Η σιωπηλή συσσώρευση λίπους που ανησυχεί τους επιστήμονες ‑ Ποιο όργανο είναι στο μικροσκόπιο

Για χρόνια η επιστημονική έρευνα είχε επικεντρωθεί κυρίως στο λιπώδες ήπαρ. Πλέον, όμως, οι ειδικοί εξετάζουν πιο προσεκτικά τη συσσώρευση λίπους σε ένα άλλο κρίσιμο όργανο: το πάγκρεας.

Η κατάσταση ονομάζεται ενδοπαγκρεατική εναπόθεση λίπους. Μια μικρή ποσότητα λίπους θεωρείται φυσιολογική, όμως όταν η συσσώρευση γίνεται υπερβολική μπορεί να επηρεάσει τη λειτουργία του οργάνου. Η διεθνής επιστημονική κοινότητα χρησιμοποιεί πλέον τον όρο «Διαταραχή Λιπώδους Παγκρέατος», αναγνωρίζοντάς την ως ξεχωριστή παθολογική κατάσταση και όχι μόνο ως ένα τυχαίο εύρημα σε κάποια εξέταση.

Η νέα διεθνής Συναίνεση της Μελβούρνης καταρτίστηκε από 25 ειδικούς από έξι ηπείρους και περιλαμβάνει 58 συστάσεις για τον ορισμό, τη διάγνωση και την ταξινόμησή της. Ως πιο αξιόπιστη μη επεμβατική εξέταση προτείνεται η μαγνητική τομογραφία που μετρά με ακρίβεια το ποσοστό λίπους μέσα στο πάγκρεας.

Towfiqu barbhuiya / Pexels

Το υπερβολικό παγκρεατικό λίπος έχει συνδεθεί με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη τύπου 2, οξείας και χρόνιας παγκρεατίτιδας, καθώς και καρκίνου του παγκρέατος. Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε άνθρωπος με λιπώδες πάγκρεας θα εμφανίσει κάποια από αυτές τις παθήσεις. Οι ειδικοί το αντιμετωπίζουν περισσότερο ως έναν παράγοντα που μπορεί να δημιουργεί ευνοϊκό έδαφος για διαφορετικές πορείες νόσου.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει ότι η διαταραχή δεν εμφανίζεται μόνο σε ανθρώπους με παχυσαρκία. Η νέα ταξινόμηση διακρίνει τον Τύπο 1, που αφορά άτομα χωρίς υπερβολικό συνολικό σωματικό λίπος, και τον Τύπο 2, που συνδέεται με αυξημένο βάρος ή παχυσαρκία. Μπορεί επίσης να αναπτυχθεί ανεξάρτητα από την αύξηση βάρους ή τη συσσώρευση λίπους στο ήπαρ.

Η έρευνα βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη. Άσκηση, απώλεια βάρους και διατροφικές παρεμβάσεις έχουν δείξει ότι μπορούν σε ορισμένες περιπτώσεις να μειώσουν το παγκρεατικό λίπος, χωρίς όμως να υπάρχει ακόμη μία θεραπεία κατάλληλη για όλους.