«Όχι στο Μαρόκο!»: Χιλιάδες μετανάστες εκλιπαρούν την πολιτοφυλακή να μην τους επιστρέψει

Η ισπανική κυβέρνηση αναπτύσσει επιπλέον στρατεύματα και αστυνομικούς στη Θέουτα στη βόρεια Αφρική, καθώς χιλιάδες άνθρωποι κολύμπησαν και περπάτησαν μέσα σε λίγες ώρες στον ισπανικό θύλακα από το γειτονικό Μαρόκο . Βίντεο που γυρίστηκαν στην παραλία Ταραχάλ δείχνουν πλήθη ανθρώπων να περπατούν γύρω από τους κυματοθραύστες και να τρέχουν στην παραλία και τους δρόμους. Οι περισσότεροι φαινόταν να είναι νεαροί άνδρες, αλλά υπήρχαν και οικογένειες με γυναίκες και παιδιά. «Zήτω η Ισπανία» φώναζαν κάποιοι στους ρεπόρτερ που βιντεοσκοπούσαν τη σκηνή.

Ο Ισπανός πρωθυπουργός Πέδρο Σάντσεθ δήλωσε ότι η κυβέρνησή του θα παράσχει «άμεση απάντηση» στην κατάσταση στη Θέουτα, η οποία θυμίζει την κρίση στα σύνορα το 2021, όταν περισσότεροι από 8.000 άνθρωποι έφτασαν σε μόλις δύο ημέρες . «Κινητοποιούμε όλους τους απαραίτητους πόρους, συνεργαζόμαστε με τις μαροκινές και τις διεθνείς αρχές και προετοιμάζουμε τα απαραίτητα μέτρα για την αποκατάσταση της κανονικότητας το συντομότερο δυνατό», ανέφερε σε ανάρτηση στο X. «Μόλις το μετέφρασα στον πρόεδρο Βίβας. Αυτή είναι η στιγμή για την οικοδόμηση λύσεων, με υπευθυνότητα και συνεργασία».

Η Θέουτα και η Μελίγια, η άλλη βόρεοαφρικανική περιοχή της Ισπανίας, αποτελούν τα μόνα χερσαία σύνορα της ΕΕ με την Αφρική. Και οι δύο πόλεις δέχονται περιοδικά πλήθη μεταναστών που προσπαθούν να φτάσουν στην Ευρώπη . Το εθνικό τηλεοπτικό δίκτυο της Ισπανίας, TVE, ανέφερε ότι μεταξύ 2.000 και 3.000 άνθρωποι είχαν περάσει στη Θέουτα, ενώ το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων Efe ανέφερε ότι ορισμένοι είχαν εισέλθει στην περιοχή σκαρφαλώνοντας τον ψηλό συνοριακό φράχτη.

Μέσα σε λίγες ώρες, από το μεσημέρι έως τις τέσσερις το απόγευμα της Πέμπτης (30/7) η Θέουτα έχει αλλάξει ριζικά: οι ήσυχοι δρόμοι έχουν γεμίσει με ξυπόλυτους νέους, η νωχελική σκιά των πάρκων έχει μετατραπεί σε τόπο μαζικής σιέστας, και η παραλία, κάποτε γεμάτη ομπρέλες και μπικίνι πλημμρισε με ένα κύμα μεταναστών που προσπαθούν να δροσιστούν, αναφέρει η ισπανική Εl Pais σε ρεπορτάζ για το χρονικό της κρίσης.

Η Θέουτα δεν είναι η ίδια. Μέσα σε μια μόνο μέρα, χιλιάδες μετανάστες που πέρασαν από το Μαρόκο, είτε κολυμπώντας είτε απλώς σκαρφαλώνοντας τον φράχτη που σηματοδοτεί τα σύνορα με την Ισπανία, έχουν αλλάξει ολόκληρη την πόλη, μια πόλη που βρίσκεται σε συναγερμό, εν μέσω της θερινής σεζόν. Οι οδηγοί ταξί την αποκαλούν εισβολή, οι ΜΚΟ ανθρωπιστική κρίση και οι τοπικοί πολιτικοί που πρέπει να την αντιμετωπίσουν εθνική έκτακτη ανάγκη. Όλοι έχουν δίκιο.

Η πόλη, με περίπου 84.000 κατοίκους, με πρόεδρο τον δημοφιλή Χουάν Χεσούς Βίβας, έχει συνηθίσει να δέχεται μετανάστες. Είναι, άλλωστε, μαζί με τη Μελίγια, το πρώτο συνοριακό πέρασμα της Ισπανίας με το Μαρόκο. Αλλά αυτό που συνέβη αυτή την εβδομάδα κράτησε τους ντόπιους κολλημένους στις τηλεοράσεις τους. Χιλιάδες άνθρωποι, σαν να είχε αδειάσει ένα γήπεδο ποδοσφαίρου και όλοι να είχαν νικήσει, έφτασαν στη στεριά, φωνάζοντας «Ζήτω η Ισπανία!» και διασκορπίστηκαν ακανόνιστα προς κάθε κατεύθυνση: τρέχοντας στον δρόμο χωρίς να ρίχνουν μια ματιά στην κυκλοφορία, σκαρφαλώνοντας σε χαράδρες, χάνοντας τις σαγιονάρες τους, αγκαλιάζοντας και φιλώντας το πρώτο κομμάτι Γης που συνάντησαν.

