Ρύθμιση 72 δόσεων: Γιατί χιλιάδες οφειλέτες μένουν εκτός – Οι προϋποθέσεις και οι «παγίδες» που πρέπει να προσέξετε

Με αργούς ρυθμούς προχωρούν οι αιτήσεις για τη ρύθμιση των 72 δόσεων, παρότι περίπου 1,3 εκατ. οφειλέτες με χρέη 31,5 δισ. ευρώ μπορούν να την αξιοποιήσουν. Η υποχρέωση τακτοποίησης νεότερων χρεών αποτελεί το μεγαλύτερο εμπόδιο για την ένταξη.

Χαμηλή παραμένει μέχρι στιγμής η ανταπόκριση των οφειλετών στη ρύθμιση των 72 δόσεων, παρά τη μεγάλη δεξαμενή των περίπου 1,3 εκατ. φορολογουμένων με ληξιπρόθεσμα χρέη ύψους 31,5 δισ. ευρώ που μπορούν να αξιοποιήσουν το νέο σχήμα.

Με την προθεσμία για την υποβολή αιτήσεων να εκπνέει στις 31 Δεκεμβρίου 2026, η αγορά ζητά διορθωτικές κινήσεις στους όρους της ρύθμισης, ενώ το μεγάλο «αγκάθι» για πολλούς οφειλέτες είναι η υποχρέωση να έχουν εξοφλήσει ή ρυθμίσει τα νεότερα χρέη τους για να μπορέσουν να ανοίξουν την πόρτα των 72 δόσεων.

Ποιες οφειλές εντάσσονται στη ρύθμιση

Στη ρύθμιση μπορούν να ενταχθούν όλες οι οφειλές προς τη Φορολογική Διοίκηση, οι οποίες κατέστησαν ληξιπρόθεσμες έως τις 31 Δεκεμβρίου 2023, παρέμεναν αρρύθμιστες στις 21 Απριλίου 2026 και εξακολουθούν να είναι ανεξόφλητες κατά την ημερομηνία υποβολής της αίτησης.

Αυτό σημαίνει ότι όσοι δημιούργησαν νέες οφειλές από την 1η Ιανουαρίου 2024 και μετά θα πρέπει πρώτα να τις εξοφλήσουν ή να τις εντάξουν στην πάγια ρύθμιση. Διαφορετικά, δεν μπορούν να αξιοποιήσουν τις 72 δόσεις για τα παλαιότερα χρέη τους. Η υπαγωγή στη ρύθμιση «κλειδώνει» με την καταβολή της πρώτης δόσης μέσα σε τρεις εργάσιμες ημέρες από την υποβολή της αίτησης.

Η δύσκολη εξίσωση για τους οφειλέτες

Για πολλούς οφειλέτες, πάντως, η εξίσωση παραμένει δύσκολη. Οι μηνιαίες καταβολές των 72 δόσεων έρχονται να προστεθούν στις τρέχουσες φορολογικές υποχρεώσεις για φόρο εισοδήματος, ΕΝΦΙΑ και ΦΠΑ, ενώ το επιτόκιο 5,84% ανεβάζει τον τελικό λογαριασμό.

Έτσι, για φορολογούμενους και επιχειρήσεις με συσσωρευμένες υποχρεώσεις, η δυνατότητα να εξυπηρετούν ταυτόχρονα παλιά και νέα χρέη αποτελεί κρίσιμο παράγοντα για την απόφαση ένταξης.

Αναμονή για επιτάχυνση από τον Σεπτέμβριο

Παρά τη χαμηλή ανταπόκριση μέχρι στιγμής, η τελική εικόνα αναμένεται να ξεκαθαρίσει τους επόμενους μήνες. Αρμόδια στελέχη αποδίδουν εν μέρει την επιβράδυνση των αιτήσεων τον Αύγουστο στη θερινή περίοδο και αναμένουν ότι από τον Σεπτέμβριο ο ρυθμός θα ανεβάσει ταχύτητα, καθώς η προθεσμία εκπνέει στις 31 Δεκεμβρίου 2026.

Ακόμη και εάν η συμμετοχή παραμείνει χαμηλή, πάντως, δεν αναμένεται, με τα σημερινά δεδομένα, να ανοίξει θέμα αλλαγής των όρων της ρύθμισης προς ευνοϊκότερη κατεύθυνση.

Πλεονεκτήματα και υποχρεώσεις της ρύθμισης

Οι 72 δόσεις αποτελούν μια σχετικά απλή επιλογή για όσους έχουν χρέη αποκλειστικά προς την εφορία ή τα ασφαλιστικά ταμεία και διαθέτουν την οικονομική δυνατότητα να ανταποκριθούν στις μηνιαίες καταβολές. Σε αντίθεση με τον εξωδικαστικό μηχανισμό, η διαδικασία είναι ταχύτερη και ο οφειλέτης γνωρίζει εξαρχής τους όρους αποπληρωμής.

Ο οφειλέτης θα πρέπει να πληρώνει εμπρόθεσμα τις δόσεις της ρύθμισης, καθώς και τυχόν άλλων ρυθμίσεων που εξυπηρετεί, να υποβάλλει εγκαίρως τις φορολογικές δηλώσεις του και να εξοφλεί ή να ρυθμίζει κάθε νέα οφειλή. Ειδικά τα χρέη που έχουν βεβαιωθεί από την 1η Ιανουαρίου 2024 και μετά δεν μπορούν να μπουν στις 72 δόσεις και θα πρέπει, εφόσον δεν εξοφληθούν, να ενταχθούν στην πάγια ρύθμιση.

Επιτόκιο, όρια και απώλεια ρύθμισης

Το ελάχιστο ποσό της μηνιαίας δόσης διαμορφώνεται στα 30 ευρώ και το επιτόκιο στο 5,84%, όσο και στην πάγια ρύθμιση. Όσοι ενταχθούν αποκτούν τη δυνατότητα να λάβουν φορολογική ενημερότητα, ενώ αναστέλλεται η λήψη αναγκαστικών μέτρων είσπραξης για τις οφειλές που έχουν ρυθμιστεί.

Η ρύθμιση παύει να ισχύει εάν ο οφειλέτης δεν καταβάλει δύο συνεχόμενες μηνιαίες δόσεις, καθυστερήσει περισσότερο από δύο μήνες την πληρωμή των δύο τελευταίων δόσεων, δεν τακτοποιήσει μέσα σε έναν μήνα άλλες ληξιπρόθεσμες οφειλές που δεν έχουν ενταχθεί στη ρύθμιση, ή δημιουργήσει νέα ληξιπρόθεσμα χρέη που δεν εξοφλήσει ή δεν ρυθμίσει μέσα σε τρεις μήνες από τη λήξη της προθεσμίας πληρωμής τους.

Εκτός ρύθμισης μένουν οι οφειλές που αφορούν ανάκτηση παράνομων κρατικών ενισχύσεων κατόπιν αποφάσεων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ή του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και χρέη τα οποία, βάσει ειδικών διατάξεων, δεν επιτρέπεται να υπαχθούν σε καθεστώς ρύθμισης.