Ερευνητές φαίνεται πως βρήκαν κατά τύχη θεραπεία για τον καρκίνο μέσω της ελονοσίας

Ένα τεράστιο βήμα στην αναζήτηση θεραπείας του καρκίνου έχουν κάνει πιθανότατα επιστήμονες, οι οποίοι ανακάλυψαν τυχαία ότι μια πρωτεΐνη της ελονοσίας μπορεί να είναι αποτελεσματικό όπλο κατά της νόσου, γράφει σε άρθρο του σήμερα ο Independent.  

Δανοί ερευνητές προσπαθούσαν να βρουν έναν τρόπο να προστατεύσουν τις έγκυες γυναίκες από την ελονοσία, η οποία μπορεί να προκαλέσει τεράστια προβλήματα, διότι προσβάλλει τον πλακούντα. Την ίδια στιγμή ωστόσο, αποδείχτηκε ότι πρωτεΐνες ελονοσίας μπορούν να επιτεθούν στα καρκινικά κύτταρα.   Οι επιστήμονες συνδύασαν τμήμα της πρωτεΐνης που χρησιμοποιείται στο εμβόλιο κατά της ελονοσίας και το οποίο διεισδύει μέσα στα κύτταρα, με μια τοξίνη που μπορεί να διεισδύσει στη συνέχεια μέσα στα καρκινικά κύτταρα και να απελευθερώσει τις ουσίες της, σκοτώνοντάς τα.  

Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι και στις δύο περιπτώσεις η πρωτεΐνη της ελονοσίας μπορεί να προσκολληθεί στον ίδιο υδατάνθρακα.    

Ο υδατάνθρακας εξασφαλίζει τη γρήγορη ανάπτυξη του πλακούντα. Η ομάδα που ευθύνεται για τα νέα ευρήματα τόνισε πως το ίδιο μπορεί να συμβεί στους όγκους, αφού το το παράσιτο της ελονοσίας προσκολλάται στα καρκινικά κύτταρα με τον ίδιο τρόπο, πράγμα που σημαίνει ότι μπορεί να τα σκοτώσει.  

Οι επιστήμονες είπαν ότι έκαναν έρευνες για μεγάλο χρονικό διάστημα, ώστε να βρουν έναν τρόπο να εκμεταλλευτούν τις ομοιότητες μεταξύ του πλακούντα και του όγκου.   «Για δεκαετίες, οι επιστήμονες έψαχναν για ομοιότητες μεταξύ της αύξησης του πλακούντα και του όγκου», δήλωσε ο Αλί Σαλάντι από το Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης. «Ο πλακούντας είναι ένα όργανο, το οποίο μέσα σε λίγους μήνες, αυξάνεται από μόνο λίγα κύτταρα σε ένα όργανο που ζυγίζει περίπου δύο κιλά, και παρέχει στο έμβρυο οξυγόνο και τροφή σε ένα σχετικά ξένο περιβάλλον. Και οι όγκοι κάνουν λίγο πολύ το ίδιο, μεγαλώνουν επιθετικά σε ένα σχετικά ξένο περιβάλλον».  

Η διαδικασία αυτή έχει ήδη δοκιμαστεί σε κύτταρα ποντικιών με καρκίνο, με τις διαπιστώσεις να περιγράφονται σε άρθρο για το περιοδικό Cancer Cell. Οι επιστήμονες ελπίζουν ότι μπορούν να αρχίσουν τις δοκιμές στους ανθρώπους μέσα στα επόμενα τέσσερα χρόνια.  

«Τα μεγαλύτερα ερωτήματα είναι κατά πόσον θα λειτουργήσει στο ανθρώπινο σώμα, και αν το ανθρώπινο σώμα μπορεί να αντέξει τις δόσεις που απαιτούνται χωρίς να αναπτυχθούν παρενέργειες» δήλωσε ο Σαλάντι. «Αλλά είμαστε αισιόδοξοι επειδή η πρωτεΐνη φαίνεται να συνδέεται μόνο με τον υδατάνθρακα που βρίσκεται αποκλειστικά στον πλακούντα και σε καρκινικούς όγκους στον άνθρωπο».  

Στις δοκιμές στα ποντίκια, εμφυτεύθηκαν τρεις διαφορετικοί τύποι ανθρώπινων καρκίνων. Η θεραπεία μείωσε τους όγκους λεμφώματος non Hodgkin σε περίπου 1/4 του μεγέθους τους, ο καρκίνος του προστάτη εξαφανίστηκε σε δύο από τα έξι ποντίκια και διατήρησε στη ζωή πέντε από τα έξι ποντίκια που είχαν μεταστατικό καρκίνο των οστών.  

«Διαχωρίσαμε την πρωτεΐνη της ελονοσίας, που προσκολλάται στον υδατάνθρακα και στη συνέχεια προσθέσαμε την τοξίνη» δήλωσε ο Mads Daugaard, ερευνητής του καρκίνου στο Πανεπιστήμιο του Καναδά και ένας από τους επιστήμονες που εργάστηκαν για την έρευνα. «Με τη διεξαγωγή δοκιμών σε ποντίκια, ήμασταν σε θέση να αποδείξουμε ότι ο συνδυασμός της πρωτεΐνης και της τοξίνης μπορεί να σκοτώσει τα καρκινικά κύτταρα».