Πόπη Χριστοφόρου: Πένθος στην Κύπρο – Χάθηκε η μάνα των διδύμων του Μαρί

Υπάρχουν μανάδες που δεν προλαβαίνουν ποτέ να αποχαιρετήσουν τα παιδιά τους. Μανάδες που συνεχίζουν να ζουν, να παλεύουν, να μιλούν και να θυμούνται, κουβαλώντας μέσα τους μια απουσία που καμία λέξη δεν μπορεί να περιγράψει. Η Πόπη Χριστοφόρου ήταν μια τέτοια μάνα. Η γυναίκα που έχασε τα δίδυμα παιδιά της, τον Μίλτο και τον Χρίστο, στη φονική έκρηξη στη Ναυτική Βάση «Ευάγγελος Φλωράκης» στο Μαρί, στις 11 Ιουλίου 2011, έφυγε από τη ζωή το απόγευμα της Κυριακής 6 Σεπτεμβρίου.

Δεκαπέντε χρόνια μετά τη μεγαλύτερη τραγωδία της ζωής της, η Πόπη Χριστοφόρου έδωσε την τελευταία της μάχη, αυτή τη φορά ενάντια στον καρκίνο. Μια μάχη που, όπως κι εκείνη που έδινε για τη μνήμη των παιδιών της, δεν κατάφερε να τη λυγίσει.

Ακόμη και φέτος, παρά την επιβαρυμένη υγεία της, βρέθηκε στο μνημόσυνο στη Ναυτική Βάση για την 15η επέτειο της τραγωδίας. Ήταν εκεί, όπως ήταν όλα αυτά τα χρόνια. Για τον Μίλτο. Για τον Χρίστο. Για τους 13 ανθρώπους που χάθηκαν εκείνο το πρωινό.

«Μια μάνα δεν ξεπερνά ποτέ κάτι τέτοιο»

Η ίδια είχε μιλήσει πολλές φορές για τους δύο γιους της. Για τα παιδιά που από μικρή ηλικία αγαπούσαν τον στρατό, για τις αξίες με τις οποίες μεγάλωσαν και για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπιζαν την υπηρεσία τους.

«Eίχαμε ιδανικά. Από τριών χρόνων, τα παιδιά μου, έμπαιναν στο Ιερό της Αγίας Τριάδος στη Λεμεσό. Από τεσσάρων ετών κρατούσαν εξαπτέρυγα. Σε όλες τις γιορτές που είχαμε, γενέθλια, γάμους, ονομαστικές, Χριστούγεννα, έλεγαν από μόνοι τους τον Εθνικό Ύμνο», είχε αναφέρει.

Και στη συνέχεια είχε πει μια φράση που έμοιαζε να συνοψίζει ολόκληρο τον χαρακτήρα των παιδιών της: «Και δέκα εκρήξεις να γινόντουσαν, ο Μίλτος και ο Χρίστος θα ήταν από τους πρώτους που θα έφευγαν, είτε ήταν πόλεμος, είτε εν καιρό ειρήνης».

Η Πόπη είχε θυμηθεί και εκείνη την τελευταία νύχτα. Μια λεπτομέρεια που έμεινε για πάντα χαραγμένη στη μνήμη της ήταν πως, σε αντίθεση με άλλες φορές, εκείνο το βράδυ είχε πάει στη βάση ολόκληρη η οικογένεια.

«Πάντα στη βάση πήγαινα μόνη μου. Εκείνη τη νύχτα πήγαμε όλη η οικογένεια μαζί. Ήρθε ο άντρας μου, η κόρη μου, η γιαγιά», είχε περιγράψει.

Και όταν ρωτήθηκε αν θα μπορούσε η ίδια να είχε κάνει κάτι για να σώσει τα παιδιά της, η απάντησή της ήταν ξεκάθαρη: «Αν πήγαινα μόνη μου, θα κατέβαινα, αλλά όχι για να τους πιάσω, να τους σώσω. Αυτό έπρεπε να το κάνουν οι στρατιωτικοί που βρίσκονταν στη Βάση. Για μας τις μάνες, που στείλαμε τα παιδιά μας στο στρατό, ήταν υπεύθυνος για την ασφάλειά τους ο στρατός».

Η τελευταία της επιθυμία για το «αντίο»

Η Πόπη Χριστοφόρου φαίνεται πως είχε φροντίσει η ίδια ακόμη και τις τελευταίες λεπτομέρειες της κηδείας της.

Σύμφωνα με το SigmaLive, είχε αφήσει συγκεκριμένες οδηγίες για το τελευταίο της «αντίο», ζητώντας από την οικογένεια και τους φίλους της να φορούν λευκά.

Η νεκρώσιμος ακολουθία θα τελεστεί την ερχόμενη Πέμπτη στην εκκλησία της Αγίας Τριάδος, όπου εκκλησιαζόταν.

Η ταφή της, ωστόσο, δεν θα γίνει στο κοιμητήριο της Σφαλαγγιώτισσας, όπου αναπαύονται οι δύο γιοι της, αλλά στον τάφο του πατέρα της. Στις οδηγίες που άφησε είχε συμπεριλάβει ακόμη ποιοι θα εκφωνήσουν επικήδειους λόγους και πού θα τοποθετηθούν τα στεφάνια.

«Μια τρύπα στην καρδιά της, με μια άδεια αγκαλιά»

Το Philenews, μεταφέροντας την είδηση του θανάτου της, δημοσίευσε και τη συγκινητική ανάρτηση του Ευθύμιου Δίπλαρου για την Πόπη Χριστοφόρου.

Ο ίδιος την αποχαιρετά ως «ηρωίδα μάνα των διδύμων του Μαρί» και περιγράφει με συγκλονιστικό τρόπο τον πόνο που κουβαλούσε όλα αυτά τα χρόνια.

Έφυγε από τη ζωή η Πόπη…
Η ηρωίδα μάνα των διδύμων του Μαρί.

Έφυγε ένας άνθρωπος που αγάπησα και θαύμασα βαθιά. Μια μάνα που δεν πρόλαβε ποτέ να ξεπεράσει την απώλεια των παιδιών της, γιατί μια μάνα δεν ξεπερνά ποτέ κάτι τέτοιο. Απλώς μαθαίνει να ζει με μια τρύπα στην καρδιά… pic.twitter.com/WV57AHK3Lc

— Efthimios Diplaros (@diplarose) September 6, 2026

«Μια μάνα που δεν πρόλαβε ποτέ να ξεπεράσει την απώλεια των παιδιών της, γιατί μια μάνα δεν ξεπερνά ποτέ κάτι τέτοιο» σημειώνει και συνεχίζει: «Απλώς μαθαίνει να ζει με μια τρύπα στην καρδιά της, με μια άδεια αγκαλιά και με δύο ονόματα που ψιθυρίζει μέσα της κάθε μέρα. Μίλτος και Χρίστος».

Το πιο συγκινητικό σημείο του αποχαιρετισμού του είναι ίσως εκείνο στο οποίο φαντάζεται τη συνάντησή της με τα παιδιά της. «Θέλω να πιστεύω πως τα δυο σου αγόρια σε περίμεναν εκεί ψηλά. Πως άνοιξαν τα χέρια τους και σε αγκάλιασαν όπως τότε, πριν η μοίρα σας χωρίσει τόσο άδικα εκείνη τη μαύρη μέρα» σημειώνει και τονίζει: «Καλό Παράδεισο, Πόπη μου. Καλό αντάμωμα με τα παιδιά σου».