Η Πολιτοφυλακή, που περιπολεί τα σύνορα, δεν είχε άλλη επιλογή από το να κάνει στην άκρη και να αφήσει την πλημμύρα των Μαροκινών να περάσει. Νέοι άνδρες και γυναίκες, αλλά και οικογένειες με παιδιά, εκμεταλλεύτηκαν την κατάσταση για να παραβιάσουν τα σύνορα. Επτά πτώματα που ανασύρθηκαν από τη θάλασσα είναι η άλλη όψη του νομίσματος. Ο Πέδρο Σάντσες φθάνει σήμερα (31/7) στη Θέουτα.

Πριν από τη μαζική εισροή, οι πρώτες πρωινές ώρες έμοιαζαν με όλες τις προηγούμενες ημέρες. Νέοι, μόνοι τους ή σε μικρές ομάδες, έφταναν στις παραλίες με τα φουσκωτά τους κατά εκατοντάδες. «Μαρόκο, όχι, όχι στο Μαρόκο, σε παρακαλώ!» παρακάλεσαν τους αξιωματικούς. «Όχι στο Μαρόκο, μην ανησυχείτε, καμία σχέση με το Μαρόκο, μπείτε μέσα, μπείτε μέσα», απάντησαν οι αξιωματικοί.

Πολλοί είναι ήδη εξαντλημένοι, καθώς τους έχουν ήδη διώξει στο παρελθόν, και τώρα βλέπουν στολή και φεύγουν. Κάποιοι καταρρέουν εξαντλημένοι στην άμμο ή γονατίζουν ικετεύοντας: «Δουλειά, δουλειά, όχι πατέρας, όχι μητέρα». Για άλλη μια φορά, οι αξιωματικοί, επικαλούμενοι την πιο ανθρωπιστική τους πλευρά, προσπαθούν να τους πείσουν ότι δεν έχουν τίποτα να φοβηθούν, αλλά δεν έχουν διερμηνείς για να γίνουν κατανοητοί. Αρκετοί εθελοντές τους βοηθούν προσφέρουν επίσης στους νεοφερμένους νερό και σάντουιτς.

Αγγίζουν την άμμο και βγάζουν τα τηλέφωνά τους από τις πλαστικές τους θήκες. Οι περισσότεροι έχουν κρύψει από τις οικογένειές τους την πρόθεσή τους να επιβιβαστούν σε ένα πλωτό σκάφος για ώρες στη μέση της νύχτας, και όταν τηλεφωνούν στο σπίτι για να πουν ότι τα κατάφεραν, ότι «ο Θεός ήταν μαζί τους», οι συγγενείς τους ακούνε με δάκρυα έκπληξης. Ο δωδεκάχρονος Χάμσα Σλιμάν, ατρόμητος και χαμογελαστός, εμφανίστηκε στην παραλία Ταρατζάλ. Αγκάλιασε τους συνταξιδιώτες του στην ξηρά και κάλεσε τον πατέρα του, ο οποίος δεν γνώριζε τίποτα γι' αυτό.

Ο άντρας έκλαιγε στην οθόνη του τηλεφώνου του. Τρέμοντας ακόμα από το κρύο, το αγόρι ρώτησε όσους μιλούσαν αραβικά πότε μπορούσε να επιστρέψει στην ηπειρωτική χώρα, εξηγώντας ότι είχε έρθει για να βοηθήσει τη μητέρα του από την Ισπανία. Και μετά ήρθαν οι αγκαλιές. «Αυτοί οι νέοι έρχονται εδώ, τι ντροπή είναι αυτή η χώρα να στέλνει τα παιδιά της μακριά έτσι», παραπονέθηκε ένας άντρας από ένα μικρό μπαλκόνι με θέα στην παραλία, πετώντας κάτω το στεγνό του μπλουζάκι για να μπορέσουν να καθαρίσουν τα τηλέφωνά τους.

Η Χαντία είναι 16 ετών. Βγαίνει από το νερό φορώντας ακόμα τα σκουλαρίκια, τη χρυσή αλυσίδα και τη μουτζουρωμένη μάσκαρα, σαν να έχει μόλις γυρίσει από πάρτι. Έχει περάσει τρεις ώρες σε ένα φουσκωτό, αλλά είναι σε φόρμα επειδή παίζει ποδόσφαιρο, και αυτό θέλει να συνεχίσει να κάνει στην Ισπανία. «Είπα στη μητέρα μου ότι θα έβγαινα βόλτα χθες το βράδυ με μια φίλη», λέει τρέμοντας. Τώρα ψάχνει το τηλέφωνό της για να πει στη μητέρα της ότι δεν θα είναι σπίτι για δείπνο απόψε, ότι η κόρη της δεν θα γυρίσει. Οι φύλακες είναι μπερδεμένοι από αυτά τα παιδιά που δεν ξέρουν πώς να βοηθήσουν, και το συνεργείο καθαρισμού είναι συγκλονισμένο προσπαθώντας να αφαιρέσει όλα τα φουσκωτά και τα βατραχοπέδιλα που έχουν απομείνει ανάμεσα στην άμμο και το νερό.

