Βίκυ Χατζηβασιλείου: «Η μητέρα μου ήταν καταπιεστική» – Τι δεν ζήτησε ποτέ από τα παιδιά της

Μια ειλικρινή αναδρομή στα παιδικά της χρόνια έκανε η Βίκυ Χατζηβασιλείου, μιλώντας ανοιχτά για την πίεση που δεχόταν από τη μητέρα της. Η παρουσιάστρια εξήγησε πώς το διαρκές άγχος του σχολείου την επηρέασε, αλλά και τον καθοριστικό ρόλο που έπαιξε στη δική της μητρότητα.

Μια αναδρομή στα παιδικά της χρόνια και στη σχέση της με τη μητέρα της έκανε η Βίκυ Χατζηβασιλείου, μιλώντας στην τηλεοπτική κάμερα. Καλεσμένη στην εκπομπή Happy Day, η παρουσιάστρια περιέγραψε το διαρκές άγχος που της είχε δημιουργηθεί για να είναι άριστη μαθήτρια και την αυστηρότητα που δεχόταν από την οικογένειά της.

Όπως εξήγησε, η καταπίεση για υψηλές επιδόσεις λειτούργησε τελικά ως παράδειγμα προς αποφυγήν για την ίδια, αφού αποφάσισε ενσυνείδητα να μην επαναλάβει αυτή τη συμπεριφορά στα δικά της παιδιά. Η Βίκυ Χατζηβασιλείου αποκάλυψε πως δεν απαίτησε ποτέ από τους γιους της να είναι πρώτοι μαθητές, ούτε τους πίεσε για τους βαθμούς, ένα στοιχείο που η δική της μητέρα επιζητούσε σε υπερβολικό βαθμό.

Το άγχος του σχολείου και η μητρότητα

«Ήμασταν παιδάκια με τον αδελφό μου και μας έπαιρνε στο κρεβάτι της και μας διάβαζε Παπαδιαμάντη, μας διάβαζε Καβάφη. Πιέστηκα. Ήθελε να τα κάνουμε όλα τέλεια», εξομολογήθηκε. Όπως θυμάται χαρακτηριστικά, τα Σαββατοκύριακα στο γυμνάσιο και στο λύκειο ήταν αφιερωμένα σε ατελείωτες επαναλήψεις ρημάτων, χρόνων και στα λατινικά, με αποτέλεσμα να νιώθει έντονη κούραση, παρόλο που αναγνωρίζει πως η μέθοδος αυτή τελικά απέδωσε μαθησιακά.

Το άγχος των σχολικών χρόνων, ωστόσο, φαίνεται πως την ακολουθεί μέχρι και σήμερα. «Ακόμη ξυπνάω το βράδυ από ένα όνειρο που λέω "αχ, η Λυκειάρχης αυτό" ή ότι δεν έγραψα καλά. Έχω ακόμη το άγχος του σχολείου», ανέφερε για τα όνειρα που βλέπει τα βράδια.

Κλείνοντας την αναφορά στη σχέση με τη μητέρα της, η παρουσιάστρια ξεκαθάρισε πως η δική της εμπειρία ως γονιός άλλαξε τις ισορροπίες μεταξύ τους. «Όταν έγινα εγώ μαμά, ήταν από τις πιο έντονες στιγμές μας. Τότε καταλάβαμε περισσότερο η μία την άλλη, γιατί μας επανατοποθέτησε στη σχέση μάνας-κόρης», κατέληξε.