Μήπως ο οργανισμός σου βρίσκεται σε κατάσταση επιβίωσης; Τα σημάδια

Μπορεί να πηγαίνεις κανονικά στη δουλειά, να ανταποκρίνεσαι στις υποχρεώσεις σου και ακόμη και να πετυχαίνεις τους στόχους σου, αλλά μέσα σου να αισθάνεσαι μονίμως εξαντλημένος.

Αυτή η κατάσταση συχνά περιγράφεται ως survival mode, δηλαδή μια παρατεταμένη κατάσταση έντονης ετοιμότητας του οργανισμού εξαιτίας χρόνιου στρες.

Ο όρος δεν αποτελεί επίσημη ιατρική ή ψυχιατρική διάγνωση. Περιγράφει, όμως, αυτό που συμβαίνει όταν το σώμα και ο εγκέφαλος λειτουργούν για μεγάλο διάστημα σαν να βρίσκονται αντιμέτωπα με μια διαρκή απειλή. Ο μηχανισμός «πάλης, φυγής ή παγώματος» ενεργοποιείται συχνότερα και ο οργανισμός δυσκολεύεται να επιστρέψει σε κατάσταση ηρεμίας.

Τα σημάδια στο σώμα

Ένα από τα συχνότερα σημάδια είναι η διαρκής κόπωση, ακόμη και όταν κάποιος θεωρητικά έχει κοιμηθεί αρκετά. Μπορεί επίσης να εμφανιστούν δυσκολίες στον ύπνο, συχνές αφυπνίσεις μέσα στη νύχτα, μυϊκή ένταση στον αυχένα και τους ώμους, σφίξιμο στο σαγόνι ή πονοκέφαλοι.

Το παρατεταμένο στρες μπορεί ακόμη να συνοδεύεται από ενοχλήσεις στο πεπτικό σύστημα, αλλαγές στην όρεξη και φουσκώματα. Όταν ο οργανισμός βρίσκεται συνεχώς σε εγρήγορση, πολλές από τις φυσιολογικές λειτουργίες του επηρεάζονται.

Όταν σταματάς να χαίρεσαι ακόμη και τις επιτυχίες

Τα σημάδια δεν είναι μόνο σωματικά. Ένας άνθρωπος μπορεί να συνεχίζει να είναι ιδιαίτερα παραγωγικός, αλλά να μην αισθάνεται σχεδόν καμία ικανοποίηση όταν πετυχαίνει κάτι.

Η καθημερινότητα αρχίζει να μοιάζει με μια ατελείωτη λίστα υποχρεώσεων: τελειώνει το ένα πράγμα και αμέσως ξεκινά το επόμενο. Η χαρά, το χιούμορ και η διάθεση για αυθορμητισμό περιορίζονται, καθώς το μυαλό παραμένει διαρκώς επικεντρωμένο στο «τι πρέπει να κάνω μετά».

Και ο εκνευρισμός μπορεί να είναι προειδοποίηση

Μικρές καθυστερήσεις, μια απλή ερώτηση ή μια ακόμη υποχρέωση μπορεί ξαφνικά να φαίνονται δυσανάλογα ενοχλητικές. Όταν το νευρικό σύστημα βρίσκεται ήδη υπό μεγάλη πίεση, ακόμη και μια μικρή επιπλέον απαίτηση μπορεί να μοιάζει υπερβολική.

Το σημαντικό είναι ότι το survival mode μπορεί να μην είναι εμφανές στους γύρω μας — πολλές φορές ούτε και σε εμάς τους ίδιους. Κάποιος μπορεί εξωτερικά να φαίνεται λειτουργικός και επιτυχημένος, ενώ στην πραγματικότητα να έχει περάσει μήνες λειτουργώντας στα όρια της σωματικής και ψυχικής του αντοχής.