Στη Θέουτα, χιλιάδες νέοι μιλούν αραβικά και τα πάνε καλά με τους νεοφερμένους. Για την ισπανική κοινωνία, είναι απλώς παιδιά. Αλλά αυτό δεν συγκινεί τους εκατό περίπου ανθρώπους που, κρατώντας σφιχτά την ισπανική σημαία, φωνάζουν φασιστικά συνθήματα και προσβάλλουν τη μητέρα του πρωθυπουργού Πέδρο Σάντσεθ στην κεντρική λεωφόρο της πόλης. Η αστυνομία εντείνει τις προσπάθειές της να προστατεύσει αυτούς τους διαδηλωτές.

Εν τω μεταξύ, στο προσωρινό κέντρο υποδοχής μεταναστών (CETI), τα γέλια σβήνουν καθώς περνούν οι ώρες. Οι νεαροί άνδρες δείχνουν σημάδια κούρασης, ξαπλώνουν ανάμεσα στα πεσμένα φύλλα αναζητώντας σκιά, πλένονται στα χαντάκια, δείχνουν τις πληγές στα πόδια τους: κάποιοι λένε ότι ξυλοκοπήθηκαν από Μαροκινούς χωροφύλακες. Στο CETI, όλα είναι ένα ερώτημα: πότε θα μπορέσουν να μπουν από αυτές τις πύλες που είναι αυτή τη στιγμή κλειστές λόγω πλήρους χωρητικότητας, πού θα τους πάνε, θα μπορέσουν να κατέβουν στο χωριό για να αγοράσουν τρόφιμα... Εκεί πάνω, στο όρος Τζαράλ, αρχίζουν να καταλαβαίνουν ότι το παιχνίδι μόλις ξεκίνησε, και ποιος ξέρει αν θα κερδίσουν.

Όπως τόσοι πολλοί κάτοικοι της Θέουτα, η Γιούσρα μιλάει στα μητρικά της αραβικά. Είναι 18 ετών, ζει στη διάσημη γειτονιά Ελ Πρίνσιπε, ονειρεύεται να γίνει αστυνομικός και βρίσκεται στο συνοριακό πέρασμα Ταραχάλ από τις 3:00 π.μ., παρακολουθώντας τους να φτάνουν με σακούλες με σάντουιτς και νερό. Φωνάζει βραχνά προσπαθώντας να τους πει ότι δεν θα σταλούν πίσω στο Μαρόκο, ότι μπορούν να εμπιστεύονται τους αστυνομικούς, ότι πρέπει να περιμένουν υπομονετικά στις συνοριακές εγκαταστάσεις, αλλά δεν τα καταφέρνει πάντα.

Τους ρωτάει αν πέρασαν στην Ισπανία επειδή γνώριζαν ότι μια απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου τους εμποδίζει τώρα να επιστρέψουν στο Μαρόκο. Όχι, λένε όλοι, δεν ήξεραν τίποτα. Αλλά χειροκροτούν αυτόν τον «νέο ισπανικό νόμο» με εορταστικές ζητωκραυγές. «Μαρόκο, μηδέν. Παγκόσμιο Κύπελλο, όχι», ένας νεαρός άνδρας, μόλις βγήκε από το νερό, προσπαθεί να γίνει κατανοητός. Εξηγεί ότι το Μαρόκο δεν αξίζει να φιλοξενήσει ένα Παγκόσμιο Κύπελλο, ότι τους είπαν ότι αυτό θα βελτίωνε τη ζωή τους, αλλά δεν είναι αλήθεια, λέει στα αραβικά, και η Γιούσρα του μεταφράζει.

Δεν είναι η μόνη που περιφέρεται εκεί τριγύρω. Τρία άλλα αγόρια που δεν έχουν καν τελειώσει το λύκειο υποδέχονται τους νεοφερμένους σαν να απολαμβάνουν παράσταση, αλλά ισχυρίζονται επίσης ότι έχουν δει έναν νεκρό και ότι έχουν βοηθήσει στη διάσωση ενός παιδιού που πνιγόταν: ο Ραγιάν, ο Σουφιάν και ο Άσραφ είναι σχεδόν 16 ετών. Η Θέουτα βιώνει νέες μέρες χάους, που θυμίζουν την ταραχώδη περίοδο του 2021. Τα καταστήματα έχουν κλείσει, η κυβέρνηση έχει κινητοποιήσει τον στρατό για να βοηθήσει την Πολιτοφυλακή και ο θόρυβος στους δρόμους είναι συνεχής. Όλοι μιλούν για τους χιλιάδες παράτυπους μετανάστες που έχουν μεταμορφώσει την πόλη σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα.

https://x.com/nypost/status/2082908195379462614