσιμό της και ακόμα έχω την απορία πού σπούδασε αυτή την αισθητική.

Εργάστηκε για πολλά χρόνια στην εισαγγελία Κοζάνης. Οι εκατοντάδες δικηγόροι και οι χιλιάδες πολίτες που εξυπηρετήθηκαν στο γραφείο της συμφωνούν ότι ήταν μια γυναίκα κόσμημα με καλοσύνη, ανοιχτή καρδιά, επικοινωνιακή, χωρίς γραφειοκρατικές αλαζονείες.

Με τον αγαπημένο της σύντροφο και σύζυγο, Παναγιώτη, δημιούργησαν μια ωραία οικογένεια με δύο καταπληκτικά παιδιά, την Αφροδίτη και τη Νικολέτα. Μαζί με τους γονείς τους τις καμαρώνουμε για το ήθος, την αξιοπρέπεια και τις σπουδές τους. Δυστυχώς η μοίρα χτύπησε την οικογένεια. Το αστεράκι μας, η Νικολέτα, χάθηκε στα 37 της και η οικογένεια έπεσε σε βάραθρο. Αλλά και οι στενοί συγγενείς είχαν την αίσθηση ότι ο Παναγιώτης και η Βαγίτσα πέρασαν αυτό το βάσανο με αξιοπρέπεια και καρτερία και η Αφροδίτη τράβηξε πολλά με την περιπέτεια της Νικολέτας. Αφού σήκωσε κεφάλι, έφτιαξε ένα σωματείο για δότες μυελού των οστών που εξυπηρέτησε πολλούς ανθρώπους στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Αδερφή μας, το γνωρίζουμε ότι δολοφονήθηκες. Το γνωρίζει πολύ καλά και ο πρωθυπουργός που μας συμπαρίσταται, το γνωρίζει όλη η πολιτειακή και η πολιτική ηγεσία. Το γνωρίζει πολύ καλά όλη η Ελλάδα. Μια δολοφονία από θρασύδειλους και βέβηλους ανθρώπους που βύθισαν την οικογένειά μας σε μεγάλη δυσκολία. Αλλά μέσα σε αυτό τον ζόφο του θανάτου έλαμψε η αλήθεια της αθωότητάς σου. Για εμάς δεν πέθανες, αδερφή μας, για εμάς θα ζεις πάντα στις καρδιές μας, στον σύζυγό σου Παναγιώτη, στην αγαπημένη ανιψιά, Αφροδίτη, στη μάνα μας, σε εμάς τα αδέρφια σου και στον μικρό Γιώργο, τον εγγονό που λάτρευες και σε υπεραγαπούσε και κάνατε σχέδια για να πάτε στη θάλασσα σε λίγες ημέρες.

Αλλά, αδερφή μου, πρέπει να πούμε ότι έχουμε και εμείς μια πικρία, έφυγες νωρίς, βιάστηκες νωρίς. Μου έλεγε ο Παναγιώτης στο νοσοκομείο στις δύσκολες ώρες ότι του εξιστόρησες ένα όνειρο με τη Νικολέτα μας ότι την είδες στα άσπρα, γερασμένη. Μήπως γι’ αυτό βιάστηκες να φύγεις; Η Νικολέτα έφυγε στα 37 της, κακώς έβγαλες εισιτήριο. Και ο Χάρος είναι μπαμπέσης και δεν κάνει ακυρώσεις εισιτηρίων. Τώρα ταξιδεύεις στα φωτεινά του ουρανού και στην αγκαλιά του Θεού και εκεί θα συναντήσεις το αστεράκι μας, τη Νικολέτα. Σε παρακαλούμε να της δώσεις πολλά χαιρετίσματα. Ποιος ξέρει, μπορεί να σου φτιάξει ένα από τα γλυκά που έφτιαχνε. Από εδώ, από τον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου, σύσσωμοι συγγενείς και φίλοι, οι πολιτειακές και πολιτικές αρχές, η πόλη της Κοζάνης, σε προπέμπουν στην αιώνια κατοικία σου. Εύχομαι από εκεί που είσαι να προσεύχεσαι και για εμάς. Καλό ταξίδι, αιωνία η μνήμη σου, αδερφή μου.

Δείτε τον επικήδειο μετά το 54:00 στο παρακάτω βίντεο: