Σε ηλικία 82 ετών έφυγε ο Λάκης Χαλκιάς, αυθεντικός εκφραστής της ελληνικής λαϊκής και παραδοσιακής μουσικής

Σε ηλικία 82 ετών άφησε την τελευταία του πνοή το Σάββατο 2 Αυγούστου ο Λάκης Χαλκιάς, ένας από τους κορυφαίους εκπροσώπους της ελληνικής δημοτικής και λαϊκής μουσικής. Η οικογένειά του ανακοίνωσε με βαθιά οδύνη τον θάνατό του, προσθέτοντας πως η ημερομηνία και η ώρα της κηδείας θα γνωστοποιηθούν στο προσεχές διάστημα.

Ο Λάκης Χαλκιάς άφησε πίσω του μια πλούσια δισκογραφία και αμέτρητες ζωντανές εμφανίσεις, συμβάλλοντας αποφασιστικά στη διατήρηση και διάδοση της μουσικής παράδοσης της χώρας.

Σε ανακοίνωσή της, η οικογένειά του αναφέρει: «Η οικογένεια του Λάκη Χαλκιά με οδύνη και θλίψη ανακοινώνει τον θάνατό του. Η ημερομηνία και η ώρα της κηδείας θα ανακοινωθούν σύντομα».

Η μουσική κληρονομιά της οικογένειας Χαλκιά

Ο Λάκης Χαλκιάς, κατά κόσμον Μιχάλης Χαλκιόπουλος, γεννήθηκε στα Ιωάννινα στις 30 Αυγούστου 1943. Ήταν μέλος της τέταρτης γενιάς της ιστορικής μουσικής οικογένειας των Χαλκιάδων και γιος του σπουδαίου κλαρινίστα Τάσου Χαλκιά, συνεχίζοντας μια παράδοση που άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στη δημοτική μουσική.

Η σχέση του με τη μουσική ξεκίνησε από τα πρώτα χρόνια της ζωής του. Σε ηλικία μόλις επτά ετών άρχισε να ασχολείται ενεργά με το τραγούδι, ενώ παράλληλα ανέπτυξε τις δεξιότητές του ως πολυοργανίστας, παίζοντας κιθάρα, μπουζούκι, λαούτο, τζουρά και ούτι.

Συνεργασίες με μεγάλα ονόματα του ελληνικού τραγουδιού

Τη «χρυσή» δεκαετία του 1960 (1961–1967), το ταλέντο του τον έφερε στα πάλκα δίπλα στα μεγαλύτερα ονόματα του ελληνικού πενταγράμμου: συνεργάστηκε με τη Σωτηρία Μπέλλου, τον Στέλιο Καζαντζίδη, τον Γρηγόρη Μπιθικώτση και τον Γιώργο Ζαμπέτα, ενώ συνυπήρξε με ρεμπέτες-ορόσημα όπως ο Μάρκος Βαμβακάρης, ο Γιάννης Παπαϊωάννου και ο Βασίλης Τσιτσάνης.

Παράλληλα, δεν ξέχασε ποτέ τις ρίζες του, περιοδεύοντας τα καλοκαίρια με το οικογενειακό συγκρότημα σε παραδοσιακά πανηγύρια και γιορτές της υπαίθρου.

Από τη Βόρεια Αμερική στο Ηρώδειο

Η περίοδος 1967–1971 τον βρήκε στις ΗΠΑ και τον Καναδά, όπου το καλλιτεχνικό του εκτόπισμα αναδείχθηκε μέσα από τη συνεργασία του με τον παγκοσμίου φήμης ηθοποιό Άντονι Κουίν, σε τηλεοπτική παρουσίαση του «Ζορμπά» (σε μουσική Μίκη Θεοδωράκη) για δίκτυο του Σακραμέντο της Καλιφόρνιας. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα το 1971, η καριέρα του απογειώθηκε μέσα από τη μνημειώδη συνεργασία του με τον συνθέτη Γιάννη Μαρκόπουλο.

Το 1984 δέχτηκε την πρόταση να μελοποιήσει αποσπάσματα από την «Ιλιάδα» του Ομήρου, ενώ τον ίδιο χρόνο εμφανίστηκε στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού με την «Οδύσσεια» του Ν. Καζαντζάκη σε μουσική Νίκου Μαμαγκάκη.